بسماللهالرحمنالرحیم
تحولات فلسطین در آستانه برگزاری کنفرانس باصطلاح صلح پائیزی به نقطه حساسی رسیده است. اخبار و گزارشهای نگرانکنندهای که از روند مذاکرات خیانتآمیز «محمود عباس» و «سلام فیاض» با صهیونیستها میرسد، تهدیدهای جدیتری را متوجه آینده فلسطین و دنیای اسلام کرده است.
روزنامه صهیونیستی «معاریو» اخیراً فاش کرد که طیف محمود عباس با عقبنشینیهای خود در مقابل صهیونیستها، بسیاری از حقوق مسلم ملت فلسطین را به اشغالگران واگذار کرده است. معاریو در این مقوله به 2 مورد اشاره دارد که عبارتند از:
1- چشمپوشی از حق بازگشت آوارگان فلسطینی به سرزمین مادری خود.
2- چشمپوشی از مالکیت بیتالمقدس و واگذاری قدس شریف به صهیونیستها.
براساس گزارش معاریو، محمود عباس و سلام فیاض تحت عنوان تشکیلات خودگردان فلسطین، سندی را امضاء کردهاند و مطابق آن پذیرفتهاند که از این دو مورد صرفنظر کردهاند. هنوز کاملاً روشن نیست که آیا جناح خائن فتح امتیازات بیشتر از این را هم به اشغالگران دادهاند یا نه ولی این بزرگترین امتیازی است که تاکنون به صهیونیستهای اشغالگر داده شده، چیزی که امروز مقامات ارشد صهیونیستی هم هرگز انتظار دریافت آنرا نداشتهاند و امروزه با ناباوری، به اینهمه خیانت و ذلتپذیری جناح فتح مینگرند و برای امتیازات بیشتر وسوسه میشوند.
باید پرسید که محمود عباس، سلام فیاض و جناح خائن فتح از اعطای این امتیازات بنیادی به دشمن اشغالگر، چه چیزی در عوض دریافت کردهاند؟
حاصل اعطای امتیازات گذشته برای فلسطینیها در حد واگذاری کمتر از 2 درصد از کل خاک فلسطین محدود شده که در آنهم، اسرائیل فقط مأموریت سرکوب فعالان فلسطینی را به دولت باصطلاح خودگردان واگذار کرده است. در واقع تشکیلات خودگردان مجبور است کارهائی را انجام دهد که اسرائیل از انجام آنها عاجز مانده و قادر به مقابله با فعالان اسلامی نبوده و به همین دلیل سعی دارد که تشکیلات خودگردان را مأمور شناسائی و شکار نیروهای مقاومت اسلامی کند.
صهیونیستها کاملاً واقفند که بدینترتیب لازم است برای جناح خائن، امتیازات شخصی قائل شوند تا آنها را مجبور به پیروی از سیاستهای خود کنند. ذلتپذیری جناح فتح موجب پدید آمدن این توقع برای صهیونیستها شده که آنها از دیگر فلسطینیها هم انتظار دارند همانند جناح فتح، خیانت کنند.
رمز تقابل اشغالگران با حماس و دولت «اسمعیل هنیه» در همین نکته است که اسرائیل از حماس نیز میخواهد همانند جناح فتح، در خدمت اشغالگران باشد و مرتباً امتیاز بدهد. انکار نمیتوان کرد که امتیازات اخیر یعنی چشمپوشی از بازگشت فلسطینیها و چشمپوشی از مالکیت بیتالمقدس، جدیترین مواردی هستند که اگر از وقوع آنها جلوگیری نشود، آثار و تبعات شوم آن بر آینده فلسطین و بر آینده دنیای عرب و دنیای اسلام، به درستی قابل ارزیابی نیست. قطعاً محمود عباس، سلام فیاض و هیچ تشکیلات و گروه دیگری مجاز به مصالحه و چشمپوشی در این زمینه نخواهند بود.
فلسطین و بیتالمقدس، فقط متعلق به فلسطینیها نیست بلکه متعلق به دنیای اسلام است. این یک حیله و تزویر از جانب دشمنان اسلام بوده و هست که مسئله فلسطین را فقط موضوعی مربوط به فلسطینیها، معرفی میکنند و دست بالا، عدهای آنرا موضوعی مربوط به دنیای عرب میدانند. چرا؟ چون هدف آنست که اگر چند مزدور فلسطینی را تحت فشار قرار دادند و با اعطای امتیازات شخصی به آنها از طریق تهدید و تطمیع، از آنها امتیازاتی گرفتند، دیگر هیچکس در دنیای عرب و در دنیای اسلام، حق اعتراضی نداشته باشند. تا این اواخر چنین تصور میشد که اجلاس سازش پائیزی، یک طرح آمریکائی ـ اسرائیلی برای «نمایش صلح» است ولی اکنون مشخص گردیده است که اجلاس سازش پائیزی، فرصتی استثنائی برای آمریکا و صهیونیستها در جهت دفن همیشگی آرمانهای امت اسلامی است. البته آمریکا و صهیونیستها این آرزو را به گور خواهند برد که با این نمایشهای رسوا و این روشهای ضدانسانی بتوانند چیزی را برای همیشه به نفع دشمنان اسلام و به نفع صهیونیستهای اشغالگر تغییر دهند و فلسطینیها، اعراب و دنیای اسلام را مرعوب و منفعل سازند.
این، موضوعی نیست که منحصراً مربوط به فلسطینیها و اعراب باشد. این مسئله دقیقاً به حیثیت دنیای اسلام بستگی دارد و هیچکس مجاز به اعطای امتیازی از جانب دنیای اسلام به صهیونیست نخواهد بود. تکلیف «سلام فیاض» و دار و دستهاش از همان ابتدا روشن بود. آنها از اول هم بهصورت غیرقانونی وارد این جرگه شدند و تصمیمات و اقدامات آنها فاقد وجاهت قانونی است. محمود عباس نیز با این تصمیمات و تعهدات نشان داد هیچیک از تصمیمات و تعهداتش وجاهت قانونی ندارد و در واقع، وی این سمت و عنوان را به صورت غیرقانونی غضب کرده است.
در چنین شرایطی است که کنفرانس سازش پائیزی به میزبانی آمریکا برگزار میشود، از آنجا که این مهمانی مورد استقبال گروههای فلسطینی و کشورهای عربی قرار نگرفته و فقط دستنشاندگان رژیم صهیونیستی در آن حضور خواهند داشت، یک ضیافت بدون مهمان است. طبیعی است که این کنفرانس از هماکنون شکستخورده است.