اروپا از دزد دریایی تا مشوق جنایتکاران

اتحادیه اروپا که بحران اقتصادی و تبعات جنگ افروزی‌اش در اوکراین و همراهی‌اش با تحریم‌ها و تهدیدات آمریکا علیه سایر کشورها، هر روز ابعاد گسترده تری می گیرد، بدون درس گرفتن از گذشته همچنان به بازی‌های خطرناک و بحران‌ساز ادامه می‌دهد که در کنار نقض حقوق بین‌الملل پیامدهای منفی بسیاری برای امنیت جهان دارد، در حالی که استمرار این روند انزوای جهانی اروپا را نیز تشدید خواهد کرد. 

اروپایی‌ها در حالی مدعی باز بودن آبراه‌های بین المللی برای عبور و مرور هستند و با این ادعا نیز حق حاکمیت ایران بر تنگه هرمز را نادیده گرفته و خواستار بازگشت آن به وضعیت گذشته هستند که در عمل خود خلاف این ادعا رفتار می کنند. در جدیدترین اقدام که دزدی دریایی آشکار است، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهوری فرانسه، اعلام کرد نیروهای این کشور با همکاری انگلیس و شماری از متحدان، یک نفتکش روسی(تاگور) تحت تحریم را که متهم به دور زدن تحریم‌ها بود، در اقیانوس اطلس توقیف کردند. مکرون با اشاره به این عملیات گفت: غیرقابل قبول است که کشتی‌ها با دور زدن تحریم‌های بین‌المللی، نقض قوانین دریاها و تأمین مالی جنگی که روسیه بیش از چهار سال است علیه اوکراین به راه انداخته، به فعالیت خود ادامه دهند. این ادعا از سوی فرانسه در حالی مطرح می شود که از یک سو به اذعان نهادهای حقوق بشری و سازمان ملل تحریم‌ها نوعی تروریسم اقتصادی است که فاقد هر گونه مشروعیتی می باشد، بویژه آنکه این تحریم‌ها با نگاه شخصی بوده است. از سوی دیگر ادعای بین‌المللی در حالی است که هیچ مجوزی از سوی شورای امنیت در این زمینه نبوده و اروپا نمی تواند مدعی بین المللی بودن آن شود. بر این اساس اقدام اروپا خود دزدی دریایی است که نتیجه آن مشروعیت بخشی به دزدی دریایی است که در هفته‌های اخیر آمریکا با ادعای محاصره دریایی علیه ایران اعمال کرده است. اروپا نه ناجی صلح، بلکه بخشی از پازل دزدی آمریکاست که نتیجه آن نه قانون مداری حقوق بین الملل، بلکه رویه‌ای باطل است که نابودی حقوق بین الملل را به همراه دارد. 

در همین حال رفتار اروپایی‌ها نشان می‌دهد که آنها بیش از آنکه دلسوز آزادی تردد و تجارت دریایی و فعالیت در ابراه‌های بین‌المللی از جمله در تنگه هرمز باشند، با رفتارهای غیر اصولی و خلاف قانونی خویش علیه ایران در حال بازی در زمین آمریکا هستند که با ادعای آنها مبنی بر وارد نشدن به جنگی که آنها درش سهمی ندارند، مغایرت دارد. اتحادیه اروپا در بیانیه‌ای، واکنش قاطع ایران به مبدأ تجاوز اخیر آمریکا در کویت را محکوم کرد و خواستار احترام کامل همه طرف‌ها به حقوق بین‌الملل شد. در این بیانیه آمده است که اتحادیه اروپا به حمایت از همه تلاش‌ها برای کاهش تنش‌ها ادامه خواهد داد و از دستیابی به راه‌حلی پایدار درباره جنگ میان آمریکا، رژیم صهیونیستی و ایران حمایت می‌کند. این مواضع ضمن آنکه نقش حقوق بین الملل پیرامون دفاع مشروع است، نوعی اعتبار بخشی به طراحی آمریکایی‌ها علیه ایران در سیاست فشار و باج خواهی است که این روزها در قالب محاصره دریایی و بعضاً لبنانیزه کردن جنوب ایران تبلور می یابد. تجاوز گری تقریباً هر روزه آمریکا به بنادر و شهرهای جنوبی ایران در حالی که غرب و سازمان ملل در برابر آن سکوت کرده، نوعی سفید سازی و عادی انگاری تجاوز مشابه همان چیزی است که رژیم صهیونیستی در غزه و جنوب لبنان اجرا می کند، بگونه‌ای که هر روز جنایت و کشتاری جدید را رقم می زند، در حالی که با تکرار آن نوعی عادی سازی و بی تفاوتی جهانی را پیگیری می‌کند، بویژه آنکه رسانه‌های غربی نیز با ادعای اقدام علیه مراکز حزب الله آن را سفید سازی و توجیه می کنند، چنانکه اکنون نیز در برابر دستور حمله گسترده به ضاحیه و احتمالاً ترور رهبران و فرماندهان مقاومت سکوت کرده و صرفاً به بیانیه بسنده کرده اند. به نظر می‌رسد آمریکایی‌ها به دنبال تکرار این سناریو در بنادر و شهرهای جنوبی ایران هستند تا در کنار محاصره از آن به عنوان ابزار چانه زنی برای باز کردن تنگه هرمز بدون دادن هیچ امتیازی به ایران بهره گیرند، اروپایی‌ها نیز با سکوت در برابر این تجاوز گری و نیز صدور بیانیه‌های واهی و غیر مسئولانه که تجاوز آنها را مشروع و دفاع مشروع ایران را محکوم می‌کنند، در حال مشارکت در این سناریو هستند. 

رفتار اروپایی‌ها در دزدی دریایی علیه روسیه و تشدید کمک‌های نظامی به اوکراین در کنار رفتارهای غیر مسئولانه علیه ایران با هر هدف و نیتی که صورت گرفته باشد در نهایت از یک سو نه تنها زمینه ساز احیای آبروی رفته سیاسی غرب در جهان نمی شود بلکه زوال و حاشیه نشینی آن را تسریع خواهد کرد و از سوی دیگر تاوان این رفتارها با تشدید بحران اقتصادی و سیاسی در اروپا خواهد بود.

رفتار اروپایی‌ها در دزدی دریایی علیه روسیه و تشدید کمک‌های نظامی به اوکراین در کنار رفتارهای غیر مسئولانه علیه ایران با هر هدف و نیتی که صورت گرفته باشد در نهایت از یک سو نه تنها زمینه ساز احیای آبروی رفته سیاسی غرب در جهان نمی شود، بلکه زوال و حاشیه نشینی آن را تسریع خواهد کرد و از سوی دیگر تاوان این رفتارها با تشدید بحران اقتصادی و سیاسی در اروپا خواهد بود. در یک سوی معادله روسیه با ظرفیت‌های درونی و بیرونی حاضر به کوتاه آمدن نبوده و پیامدهای آن در اوکراین و وضعیت انرژی اروپا نشان داده خواهد شد و در سوی دیگر معادله ایران نیز نشان داده که تسلیم تهدید و فشار نخواهد شد و بر اساس حقوق حقه خویش به دفاع مشروع در برابر متجاوزان و نیز مدیریت هوشمند تنگه هرمز ادامه خواهد داد.