سال پیامبر اعظم(ص) و وظیفه اصلی ما

دکتر محمدرضا جلالی
نام‌گذاری سال 1385 از سوی رهبر فرزانه انقلاب به نام مقدس پیامبر اعظم اسلام(ص) یکی از نکات بدیع و زیبایی بود که با هوشمندی و درایت توسط قائد عظیم‌الشان امت اسلامی انجام گرفت.
یکی از فرازهای شخصیت رسول اعظم اسلام، اخلاق و منش وی می‌باشد. اخلاق و سنت محمدی که رحمت و مهربانی را برای بشریت خسته از آمال تعصبات جاهلیت به ارمغان آورد نکته مهمی بود که آن منجی انسان به بشریت عرضه کرد، به طوری که خدای حکیم در سوره اعراف آیه 157 می‌فرماید: «واتبعوا النور الذی انزل معه» (از پیامبری اطاعت کنید که به همراه او نور نازل شده است). مستفاد از این آیه آن است که پیامبر و قرآن هر دو نزد خداوند حضور داشتند و خداوند یکی را انزال و دیگری را ارسال کرد. بنابراین ملاک معیت قرآن با پیامبر، همان انسان کامل است.
پیامبر اعظم، انسان کاملی است که تمام نیکی‌ها و خوبی‌ها را در خود دارد و یگانه الگوی فلاح انسان، این شخصیت الهی می‌باشد.
در دنیای آکنده از من‌ها و منیت‌ها و فضاهای کاذب مدرنیته و زرق و برق‌های پرطمطراق، انسان به صورت اعم بیشتر از هر موجودی سرگشته و آواره وادی حیرت است و تنها پناهی که می‌تواند وی را در حصن و حصار خود در امنیت نگاهداری کند وجود انسان کامل است که در شخصیت پیامبر اعظم(ص) متجلی می‌باشد.
امروزه یکی از عواملی که موجب انحطاط تمدن‌های بشری شده است فاصله گرفتن انسان‌ها از مرزهای معنویت و اخلاق است. زیر پا گذاردن اخلاق و دور شدن از حریم‌های عفاف و پاکی از موضوعات خسارت باری است که به راحتی نمی‌توان آن‌ها را جبران نمود.
امروزه بشر به ظاهر متمدن و مدرن از نبودن اخلاق و فقدان سنت‌های اخلاقی به شدت در معرض خطر است و حتی قوانین بشری و عادی انسانی نیز نتوانسته است وی را از مسیر انحطاط و ضلالت نجات دهد. هر چه که بیشتر سرگرم «خود» می‌شود به همان مقدار از مدار حقیقت فاصله می‌گیرد. بنابراین تنها نسخه نجات‌بخش انسان عصر حاضر، دستورها و فرامین پیامبری است که خدای حکیم درباره او می‌فرماید: «یا ایها الذین امنوا استجیبو الله و لرسول اذا ادعاکم لما یحییکم»(انفال ـ 24) دعوت پیامبر را استجابت کنید چون دعوت او حیاتبخش است.
بنابر این در سال پیامبر اعظم باید بیش از هر چیزی بر اخلاق اسلامی تاکید کرد. باید کوشید تا اخلاق را در کلیه شئون جامعه ساری و جاری کرد و اساسا جامعه دینی را بر مدار اخلاق شناخت. ملاک و معیار شناخت ما باید اخلاق محمدی باشد و همه چیز با این در گرانبها محک بخورد.
باید بیش از گذشته فرامین و دستورهای پیامبر وارد زندگی ما شود. همان طور که با شنیدن نام پیامبر خود بر او و خاندان طاهرش درود می‌فرستیم باید برای خود برنامه‌ای تنظیم نماییم و با عمل به دستورهای وی خود را بیش از گذشته به این وجود شریف نزدیک کنیم.
وجود مقدس پیامبر اعظم نقطه اتکا و امید بخش همه مسلمانان و کلیه انسان‌های حق جو می‌باشد. بد نیست در این سال که مفتخر به نام نامی رسول گرامی اسلام شده با ترک محرمات و انجام و اجبات الهی، خلق و خوی محمدی را شیوه و روش خود کنیم.
در پایان برای تیمن و تبرک این بحث، این سوال ابوذر از رسول خدا را می‌آوریم که پرسید: آیا مطلبی در قرآن یافت می‌شود که در کتاب‌های انبیای گذشته هم آمده باشد؟ آن حضرت فرمودند: آری و آن عبارت است از اهمیت و فضیلت خودسازی و تهذیب و تزکیه روح که از بهترین و برجسته ترین مسایل انسانی است.
«قد افلح من تزکی. و اذکر اسم ربه فصلی. بل توثرون الحیوه الدنیا. والاخره خیر وابقی. ان هذا لفی الصحف الاولی. صحف ابراهیم و موسی» ( سوره اعلی، آیات 14-19).