مواضع جنجال‌برانگیز در سیاست فلسطین

یاسر الزعاتره

سه هفته پیش قطر به عنوان یکی از اعضای شورای امنیت طرحی ارایه کرد که در آن غزه به عنوان یک منطقه (در هم کوبیده شده انسانی) معرفی شده بود و از اعضای شورای امنیت درخواست داشت که کمک‌های انسانی در واردات و صادرات و آب و برق و نفت و بنزین بدون قید و شرط به منطقه غزه سرازیر شود.

شگفتی که همه و حتی اسراییلی‌ها را فرا گرفت ناکارآمد کردن طرح توسط هیات نمایندگان فلسطین بود. کاری که هیات نمایندگی فلسطین کرد، در واقع اسراییلی‌ها را از برخورد با نیروهای بین‌المللی کاملا  راحت کرد. یک منبع اسراییلی‌ در گفت‌وگو با روزنامه «معاریو» در مورد آنچه که گذشته بود چنین گفت: «کاری که هیات نمایندگی فلسطین کرد کاملا بی‌سابقه بوده است و این اولین بار است که فلسطینی‌ها و اسراییلی‌ها  در یک صف قرار می‌گیرند. میانه‌روهای فلسطین در درگیری علیه تندروها به ما پیوستند.»

این رخداد را باید به دیگر رخدادهای مخالفت‌های پی‌درپی برای گفت‌وگو با حماس و... افزود.

صحبت کردن از برآورده ساختن شرایط  گفت‌وگو نیز بیهوده است زیرا گفت‌وگوی واقعی براساس قاعده تسلیم صورت نمی‌پذیرد. گفت‌وگو با دولتی که به حذف مقاومت و پیش راندن آن‌ها به تسلیم سلاح‌های خود فراخوان است باید هیات نمایندگی‌اش با ورود کمک‌های انسانی به غزه با اسراییل در سنگر قرار گیرد تصمیم بستن گذرگاه‌ها و تحمیل تدریجی محاصره بر غزه که یک و نیم میلیون فلسطینی‌ را در خود جای داده است، سیاست جدیدی را شکل می‌دهد. نکته مهم اینجاست که حماس خواستار جدایی غزه از کرانه باختری نیست بلکه فقط از اقدامات امنیتی که مانع از تکرار حوادث مشابه شود و بتواند منافع ملت فلسطین را تامین کند، صحبت به میان می‌آورد.

از دیگر سیاست‌های جدید تشکیلات خودگردان که در ردیف دادن امتیازات به اسراییل جای می‌گیرد، مخالفت با بازگشت پناهجویان است. حال معلوم نیست که آیا این امتیازدهی به صورت مستقیم بوده و یا از طریق «راه‌حل اخلاق» صورت پذیرفته. نتیجه‌اش این است که اساسی‌ترین قضیه فلسطین از مدار گفت‌وگوها حذف شده است.

از دیگر سیاست‌های جدید و بسیار با اهمیت، پشت کردن به تلاش‌های عربی و امید بستن به آمریکا و اسراییل است.

پذیرش این حالت به معنای ورود به یک بیراهه است که نتیجه‌اش از زبان یکی از مسئولان تشکیلات در گفت‌وگو با  ‍‍BBC مشخص می‌شود. مصاحبه‌شونده مرتبا از ادامه گفت‌وگو با اسراییلی‌ها و مخالفت مکرر با گفت‌وگوی با حماس صحبت می‌کرد و زمانی که گزارشگر از او می‌پرسد به نظرش دشمن، حماس است یا کشور عبری؟ او به شدت علیه گزارشگر خشم گرفته و البته پاسخ این پرسش را نداد.

آنچه که در فلسطین روی می‌دهد هیچگونه ارتباطی با منافع ملی ندارد. فرض می‌گیریم که حماس در برخوردهای نظامی در غزه اشتباه کرده است ولی آنچه که طرف مقابل اکنون انجام می‌دهد نشان از آن دارد که گویی انتظار می‌کشید که چنین برخوردی به وجود آید تا این که به طور کلی از حماس و دردسرهایش رها شود. در غیر این صورت چگونه می‌توان رویکرد جدید قانون انتخابات را قابل تغییر دانست؟ سیاستمداران رام‌الله ترتیبی داده‌اند که نه فقط تقلب در نتایج را امکان‌پذیر می‌سازد بلکه برای شرکت حماس در انتخابات شرط‌های عجیب و غریبی مطرح ساخته‌اند. آن‌ها می‌گویند حماس باید همه شرط‌های توافق‌‌نامه اسلو را بپذیرد و رسما اعتراف کند و در وضعیت فعلی تنها نماینده مشروع ملت فلسطین، سازمان آزادیبخش فلسطین است.

آنچه که در صحنه می‌گذرد بیانگر یک نکته کاملا مشخص است و آن این است که تشکیلات خودگردان هرگز نمی‌خواهد با رویکردهای مخالف مواجه شود و در مذاکره با اسراییل که معلوم نیست واقعاً چه نتایج سویی برای ملت فلسطین خواهد داشت صدای مخالفتی شنیده نشود منتهی آن‌ها باید بدانند که بازی جدید محکوم به شکست است و دلیل آن این است که فلسطینی‌ها هرگز قضیه اصلی خود را با رشوه‌هایی که هیچ ارتباطی با جوهر درگیری ندارد، عوض نخواهند کرد.