بحران اشتغال در رژیم صهیونیستی

سیماى بیکارى در سالهاى 96 و 97
نرخ بیکارى در اوایل سال 1996 در اسرائیل حدود 6.5 درصد بوده که همچنان رو به افزایش است و انتظار مشاهده یک موج 180 هزار نفرى از بیکاران در سال 1998 مى رود. از آنجا که دولت به بیکاران متقاضى کار، مستمرى پرداخت مى کند این مسئله بار سنگینى را بر دوش دولت مى گذارد.
پدیده بیکارى در میان شهروندان عرب نیز به اوج خود رسیده است، نرخ بیکارى در بین اعراب اسرائیلى به 9 درصد و در برخى از شهرهاى عرب نشین به 14 درصد مى سد و مسئله بیکارى بخصوص جوانان و فارغ التحصیلان عرب را رنج مى دهد.
کارشناسان وزارت کار و امور اجتماعى اسرائیل پیش بینى مى کنند که سال آینده وضعیت بیکارى وخیم تر گردد. تعداد بیکارانى که جهت پیدا کردن شغل به دفاتر کار یابى مراجعه مى کنند در سال 1998 به حدود 170 هزار نفر خواهد رسید که نسبت به سال 1997 یک افزایش 16 درصدى را نشان مى دهد.
در گزارشى که وزارت کار و رفاه اسرائیل در 29 دى ماه 1376 منتشر کرده است خبر از افزایش 7 درصدى متقاضیان کار مى دهد. به نقل از این گزارش هم اکنون 152800 بیکار در اسرائیل وجود دارد که نام آنان در دفاتر رسمى کاریابى ثبت شده و هر سال 24 هزار نفر بر این لیست افزوده مى شود، در حالیکه در سالهاى گذشته آمار متقاضیان کار در هر ماه 1100 و در یکسال 13200 نفر بوده است. در همین رابطه اداره مرکزى آمار اسرائیل اعلام کرده است که نرخ بیکارى در این کشور داراى رشدى مداوم بوده و در حال حاضر 1/8 درصد از جمعیت فعال اسرائیل بیکار هستند و این بالاترین رقم ظرف سه سال گذشته بوده است. از طرفى تورم در سال 1997 یک رشد 7 درصدى داشته و تولیدات ناخالص ملى در سال 97 نسبت به سال 96 بیش از 50 درصد کاهش یافته است. به نوشته روزنامه هآرتس مورخ 29/10/76، نتانیاهو متهم است که بیکاران را در مبارزه دولت بر علیه تورم قربانى مى‌کند به نقل از این روزنامه ها سطح زندگى مردم اسرائیل در سال 1997 به طور محسوسى کاهش یافته به طورى‌که این روند در 7 سال اخیر بى سابقه بوده است.
مردم به سیاستهاى اقتصادى بدبین شده و 63‌درصد از آنان معتقدند که این دولت قادر نیست آنها را از رکود اقتصادى نجات دهد. در این گزارش آمده است کارفرمایان و صاحبان صنایع اسرائیل بر این باورند که بى ثباتى سیاسى در مذاکرات اسرائیلی- فلسطینى روند توسعه اقتصادى را کاهش داده و از زمان به قدرت رسیدن اولمرت رابطه مستقیمى بین کاهش نرخ رشد اقتصادى و افزایش بیکارى و کند شدن روند صلح مشاهده مى شود.
تلویزیون شبکه 1 اسرائیل ضمن ارائه گزارشى از اعتراضات پارلمانى به دولت در مورد بحران بیکاری، گزارش مى دهد نمایندگان پارلمان سیاستهاى دولت و نخست وزیر را جهت حل مشکل بیکارى مورد انتقاد شدید قرار دادند. حاییم اورون از حزب میرتص در این رابطه به خبرنگار تلویزیون اظهار داشت:
این رکود اقتصادى موجود به صورت تصادفى به‌وجود نیامده است. این بیکارى با دستهاى همین حکومت به صورت آگاهانه ایجاد شده است.
کارگران خارجى در اسرائیل
185 هزار کارگر خارجى در اسرائیل مشغول به کار هستند و بیش از نصف آنها یعنى 95 هزار نفر بدون مجوز قانونى در این کشور حضور دارند و به منزله یک بمب اجتماعى مى توانند عمل کنند. کارشناسان وزارت کار و رفاه اجتماعى مى گویند، نیروى کار بیگانه براى کارفرمایان بسیار ارزان تر از نیروى کار اسرائیلى تمام مى شود و بخش عمده اى از کارگران خارجى را فلسطینى ها تشکیل مى دهد، که از طریق دفاتر کاریابى به کار گرفته شده اند. شرکتهایى که کارگر خارجى جذب مى کنند سودهاى فراوانى عایدشان مى شود، به عنوان مثال در سال 1997 این شرکتها در حدود 125 میلیون شیکل سود به‌دست آورده اند.
نصف این کارگران از آسیا آمده اند و 45 درصد از کشورهاى اروپاى شرقى و تعدادى نیز از کشورهاى آفریقایى در اسرائیل به کار مشغولند. اکثر این کارگران با ویزاى توریستى به اسرائیل آمده اند. اما روشن است که هدف آنها اشتغال به کار بوده است. کارگران خارجى معمولا” در شغل هایى مشغول به کار مى شوند که اسرائیلیها رغبت و تمایلى بدان ندارند مثل مشاغل ساختمانی، زراعت و نظافت و غیره.
13 درصد از جمعیت بخش کارگرى اسرائیل را کارگران خارجى تشکیل مى دهند و تقریبا” از کلیه حقوق اجتماعى که به موجب قانون، هر کارگر مى‌تواند از آن برخوردار شود محرومند و یا بهره اندکى دارند. از آنجا که بخشى از این کارگران ویزاى کار و اقامت قانونى ندارند، کارفرمایان از این مسئله استفاده کرده و حداقل حقوق و مزایا را در اختیار آنان قرار مى‌دهند. بسیارى از این افراد سالهاست که در اسرائیل اقامت دارند اما وضع معیشتى مناسبى ندارند.
رئیس جمهور اسرائیل در شهر حیفا به خبرنگاران گفت وجود 150‌هزار بیکار در کشور مشکلى است که براى حل آن باید تمام وقت تلاش نمود. از طرفى 250 هزار کارگر خارجى در اسرائیل وجود دارد و چه بسا بتوان از بیکاران به جاى آنها استفاده نمود.
لیکن نظر به اینکه مشاغل کارگران خارجى از نوعى است که اسرائیلیها تمایلى به آن ندارند لذا به نظر مى رسد این راه حل کمکى به حل مشکل بیکارى نکند.
اخراج اولین دسته از کارگران خارجی
پلیس اسرائیل 86 نفر کارگر مهاجر را به جرم جنایت و انجام فعالیتهاى خشونت بار احضار کرده است و 76 نفر آنان به زودى از اسرائیل اخراج مى‌شوند. سخنگوى پلیس اسرائیل به خبرنگاران اظهار داشت این کارگران اتباع بیست کشور مختلف هستند که به خاطر اقدامات خشونت بار براى جامعه خطرناک هستند ولى اضافه کرد کارگران مى توانند به این تصمیم اعتراض کنند اما شانس زیادى براى موفقیت ندارند. به دنبال مسدود شدن مرزهاى میان اسرائیل و مناطق کرانه باخترى و نوار غزه در سال 1994 اسرائیل به جاى کارگران فلسطینى از کارگران خارجى استفاده مى کند به نظر مى رسد با توجه به روند رو به رشد بیکارى دولت تصمیم دارد به جاى کارگران خارجى از بیکاران داخل اسرائیل استفاده کند. در حال حاضر بازداشت جمعى کارگران مهاجر از طرف پلیس و واحدهاى ویژه ضد جنایت که توسط وزارت کار و امور اجتماعى ترتیب داده شده، در دست بررسى و انجام است.
به گزارش شبکه 1 تلویزیون اسرائیل بیکارى در نوار غزه 6/31 درصد و در کرانه باخترى رود اردن 2/38 درصد مى باشد.
بر اساس گزارش ماهنامه فرهنگى شوفار، تولید نرم افزار شغلى پر درآمد براى مهاجران متخصص است: مهاجران یهودى تحصیلکرده اى که به اسرائیل مى آیند اکثرا” پس از یک یا دو سال در همان شغلى که در خارج از کشور داشته اند مشغول مى شوند ولى برخى شغلها در اسرائیل خریدار ندارد و مهاجرین را با مشکل مواجه مى کند.
ساخت نرم‌افزار و برنامه هاى کامپیوترى یکى از پر مشترى ترین بخشها مى باشد.
به طوریکه 30 درصد از شاغلین این بخشها را تحصیل کرده هاى مهاجر از کشورهاى شوروى سابق تشکیل مى دهند. بسیارى از مهندسان و اساتید برجسته که به اسرائیل مهاجرت کرده اند ترجیح مى دهند در این رشته به کار بپردازند. زیرا در آمد حاصله از اشتغال در این رشته زندگى آنها را به خوبى تامین مى کند. براى گذراندن یک دوره کوتاه آموزشى در این رشته از داوطلبان هیچ گونه مدرکى خواسته نمى شودو معمولا” با دیدن یک دوره فشرده آموزشى 6 ماهه جذب بازار کار مى گردند.
بیکارى در میان عربهاى اسرائیل‌
دوران حاکمیت نظامى اسرائیل که 18 سال طول کشید (-1966. 1948م) آسیبهاى جدى بر تمامیت اقتصاد عربهاى داخل اسرائیل گذاشت. وضع معیشتى آنان بسیار بد شده بود. زیرا اکثر آنها در روستاها مانده بودند و مصادره هاى پى در پى زمین و محدودیت هاى استفاده از منابع آبى آنان را از کار بر روى زمینهاى کشاورزى ناتوان ساخته بود و از طرفى این آزادى را نداشتند که در شهرهاى اسرائیلى کار پیدا کنند.
ویژگى بارز این دوران اهمال کامل نسبت به اوضاع عربهاى اسرائیل بوده است.
دوره دوم (1967 -1974 م)
در این دوره دولت اسرائیل هر چه کوشید نتوانست عربها را به ترک زمینهاى خود و پناهندگى به دیگر کشورهاى عربى وا دارد بلکه بر عکس تعداد عربها در آن دو دهه به صورتى افزایش یافت که صاحب اعتبار و قدرت اجتماعى مشخص شدند. بنابراین حکومت به این نتیجه رسید که آنها را طورى هدایت کند که منافع اسرائیل را تهدید نکنند.
در این دوران با مصادره یا اشغال زمینهاى جدید و کمکهاى مالى آمریکا توانست مهاجران یهودى دهه 50 و 60 را اسکان داده و در جامعه اسرائیل جذب نماید و اقتصاد خود را بهبود بخشد رشد و تحول اسرائیل به درجه اى رسید که توانست از عربهاى داخل اسرائیل حداکثر استفاده را بنماید چه از نظر بازاریابى کالاهاى خود در کشورهاى عربى و چه از نظر به کارگیرى نیروى کار ارزان عربها در موارد مورد نیاز خود از قبیل ساخت شهرکهاى یهودى و حفاریهاى چاه و لوله کشى اما عربها از پروژه هاى اصلى اقتصادى همچنان دور نگه داشته شدند.
دوره سوم (1974 تا زمان معاصر)
این دوره بیانگر افزایش آگاهیهاى قومى و ملى در میان عربهاى اسرائیل بوده و شکست اسرائیل براى اولین بار در اکتبر 1973 در کانال سوئز امید و شعور ملى و آرزوهاى سرکوب شده اعراب را بیدار کرد.
پس از این جنگ دوره رکود اقتصادى اسرائیل آغاز شد و رشد تولید ناخالص ملى کاهش یافت. بخش اعظم بودجه دولت به جاى حمایت از صنایع تولیدى صرف هزینه هاى نظامى گردید. یکى دیگر از عوامل رکود اقتصادى اسرائیل در این دوران بالا رفتن قیمت نفت بوده است که بر اقتصاد اسرائیل تاثیر منفى داشت.
قیمت کالاها 95 درصد و دستمزدها 200 درصد افزایش یافت و در این زمان فضا براى عربهاى اسرائیل بازتر شد.
از اوایل دهه هفتاد عربها اجازه تاسیس کارگاههاى کوچک صنعتى مربوط به برش سنگهاى معدنى و حفارى و پارچه بافى و ... را پیدا کردند.
قبل از دهه هفتاد اقتصاد عربها تماما” یک اقتصاد زراعى بود و هر نوع فعالیت غیر زراعى فرعى و حاشیه اى تلقى مى شد.
به عربها اجازه داده شد در مشاغل کم درآمد و غیر حساس اسرائیلى به کار مشغول شوند و نیروى کار ارزان آنان بیشتر در خدمت توسعه اسرائیل به کار گرفته شد.
ممنوعیت ورود به ارتش از دروزیها و مسیحیان اسرائیل برداشته شد و این بخش از جامعه عرب توانست با خدمت در ارتش اسرائیل تا حدودى از امتیازات مادى و اجتماعى مربوطه استفاده کند.
در جلسه اى میان هیستادروت و نمایندگان وزارت کار و رفاه اجتماعى اسرائیل تصمیمات ویژه اى جهت مقابله و کنترل بیکارى در میان شهروندان عرب اسرائیل اتخاذ گردید. جهاد عقل یکى از اعضاى کمیته کار در هیستادروت در این زمینه به خبرنگاران گفت:
پدید ه بیکارى در این روزها در میان شهروندان عرب به اوج خود رسیده است. در جلسه اى که با وزارت کار برگزار شد مقرر گردید به عنوان نخستین گام 30 دوره آموزشى فنى و حرفه اى براى بیکاران عرب گذارده شود تا پس از اتمام این دوره ها این افراد در مشاغل مربوطه به کار گماشته شوند.
مطالعه مقدماتى و میدانى جهت اجراى این پروژه با هیستادروت است اما اجراى آن با وزارت کار و رفاه اجتماعی.
شبکه 1 تلویزیون اسرائیل اعلام کرد در کمیته مشترک امور اجتماعى و شهرى (المدنی) که یکى از کمیته هاى اسرائیلى فلسطین است توافق شد که تعداد کارگران فلسطینى که مجازند در داخل اسرائیل کار کنند از 46 هزار نفر به 70 هزار نفر افزایش یابد همچنین اعلام شد تعداد کسانى‌که در دفاتر کاریابى ثبت نام کرده اند به 151/500 نفر رسیده است. به گزارش خبرنگار اقتصادى تلویزیون اسرائیل 6 شهر و روستاى جدید به لیست مناطقى که نرخ بیکارى در آنها بالاتر از 10 درصد است اضافه شده‌اند از جمله شهرهاى مزبور عسکا و عین ماهل را مى‌توان ذکر کرد.
گزارشهاى فوق بیانگر افزایش بیکارى در میان اعراب و وضعیت نامناسب شغلى آنهاست.
براى حل این مشکل دولت اسرائیل تدابیرى اندیشیده است از جمله صدور اجازه اقامت شبانه براى کارگران فلسطینى در اسرائیل. به گزارش شبکه 1 تلویزیون اسرائیل در اول دیماه 76 مسئولان بلند پایه امنیتى گفتند از امروز صدها تن از کارگران فلسطینى نوار غزه مى توانند با اجازه نامه هاى خاصى به داخل اسرائیل آمده و شب نیز پس از کار در داخل اسرائیل بخوابند و این تصمیم حکومت حتى در زمانى‌که شرایط اضطرارى است و مناطق فلسطینى محاصره مى شود براى این دسته از کارگران اعمال شده و مى‌توانند شب را در اسرائیل باشند. همچنین توافق شده است که 30 هزار نفر از فلسطینیها جهت براى اداره و راه اندازى بندر غزه در آموزشگاه الجلیل واقع در شهرک کریات تیفون به خرج سازمان ملل آموزشهاى لازم را ببینند.
زنان مهاجر و مشکلات اقتصادى و اجتماعى آنان در اسرائیل
مهاجرین یهودى جدیدى که از کشورهاى مشترک المنافع (شوروى سابق) به اسرائیل مى آیند با مشکلات مختلفى در سرزمین جدید مواجهند. در این میان وضعیت زنان و دختران مهاجر ناگوارتر از بقیه مهاجرین بوده و شهروندان اسرائیل به دیده افراد فاسد و هرزه به آنها نگاه مى کنند اگر هم به عنوان زنان فاسد تلقى نشوند حداقل به عنوان طعمه ها و قربانیان سهل الوصول به شمار مى آیند. گزارشهایى که توسط یکى از تشکل‌هاى زنان جمع آورى شده بیانگر آن است که این زنان مهاجر بیش از هر کس دیگرى بویژه در محل کار مورد اذیت و آزار جنسى قرار گرفته اند . استخدام و به کارگیرى زنان جدید مهاجر در شغلهاى مختلف بسیار آسان انجام مى‌گیرد. طى انجام یک پژوهش میدانى توسط مرکز بروکدایل ملاحظه مى شود در میان مهاجران جدید، گروههاى سنى مختلف زنان ، بیشترین ضرر و زیان را از بیکارى متحمل شده اند. در سال 1995 زنان مهاجر بیکار 2/14 درصد از کل زنان بیکار در اسرائیل را تشکیل مى دادند و از میان این مهاجران تنها 12 درصد از آنان که سنین 55 تا 64 سال داشتند توانستند محلى براى کارکردن پیدا کنند. اگر گفته شود زنان مهاجر علاقه اى به کار کردن ندارند و دوست دارند پرسه بزنند و ولگردى کنند، این سخن درستى نیست زیرا در روسیه میزان مشارکت زنان در کار و فعالیتهاى اقتصادى به 90 درصد مى رسید. در حالى که سهم مشارکت زنان در اسرائیل کمتر از 45درصد است. بسیارى از زنان غیر جوان مهاجر که حتى اکثر آنها تحصیلات دانشگاهى داشته اند در اسرائیل به عنوان صندوق دار فروشگاهها یا جمع کننده برگ درختان از خیابانها و اعمالى از این قبیل مشغولند. تنها 6 درصد از زنان مهاجر متخصص در شغلهاى مربوط به تخصص خود مشغول به کار هستند و بیشتر آنان یعنى 34 درصد در امور خدماتى کار مى کنند. میانگین دستمزد زنان مهاجر 30 درصد یا 3/1 دستمزدى است که زنان شهروند اسرائیلى در مقابل کار خود دریافت مى کنند. پیشداوریهاى منفى که درباره زنان مهاجر روسى وجود دارد ناشى از آن است که اساسا‌” مهاجرین جدید خودشان یک گروه اجتماعى درجه دوم هستند چه رسد به زنان مهاجر که به نوبه خود یک گروه فرعى تر محسوب مى‌شوند. دشوارى مسئله هنگامى بیشتر مى شود که شخص مهاجر بیوه یا مطلقه باشد و یا اینکه تکفل والدین مسن خود را بر عهده داشته باشد. لازم به ذکر است نسبت خانواده هاى تک سرپرست در میان مهاجران خیلى بیشتر از خانواده هاى یهودى قدیمى در اسرائیل مى‌باشد.
اشتغال و نیروى کار در اسرائیل
بر اساس آمار سال 1995 توسط مرکز آمار اسرائیل منتشر شده است تعداد کل شاغلین آن سال 000/968/1 نفر که 8/12 درصد آن یعنى 000/700/252 را عربهاى اسرائیل تشکیل مى دهند. نیروى کار عربهاى اسرائیل بیش از هر چیز یعنى 6/22 درصد در امور ساختمان‌سازى فعالیت دارند و پس از آن کارگرى در امور فنى و صنعتى با 22 درصد و 7/11 درصد به تعمیرات و خرید و فروش وسایل نقلیه. 10/1 درصد در مشاغل آموزش و تدریس و 8/5 درصد نظافت رستورانها و منازل، 8/4 درصد امور بهداشتى و خدمات عمومی، 1/5 درصد فعالیتهاى بازرگانى و 3/5 درصد به امور حمل و نقل و ارتباطات.
در برخى از مشاغل که دولت اسرائیل نسبت به آنها حساس است مثل بانکدارى و امور مالی، مدیریت تاسیسات، آب و برق کشاورزی، سهم شاغلین عرب بسیار اندک است (به ترتیب در تاسیسات آب و برق، بانکدارى و امور مالى 8/0 و کشاورزى 3/4 درصد)
بیشترین شاغلین عرب در امور ساختمانى آن هم به صورت کارگر و بنا مشغول به کار هستند.
در اواخر دهه هشتاد میلادى وضعیت پراکندگى شغلى اعراب اسرائیل بدین شرح بوده است:
12 درصد بخش کشاورزی، 45 درصد در صنعت و ساختمان و 43 درصد در بخش خدمات (در زمان قیمومیت انگلستان بر فلسطین 70 درصد اعراب به کشاورزى مشغول بودند که این رقم در سال 1955 به 50 درصد کاهش یافت.)
طى سالهاى پس از تشکیل دولت اسرائیل روند اشتغال اعراب از کشاورزى به کارگرى تغییر هویت داده و به اصطلاح پر ولتاریزه شده که نتیجه طبیعى آن شهرنشین شدن عربها بوده است. (urbanization) در ابتداى تشکیل دولت اسرائیل (1948) تنها 25 درصد عربها شهرنشین بودند اما در دهه هشتاد میزان شهرنشینى عربها به 70 درصد افزایش یافت و عربها بر اساس یک برنامه ریزى تدریجى و حساب شده از یک قشر مولد اقتصادى به یک قشر وابسته و مصرف کننده تبدیل شدند.
نکته دیگرى که در زمینه اشتغال عربهاى اسرائیل مطرح است وجود پاره اى تبعیضات و محدودیت ها در مورد شاغلین عرب مى باشد که عبارتند از:
الف- اجازه عضویت در شرکت ها و شهرکهاى تعاون زراعى (کیبوتص و موشاو) را ندارند.
ب- حق کار در هیچ یک از شرکتهاى صنعتى مرتبط با صنایع نظامى را ندارند.
ج- حق استخدام در مشاغل و ادارات مهم حکومتى را ندارند.
د- بخش عمده عربها یعنى مسلمانان حق ورود و اشتغال به هیچ یک از بخشهاى ارتش اسرائیل را ندارند.
افزایش بیکارى در اسرائیل
اداره مرکزى آمار اسرائیل اعلام نمود نرخ بیکارى در اسرائیل با رسیدن به سقف 1/8 درصد جمعیت فعال همچنان در حال افزایش است. این میزان بالاترین نرخ بیکارى در اسرائیل از سه سال پیش تا کنون به حساب مى آید.
به گزارش خبرگزارى فرانسه و طبق اعلام اداره آمار مجموع کل درخواست شغل در سه ماهه سوم به یکصد و هفتاد و نه هزار مورد رسید که این میزان نسبت به سه ماهه دوم %4 افزایش نشان مى دهد. از نظر رئیس بانک مرکزى اسرائیل فعلا” زمان آن نرسیده که براى افزایش فعالیتهاى اقتصادى نرخ بهره پایین آورده شود. میزان بهره در فلسطین بسیار بالاست . به اعتقاد وى طرح دولت مبنى بر عدم افزایش مالیات در سال آینده براى کاهش نرخ بیکارى کافى به نظر مى رسد.
صدها تن از کارگران یهودى و عربى و دروزى وابسته به کارخانجات بافندگى کتان و گیبور سابرینا در معبر مرزى پل شیخ حسن تظاهرات کردند. تظاهرات آنان در اعتراض به بسته شدن این کارخانجات و انتقال آنها به داخل خاک اردن و در نتیجه بیکار شدن 000/100/1 کارگر مى باشد. بنیامین گوئین یکى از مسئولان هیستادروت در این زمینه به خبرنگار تلویزیون اسرائیل اظهار داشت:
در حال حاضر ارتش اردن هیچ خطرى براى ما ندارد بلکه خطرى که امروزه اسرائیل را به طور جدى تهدید مى کند. افزایش بیکاران است که تعداد آنها در آستانه 200 هزار نفر قرار دارد و این همان خطرى است که جامعه اسرائیل و اساسا” روند صلح را تهدید مى کند. چندى پیش گزارشى توسط بنیامین پرمان مدیر قسمت برنامه ریزى نیروى انسانى در وزارت کار و رفاه اجتماعى تهیه شده بود که در آن پیرامون وضعیت احتمالى بازار کار و مسئله بیکارى در سال آینده نکات قابل توجهى ذکر شده است . وى در گزارش خود مى گوید: در ماههاى آینده نیز کندى حرکت و فعالیتهاى اقتصادى تداوم مى یابد و بیکارى ابعاد عمیق ترى پیدا مى کند به گفته وى انتظار مى رود در سال آینده این میزان به 2/8 درصد افزایش یابد. لازم به ذکر است در سال 97 نرخ بیکارى در اسرائیل 7/7 درصد بوده است. در حال حاضر مجموع بیکارانى که حق بیکارى دریافت مى کنند در حدود 120 هزار نفر است که این تعداد در مجموع 4/2 میلیارد شیکل دریافت مى کنند. اما تا سال آینده تعداد آنها 7/17 درصد افزایش خواهد یافت و مبلغ دریافتى آنان در سال 1998 به طور کلى بالغ بر 8/2 میلیارد شیکل مى گردد. بر حسب این گزارش میزان بیکارى در اقشار مختلف جامعه با یکدیگر متفاوت است. بیکارى در میان ساکنین شهرهاى بزرگ و یهودیانى که از قدیم در این سرزمین زندگى مى کردند و مردها کمتر از مهاجران، زنان و ساکنین شهرهاى در حال توسعه است . این گزارش پیش‌بینى نموده نرخ بیکارى سال آینده در میان مهاجران به 5/17 درصد و در میان شهروندان قدیمى به 5/18 درصد برسد. پرمان در این گزارش یکسرى پیشنهاد ارائه داده که عبارتند از:
- اولویت دادن به بیکاران ساکن در شهرهاى یهودى نشین که دور از شهرهاى بزرگ و مراکز شهرى قرار دارند.
- پس از شهرکها، اولویت دادن به بیکاران ساکن در شهرهاى در حال توسعه.
- افزایش مربیان در آموزشگاههاى فنى و حرفه ‌ای
- استفاده از کارگران اسرائیلى به جاى کارگران خارجى و فلسطینی
- اخراج حداقل 8 هزار کارگر خارجى که بدون ویزاى کار در اسرائیل مشغول به کار هستند.
ریشه این مشکلات به این نکته بر مى گردد که کارگران و کارمندان فاقد نمایندگان واقعى در این حکومت هستند و به همین علت قدرت آنان رو به کاهش است. ائتلاف لیکود که در بخش عمده قدرت انتخاباتى اش را از همین کارکنان گرفته بود در حال آسیب زدن به وضعیت معاش آنهاست بقول وى این حکومت یک کنفدراسیون از گروههاى خاص و نورچشمى مى باشد که هیچ امنیتى براى نظرات کلى جامعه قائل نیست.