دلالت‌های شکست اسرائیل

احمد خلیل
هر روز که از پایداری نیروهای مقاومت می‌گذرد،‌ شکست ارتش رژیم اشغالگر قدس نیز آشکارتر می‌شود. رئیس کل ستاد ارتش اسرائیل به سبب فریفته شدن به قدرت نیروی هوایی‌اش و به این گمان که با حمله هوایی علیه تاسیسات زیربنایی لبنان می‌تواند اختلافات داخلی لبنان را دامن زده و دولت ناتوان این کشور را به خلع سلاح حزب‌الله و به تبع آن شعله‌ور کردن جنگ داخلی وادار سازد. حملات را تشدید کرد.
اما نتیجه این تلاش‌ها معکوس بود و به جای آن یکپارچگی و وحدت ملی لبنان امروز بسیار بیشتر از هر زمان دیگری است و از آنجا که نیروی هوایی رژیم صهیونیستی در تحقق اهدافش ناکام ماند، شکست خورده تلقی می‌شود. هر چند که هنوز هم به موشکباران و بمباران‌های خود ادامه می‌دهد که همه این اقدامات جنایت جنگی و عملیات تروریستی آشکار قلمداد می‌شود. زیرا در این حملات فقط غیرنظامیان و شهروندان عادی از سنین مختلف هدف قرار می‌گیرند.
دو هفته پس از آغاز جنگ نیروی هوایی شکست خورده اسرائیل نیروهای زمینی وارد عمل شدند و اسرائیل یگان‌های ویژه کماندویی را برای اشغال مناطقی از لبنان وارد میدان جنگ کرد تا آن هدفی را که نیروی هوایی از تحقق آن عاجز ماند،‌ محقق سازد. اما نتیجه دقیقاً همان چیزی بود که سید حسن نصرالله پیش‌بینی کرده بود و این نیروی مغرور چنان شکست سنگینی متحمل شد که تاکنون در هیچ درگیری ارتش اسرائیل سابقه نداشته است و در عوض شلیک موشک‌های کاتیوشا به شهرها و شهرک‌های صهیونیست‌‌نشین نه تنها متوقف نشد،‌ بلکه با شدت و دقت بیشتری ادامه یافت و هنگامی هم که نیروی زمینی رژیم صهیونیستی مدعی شد بنت جبیل را اشغال کرده است، ‌اندکی بعد مشخص شد که شکست مذبوحانه‌ای در این منطقه متحمل شده است و این امر نشان داد که شکست صهیونیست‌ها جدی است و این شکست به عقب‌نشینی از مارون الراس و عیترون و بنت جبیل انجامید اکنون اسرائیل نخستین بار است که در برابر جهانی که از هیچ کمکی به حمله نظامی‌اش دریغ نکرد تا مقاومت حزب‌الله را نابود کند، ‌رسوا می‌شود. اسرائیل به این جهان چه خواهد گرفت و این جهان به اسرائیل چه می‌گوید؟ عرب‌هایی که به امید پیروزی اسرائیل نشسته بودند چه خواهند کرد؟!‌ همان‌گونه که پیروزی بهایی دارد، شکست نیز هزینه دارد و شکست خورده باید تاوان سنگینی بپردازد و این حق طرف پیروز است که حق کامل خودش را از شکست خورده بگیرد. زیرا سالها بود که این ستمگران از اهانت به ملت‌ها و شرف ما لذت می‌بردند و بدتر این بود که گروهی از میان ما از آنان طرفداری می‌کردند. اما باد همیشه به یک سو نمی‌وزد و این بار کشتی‌های در حال غرق آنان،‌ با باد موافقی که در مسیر پیروزی مقاومت وزید، سریع‌تر به قعر دریا فرو می‌رود.