آخرین وضعیت اردوگاه اصولگرایان
دلخوش: هر کس ساز خود را میزند
کامبیز سلطانین: در حالی که در چند روز گذشته خبرگزاریها و محافل رسانهای- سیاسی با اعلام تعدادی از مصادیق انتخاباتی مجلس هشتم شورای اسلامی از سوی «ائتلاف اصلاحطلبان» از گذشتن این ائتلاف از مسالۀ اختلافنظرهای درون ائتلافی و رسیدن آنها به مرحلۀ اعلام مصادیق انتخاباتی خبر میدهند؛ به نظر میرسد در اردوگاه مقابل این ائتلاف بر خلاف پیگیریهای چند ماهۀ «جبهۀ متحد اصولگرایان» در جهت تلاش برای انسجام احزاب و گروههای اصولگرا و ارایۀ فهرست یا فهرستهای احتمالی این جناح سیاسی آن چنانکه باید و شاید مشخص نیست و در بحث مصادیق نیز به جز شخص علی لاریجانی که اکثر فعالان سیاسی عرصۀ اصولگرایی در روزهای اخیر- پس از استعفای او از دبیری شورای عالی امنیت ملی- از وی به عنوان نامزد اصلی این جریان نام میبرند؛ سرنوشت بقیۀ نامزدهای این اردوگاه هنوز معلوم نیست و اکثر فعالان اصولگرا صرفا به اظهارنظرهایی کلی در این رابطه اکتفا میکنند. گرچه هنوز وضعیت قطعی لاریجانی نیز در این زمینه مشخص نبوده و در هالهای از ابهام قرار دارد. کما این که سیدرکنی (دبیر کل جبهۀ اصولگرایان اصلاحطلبان) اخیرا در واکنش به این خبر که لاریجانی قرار است در انتخابات آتی در سرفهرست این تشکل قرار گیرد، گفته است: «در صورت نامزدی علی لاریجانی قطعا از وجود ایشان در فهرست انتخاباتیمان استفاده میکنیم اما این به معنای سرفهرست قرار دادن وی در فهرست جبهه نمیباشد.» به نظر میرسد استراتژی جدید اصولگرایان در این دور از انتخابات مبنی بر گستردگی و شمولیت هر چه بیشتر چتر اصولگرایی بیش از آن که موجب انسجام بیشتر احزاب این اردوگاه شود؛ در عرصۀ عمل با چالشهای اساسی روبهرو شده و بیشتر در جهت مطرح شدن هر چه بیشتر اختلاف رویکردها میان اصولگرایان کارکرد داشته است؛ اختلافاتی که به تناسب و متناظر با گستردگی چتر اصولگرایی گسترش یافته است. با این حال تا زمان انتخابات پنج ماه و تا زمان اعلام فهرست اصولگرایان یک ماه دیگر زمان باقی است و بنا به ماهیت فضای سیاسی- اجتماعی ایران که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان علوم سیاسی پیشبینیناپذیر است (و یا حداقل ریسک پیشبینی در این فضا بالا است) باید به انتظار نشست. گرچه بسیاری از اصولگرایان در تلاش هستند تا چالشهای درونسازمانی خود را انکار کنند اما برخی دیگر از اصولگرایان در این زمینه نظر متفاوتی دارند.
سیدکاظم دلخوش (یکی از نمایندگان فراکسیون اکثریت مجلس شورای اسلامی) در این خصوص و در ارزیابی خود از روند ائتلاف در میان اصولگرایان به خبرنگار «سرمایه» میگوید: «در زمان حاضر جریان اصولگرایی از آن یکپارچگی مطلوب برخوردار نیست و حداقل میتوان گفت هر کس ساز و حرف خودش را میزند.»
کاظم دلخوش در عین حال به زمان باقی مانده برای اعلام نامزدها اشاره و اظهار امیدواری میکند که در زمان باقی مانده جریان اصولگرایان به یک تصمیم نهایی و یکپارچه در خصوص ارایۀ یک فهرست واحد برسند. وی میگوید: «البته مردم در شهرستانهای کوچک زیاد در قید ارایۀ یک فهرست واحد انتخابات نیستند و زیاد هم به این مساله فکر نمیکنند کما این که اکثریت نمایندگان مجلس نیز از حوزههای انتخابیۀ کوچک هستند؛ در شهرهای کوچک مردم بیشتر به دنبال ارزیابی عملکرد افراد در حوزههای انتخابیه هستند و اصولگرایی در این شهرها معنی خاص خود را پیدا میکند.» این نمایندۀ مجلس در این زمینه میافزاید: «البته ارایۀ فهرست واحد شاید در تهران اثرگذار باشد.»
به اعتقاد دلخوش در هر جریان سیاسی به صورت طبیعی یک سری تندرویها و کندرویهایی وجود دارد که جریان اصولگرایی نیز مستثنا از این امر نیست.
با وجود این که از شورای هماهنگی نیروهای انقلاب (که وظیفۀ هماهنگی میان نیروهای اصولگرا را بر عهده داشت) خاطرۀ خوشی در اذهان بسیاری از اصولگرایان وجود نداشت، این جریان در مقطع دور سوم انتخابات شوراهای شهر و روستا در آذر ماه سال گذشته اقدام به تشکیل «جبهۀ متحد اصولگرایان» در قالب ستادی متشکل از شش نفر به عنوان هیات اجرایی و پنج نفر تحت عنوان چهرههای مقبول در میان احزاب و گروههای اصولگرا کردند اما شواهد و قراین حاکی از آن است که این جبهه که از سوی ضلع «پیروان خط امام و رهبری»، «حامیان دولت» و «جمعیت ایثارگران ایران اسلامی» تشکیل شده است؛ همچون شورای هماهنگی نیروهای انقلاب در عرصۀ عمل و گردآوردن جریانهای اصولگرا در زیر یک چتر واحد اصولگرایی با چالشهای اساسی روبهرو بوده و جایگزینی «جبهۀ متحد اصولگرایان» به جای این شورا صرفا صورت مساله را تغییر داده و از حل مساله میان اصولگرایان ناتوان است.
دیروز یکی از خبرگزاریهای متمایل به جریان اصولگرا از ورود این ائتلاف به عرصۀ انتخاباتی با سه سرفهرست از سه ضلع جبهۀ متحد اصولگرایان خبر داد. این خبرگزاری روز شنبۀ هفتۀ جاری همچنین تصریح کرده است: «جبهۀ متحد اصولگرایان برای جلوگیری از بروز اختلاف در بین جریان اصولگرایی در حال طراحی مکانیزمی خاص است.»
به گزارش این خبرگزاری، این مکانیزم که برای وحدت بیشتر طراحی خواهد شد به این صورت است که برای وحدت بیشتر اصولگرایان فهرست 30 نفرۀ تهران دارای سه سرفهرست از سه ضلع جبهۀ متحد اصولگرایان خواهد بود.
امیر محبیان، عضو موسس حزب نواندیشان ایران اسلامی در این خصوص میگوید: «تنها شکل ممکن این است که هر یک از سه ضلع جبهۀ متحد اصولگرایان یک فهرست 10 نفره ارایه کنند به طوری که هر فهرست یک سرفهرست داشته باشد به عبارتی دیگر سه چهرۀ شاخص اصولگرایی در سه فهرست قرار بگیرد البته این شکل ممکن در تهران است که 30 نامزد در این حوزۀ انتخابیه باید معرفی بشوند.»
به اعتقاد این فعال سیاسی، طبیعی است که به جز سرفهرستها بقیۀ نامزدهای معرفی شده از سوی سه ضلع این جبهه باید سایر نامزدهای فهرستها از یکدیگر متمایز باشند و تداخلی در این میان صورت نگیرد.
محبیان تاکید میکند: «البته در نهایت باید یک فهرست از سوی این جبهه ارایه شود چون اگر غیر از این باشد؛ ائتلاف معنی نخواهد داشت.»
در این میان کاظم انبارلویی، رییس کمیتۀ سیاسی حزب موتلفه منکر بحث سرفهرستها در میان احزاب و جریانهای اصولگراست و تاکید میکند: «اصلا بحث سرفهرستها مطرح نشده است.» انبارلویی با بیان این مطلب که «اصلا از این خبر اطلاعی ندارم»؛ ادامه میدهد: «بحث مصادیق در دستور کار گروه 6+5 قرار گرفته است و تا آن جا که من اطلاع دارم بسیاری از احزاب و گروههای اصولگرا نیز فهرستهای خود را به این گروه ارایه کردهاند و قرار است بر اساس یک سازوکار دموکراتیک، نامزدها انتخاب شوند.»
همچنین لطفالله فروزنده (قائم مقام جمعیت ایثارگران) در اظهارنظری مشابه با انبارلویی میگوید: «احزاب اصولگرا بررسی نامزدها را آغاز کردهاند و قرار است احزاب پس از ارایۀ فهرست مورد نظر خود به گروه 11نفره، این گروه جمعبندی لازم را در این خصوص انجام دهد.»
فروزنده از شاخصههایی چون قابلیتهای فردی، اجتماعی و مقبولیت عام به عنوان معیارهای تعیین نامزدهای انتخاباتی نام برده و میافزاید: «بررسی نامزدها براساس این معیارهاست و بحث سرفهرستها نبوده است.»
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
