تحریف مفاهیم (بخش اول)

به یقین رسانه‌های خبری و ابزار فرهنگی یکی از مهمترین ابزار قدرتهای بزرگ در روابط بین‌الملل و در درون جامعه انسانی بشمار می‌روند. ابزاری که می‌تواند ساختار اصطلاحات را تعریف و روشن کند. بنابراین واژه‌ها و کلماتی که در رسانه‌های خبری استفاده می‌شوند تنها یک واژه بشمار نمی‌روند بلکه منابع تصمیم‌گیرنده‌ای هستند که قوانین بازی سیاسی را مشخص می کنند و چارچوبهایی هستند که افکار عمومی را در برمی‌گیرد. امروز رسانه‌های خبری به عنوان یکی از مهمترین ابزار اطلاع رسانی نقش مهمی را در مدیریت تحولات بین‌الملل بر عهده دارند. در برخی اوقات کارکرد درست و عدالت محور این رسانه‌ها به ایجاد راهکارهایی برای برون رفت از بحرانهای بین المللی انجامیده است. پوشش دو گانه اخبار از سوی برخی رسانه‌های خبری بویژه اخباری که به ملتهای فقیر و تحت اشغال مربوط می‌شود ناشی از وابستگی این رسانه‌ها به محافلی است که تامین منافع شرکتهای بزرگ سرمایه‌داری را در گرو اسارت و اشغال ملتهای دیگر می‌دانند.
این در حالی است که ندای اندک رسانه‌های آزادیخواه که در دنیای امروز رخ‌دادهای جهان را پوشش می‌دهد و در هیاهوی تبلیغاتی گمراه کننده این رسانه‌های خبری گم می‌شود و از سویی دیگر با وجود اینکه رسانه‌های خبری وابسته برای گمراه کردن افکار عمومی جهان به سود محافل قدرت از تمامی امکانات خود بهره می‌گیرند و برای خود ساز و کار مشخصی را تعریف کرده‌‌اند. متاسفانه در طرف مقابل که بطور مستقل و آزادانه اصول اخلاقی و بشری را رواج می‌دهد. هنوز ساز و کار مشخص و تعریف روشنی وجود ندارد. این ضعف درباره مسائل خاورمیانه بیشتر به چشم می‌خورد؛ تاسف بیشتر هنوز وحدتی بین رسانه‌های مستقل برای شانتاژهای تبلیغاتی به نفع ملتهای فقیر و آزادیخواه وجود ندارد. این در حالی که محافل قدرت رسانه‌ای با ارائه تعاریف روشن و از پیش طراحی شده معادلات بین الملل را تغییر می‌دهند. امروز بسیاری از واژه‌هایی که در درگیری منطقه خاورمیانه بکار گرفته می‌شود به یکباره وارد محافل خبری نشده است واژ‌ه‌هایی که ما نیز امروز در رسانه‌های خود استفاده می‌کنیم. اصطلاحاتی چون "تروریسم" گروههای تندروی اسلامی" اسلامگرایان" یهودیان افراطی" همگی بار معنایی خاصی را دارند.
در بسیاری از موارد دیده شده است که رسانه‌های خبری خودی نیز بدون توجه به این سیاستها اصطلاحات ساخته شده و از پیش برنامه‌ریزی شده غربی‌ها را بکار می‌برند. و این در حالی است که تاکنون سیاست‌ مشخص و مدونی برای پوشش خبری رخ دادهای جهان اسلام و مسائلی که بگونه ای به مسلمانان و ملتهای فقیر مربوط می‌شود وجود ندارد. در این نوشته نویسنده بر آن است تا اصطلاحاتی را که بویژه در دهه اخیر از سوی رسانه های خبری به کار برده می‌شود و تعاریف و مصداقهای اشتباهی از آن ارائه می‌شود بیان کند.
در شماره‌های بعدی به بررسی واژه‌های به کار برده شده در قبال خاورمیانه که پیشتر خبرگزاری قدسنا آنها بررسی نموده، پرداخته می‌شود.          ادامه دارد...