انتخابات آمریکا انتخابات ایران

همزمان با افزایش هشدارها نسبت به احتمال نفوذ مجدد اصلاح‌طلبان به مجلس و ابراز نگرانی از احتمال تکرار مجلس ششم، رئیس‌جمهور ایران سخنان جالبی در خصوص انتخابات آمریکا گفته است. احمدی‌نژاد با اشاره به پیروزی گروه حماس در فلسطین، اظهار داشته است: «هر جا که یک انتخابات آزاد برگزار شود نتیجه‌ای مانند انتخابات فلسطین به وجود می‌آید. اگر در خود آمریکا نیز یک انتخابات آزاد برگزار شود و اجازه بدهند که ما بر آن انتخابات نظارت کنیم، شما مشاهده خواهید کرد که مردم چه کسانی را انتخاب می‌کنند». سخنان دیروز رئیس‌جمهور، در واقع ابلاغ این دیدگاه بود که با تغییر شرایط در جهان، حقیقت‌یابی و حقیقت‌خواهی ملت‌های جهان به نقطه‌ای مطلوب رسیده است و می‌توان با اطمینان به آنها، امکان حاکمیت بهترین‌های هر جامعه‌ای را فراهم کرد. به عبارت دیگر اگر مانعی بر سر انتخابات اصلح وجود دارد، حکومت‌هایی هستند که حقایق را از مردم خود پنهان می‌کنند و یا آنها را از انتخاب آزادانه محروم می‌نمایند.

بر اساس اطهارات دیروز احمدی‌نژاد، «هر جای دنیا انتخابات آزاد برگزار شود، انسان‌های آگاه، آزاد و انقلابی بر سر کار می‌آیند». این سخن به آن مفهوم است که اکثریت انتخاب‌کنندگان در کشورهای مختلف، علاوه بر اتکا به خصلت آزادیخواهی به سطحی از آگاهی رسیده‌اند که در شرایط برگزاری انتخابات آزاد، بهترین‌ها را انتخاب خواهند کرد و به نظر رئیس‌جمهور ایران، ملت آمریکا نیز از این قاعده مستثنی نیست.  احمدی‌نژاد یکسال پیش نیز در هشتم آذرماه 85 دیدگاه خود نسبت به ملت آمریکا را در قالب پیامی که برای آمریکایی‌ها فرستاد بیان کرده بود: «هر دو ملت- ایران و آمریکا- خداپرست، حقیقت‌جو و عدالت‌طلب و خواهان شرف و عزت و کمال هستند» اکنون می‌توان از رئیس‌جمهور ایران سوال کرد که «اگر خصلت خداپرستی، حقیقت‌جویی و عدالت‌طلبی آمریکایی‌ها آنها را در یک انتخابات کاملاً آزاد به انتخاب انسان‌های آزاده و آگاه رهنمون می‌شود، رفتار انتخاباتی ملت ایران را چگونه می‌توان ارزیابی کرد؟»

البته تردیدی وجود ندارد که احمدی‌نژاد، ملت ایران را از این جهت در مرتبه‌ای بالاتر از آمریکایی‌ها می‌داند اما متاسفانه به نظر می‌رسد برخی از سیاستمداران و تریبون‌داران، در این مورد با احمدی‌نژاد اختلاف‌نظر دارند. آنها نه تنها ملت ایران، بلکه نخبگان ملت را نیز در تمیز انسان‌های سالم از فاسد، ناتوان می‌بینند. به اعتقاد برخی از آنها، اکثریت ملت ایران قادر به احراز صلاحیت عرفی کاندیداها نمی‌باشند و این امر بایستی قبلاً توسط برخی نهادهای مسئول انتخاباتی احراز شود. این گروه، مصوبه مجمع تشخیص مصلحت نظام در خصوص احراز «عدم صلاحیت» کاندیداها توسط نهادهای چهارگانه (قوه قضائیه، نیروی انتظامی، وزارت اطلاعات و سازمان ثبت احوال) را ناکارآمد می‌دانند و معتقدند که ممکن است مواردی از عدم صلاحیت وجود داشته باشد که این چهار نهاد مهم آن را کشف نمی‌کنند. عدم ایمان به تشخیص صحیح ملت ایران در انتخابات نمایندگان خود تا جایی پیش رفته است که بعضی از تریبون‌داران، حتی روش‌های سخت‌گیرانه احراز صلاحیت و شناسایی فاقدان صلاحیت را نیز کافی نمی‌دانند و در آستانه انتخابات مجلس هشتم به مردم هشدار می‌دهند که «تندروها، به دنبال فتح مجلس هستند»، «اگر هشیار نباشیم مجلس ششم تکرار می‌شود» و «معتدل‌های دوم خرداد از افراطی‌های آنها خطرناک‌تر هستند» و ...

به عبارت دیگر در حالی که رئیس‌جمهور ایران به طور مطلق از انتخاب صالحان توسط مردم در سایر کشورها- به شرط آزادی انتخابات- ابراز اطمینان می‌کند، عده‌ای در ایران همچنان نگران هستند که حتی از میان کاندیداهای فیلتر شده نیز ممکن است مردم کسانی را انتخاب کنند که نسبتی با اسلام و انقلاب و مبانی آزایخواهانه انقلاب ندارند!

در این شرایط که سخن رئیس‌جمهور ایران در خصوص صلاحیت انتخاباتی سایر ملت‌ها در سراسر دنیا منعکس شده است، او وظیفه دارد علاوه بر انجام بر تکلیف مندرج در قانون اساسی برای دفاع از «حق انتخاب کردن و انتخاب شدن همه شهروندان» از نفوذ خود برای قبولاندن دیدگاه اخیر به سایر کارگزاران حکومتی نیز استفاده کند. در غیر این صورت مشخص خواهد شد که از میان دو ملت آمریکا و ایران که هر دو «خداپرست، حقیقت‌جو، عدالت‌طلب و خواهان شرافت و عزت و کمال»‌ هستند تنها یکی قادر است در یک انتخابات کاملاً آزاد، انسان‌هایی آگاه و انقلابی را برگزیند و دیگری، حتی پس از اعمال نظارت‌های سخت‌گیرانه، ممکن است به گمراهی بیفتد و کسانی را انتخاب کند که ارزش‌های ملی و مذهبی را نادیده می‌گیرند!