«اعتماد» کلید رابطه با ایران است

ایرنا ـ بحث ضرورت مذاکره مستقیم میان ایران و آمریکا سرانجام از نشست‌های محرمانه مقامهای آمریکایی به رسانه‌های همگانی و حتی محافل خصوصی مردم آمریکا کشیده شده است و یکصدا از مقامهای کاخ سفید خواسته می‌شود تا به ایران اعتماد کنند. اکنون دولت "جرج بوش" برای شروع این مذاکرات، به نوشته رسانه‌های آمریکایی تحت فشار گسترده قرار گرفته است.
کریستین ساینس مانیتور از روزنامه‌های آمریکایی پر مخاطب آمریکا در همین ارتباط نوشت که اعتماد کلید رابطه با ایران است.
این روزنامه در گزارشی که روز پنجشنبه به چاپ رساند، با اشاره به وضعیت پرونده هسته‌ای ایران و مدارکی که اخیرا در مورد واکنش‌های "ریچارد نیکسون" رییس‌جمهوری سابق آمریکا نسبت به توسعه سلاحهای هسته‌ای اسراییل منتشر شد، نوشت: این نشان دهنده معیارهای دوگانه‌ای است که آمریکا در قبال دوستان خود همچون اسراییل و کشورهایی همچون ایران اتخاذ کرده که واشنگتن آن را دشمن می‌داند. به نوشته این روزنامه، تمامی طرف‌های مربوطه باید در گزارش مسائل هسته‌ای شفاف باشند، واکنش‌های نیکسون به برنامه تسلیحات هسته‌ای اسراییل نشان دهنده اهمیت زیاد "اعتماد" در روابط بین‌المللی است.
نویسنده کریستین مانیتور تصریح دارد: تلاش‌های غرب به رهبری آمریکا برای جلوگیری از برنامه هسته‌ای ایران که تسلیحاتی بودن آن اثبات نشده نشان دهنده عدم وجود اعتماد میان دولت بوش و حکومت روحانیون در ایران است که مخالفت واشنگتن با نامه بی سابقه و 18 صفحه‌ای محمود احمدی نژاد، رییس جمهوری ایران، به بوش نیز حاکی از همین مساله است.
"جان کولی" نویسنده این گزارش که در 40 سال گذشته به تهیه گزارش از منطقه خاورمیانه مشغول بوده، نوشته است: بر اساس 30سند محرمانه دولت آمریکا که اخیرا از رده محرمانه خارج شده، نحوه برخورد آمریکا با برنامه هسته‌ای ایران کاملا با واکنش‌های آمریکا در دهه 1960 و 1970 با برنامه تسلیحات هسته‌ای اسراییل، مغایرت دارد و نشان می‌دهد چگونه اعتماد میان نیکسون و "گلدامایر" نخست وزیر وقت اسراییل منجر به رضایت آمریکا در پذیرفتن فعالیت‌های تسلیحات هسته‌ای اسراییل شد و دو طرف موافقت کردند در مورد این مساله به صورت علنی بحث نکنند.
کولی نوشته است: بنابر اسنادی که توسط "آرشیو امنیت ملی" در دانشگاه "جرج واشنگتن" منتشر شده است، در سال‌های 1968 تا 1969 که بخاطر جنگ اعراب و اسراییل منطقه خاورمیانه دچار آشفتگی شده بود، جاسوسان آمریکا مطمئن بودند که اسراییل تجهیزات ساخت بمب هسته‌ای را در اختیار دارد و تنها در انتظار مونتاژ و آزمایش است. بنابر این گزارش، در آن دوران "ملوین لایرد" وزیر دفاع و دیگر مقامات ارشد آمریکا احساس می‌کردند آمریکا بایستی در جهت حفظ ثبات در خاورمیانه، تلاش‌های اسراییل برای دستیابی به تسلیحات هسته‌ای را متوقف کند.
این کارشناس مسایل خاورمیانه افزوده است: "هنری کسینجر" مشاور امنیت ملی آمریکا در آوریل 1969 رهبری یک گروه ارشد را برای بررسی گزینه‌های احتمالی آمریکا برعهده داشت. در نهایت نیز نیکسون پیشنهاد توقف ارسال هواپیماهای جنگنده اف 4 برای تحت فشار قرار دادن اسراییل را نپذیرفت و اندکی پس از آن، مذاکرات دو طرف در مورد برنامه هسته‌ای اسراییل آغاز شد.
به نوشته کریستین ساینس مانیتور، در آن زمان "الیوت ریچاردسون" کفیل وزیر امور خارجه آمریکا و "دیوید پاکارد" معاون وزیر دفاع وقت آمریکا از "بیتژاک ربین" سفیر اسراییل در آمریکا خواستار روشن شدن سه مساله بودند.
نویسنده مقاله در ادامه مطلب خود تصریح کرد: "اول اینکه اسراییل نخستین حکومتی نخواهد بود که تسلیحات هسته‌ای را در خاورمیانه در اختیار خواهد گرفت، دوم اینکه آیا اسراییل معاهده منع گسترش تسلیحات هسته‌ای را امضاء خواهد کرد؟ و دست آخر اینکه اسراییل در حال کار کردن روی چه نوع موشک یا کلاهک‌هایی است؟ نویسنده کریستین ساینس مانیتور افزوده است: البته اسراییل تا 26 سپتامبر 1969 یعنی دیدار نیکسون با گلدامایر به سوال‌های اول و سوم آمریکا پاسخ نداد. در هفتم اکتبر نیز رابین اعلام کرد اسراییل "به یک قدرت هسته‌ای" تبدیل نخواهد شد و در مورد پیوستن به معاهده "ان‌پی‌تی" نیز تا پس از انتخابات ماه نوامبر 1969 تصمیم نخواهد گرفت و تا سال 1972 نیز موشک‌های استراتژیک تولید نخواهد کرد.
بنابر این گزارش، در سال 1975 نیز وزارت امور خارجه آمریکا در تفاهم‌نامه مخفیانه‌ای که با اسراییل امضاء کرد، از اعلام اینکه سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا مطمئن هستند اسراییل هم‌اکنون به بمب هسته‌ای دست یافته، خودداری می‌کرد.
به نوشته کریستین ساینس مانیتور، امروزه نیز با وجود کتاب‌های مفصلی که توسط "آونر کوهن" و "سیمور هرش" و دیگران در مورد برنامه تسلیحات هسته‌ای اسراییل نوشته شده است، رژیم صهیونیستی همچنان به مطبوعات خود اجازه نمی‌دهد بدون نقل قول از "یک منبع خارجی" به بحث در مورد این موضوع بپردازند.
در ادامه این مطلب آمده است: "در نتیجه وجود اعتماد میان واشنگتن و تل‌آویو، با وجود تمام افشاگری‌هایی که توسط مطبوعات غربی در مورد برنامه هسته‌ای اسراییل صورت گرفته است، آمریکا و اسراییل توانسته‌اند از انتشار گسترده این موضوع در رسانه‌های جهانی جلوگیری کنند." به نوشته نویسنده این روزنامه، برنامه‌های هسته‌ای اولیه صدام حسین و برنامه مورد ادعای غربی‌ها به اصطلاح تسلیحات هسته‌ای ایران، چالشی برای برتری استراتژیک هسته‌ای اسراییل محسوب می‌شود، هرچند که ایران با توجه به عضویت در "ان‌پی‌تی" می‌تواند از نظر حقوقی از برنامه غنی‌سازی اورانیوم برخوردار باشد. کریستین ساینس مانیتور تصریح کرده است: "راه‌حل بحران کنونی افزایش شفافیت در گزارش مسائل هسته‌ای توسط تمامی طرف‌های مربوطه از جمله دولت بوش، اسراییل، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و ایران است."
این روزنامه افزوده است: هرچند ممکن است صداقت در رفتارهای بین‌المللی فورا باعث افزایش اعتماد دو جانبه نشود، ولی قطعا قدمی بزرگ در جهت کاهش تنش‌های کنونی میان آمریکا و ایران و دستیابی به صلح بین‌المللی بر اساس استدلال خواهد بود.