هویت واحد یهودی تحریفی تاریخی

امیررضا دهقانی نیا
بررسی واقعیت صهیونیسم بین‌الملل از جمله ابهام آمیزترین و رازآلودترین پژوهش‌ها در سراسر جهان محسوب می‌شود؛ البته چگونگی تشکیل کشور اسرائیل براساس منابع آشکار و جنگ‌های متعدد، امری روشن و شفاف در چگونگی ستم یهودیان به مردم فلسطین در چگونگی ستم یهودیان به مردم فلسطین شمرده می‌شود. اما پس از تشکیل دولت غاصب، اراده جدی در پنهان‌کاری، تبعیض و تحریف تاریخ مربوط به یهود آغاز می‌شود که از آن پس تحقیقات را در این باره با مشکلات بسیار جدی رو‌به‌رو می‌کند؛ تا جایی که امروز حتی دانشجویان یهودی دانشگاه‌های اسرائیل درباره تحریف رخ داده معترض شده و به نقد پسا صهیونیستی روی آورده‌اند؛ از جمله این موارد می‌توان به کتاب نگاه پسا‌صهیونیستی درباره اسرائیل و فلسطین اشاره داشت.
از دیگر مسائلی که بعد از تأسیس دولت غاصب در سرزمین‌های اسلامی تبلیغ بسیاری بر آن شده، تفاوت و فاصله میان یهودیت و صهیونیسم است؛ آن چه که به نظر نگارنده از دیگر روش‌های صهیونیست‌ها یا یهودیان در کسب پایگاه‌های لازم جهت اشاعه نفوذ در کشورهای اسلامی و دیگر کشورهای جهان می‌توان از آن یاد کرد. آیا به راستی میان صهیونیسم بین‌الملل یا اسرائیل با یهودیت تفاوتی وجود دارد؟ اگر وجود دارد، چه منابعی جهت تأیید یا رد این موضوع مورد اعتماد می‌تواند باشد؟
آیا صهیونیست‌ها افرادی ویژه و بسیار متغایر و متفاوت با یهودیان جهان در انگیزش‌ها، اندیشه‌ها، باورها و رفتارها هستند؟ این موضوع باید در یک بستر تاریخی مورد دقت قرار گیرد؛ البته تردیدی در تغییرات قوم یهود به صورت یکپارچه و تلقی واحدی از آن، مورد اتفاق نیست.
از نکات بسیار مهم در مسأله یهود با یهودیان، جایگاه تورات و تعامل این گروه‌ها با کتاب تورات است.
قرآن درباره تورات در مواضع مختلف با توضیح آن پرداخته است که به شرح ذیل بیان می‌شود: آن چه بر اساس مبانی قرآنی و مطابق آیات آن به دست می‌آید، این اسن که انجیل و تورات دو کتاب آسمانی می‌باشد که از سوی خداوند بر دو پیامبر اولوالعظم نازل شده، اما توسط پیروان آنها منحرف شده است.
کتاب‌هایی که در دست یهودیان است و آن‌ها را کتاب مقدس خود می‌دانند، مجموعه‌ای از سی‌وپنج کتاب است که یکی از این سی ‌و پنج کتاب، تورات و شامل پنج سفر است؛ همچنین کتاب مورخانی است که دوازده کتاب را شامل می‌شود و نیز کتاب ایوب؛ زبور داوود و کتاب‌های سلیمان است که کتاب‌های سلیمان نیز شامل بر هفده کتاب است. ولی در قرآن کریم فقط به تورات موسی و زبور داود علیهما‌السلام اشاره شده است.
آن چه به صورت قطعی می‌توان گفت و مورد اذعان یهودیان نیز قرار دارد، این مسأله است که کتاب فعلی یا اسفار فعلی، همان تورات مذکور در قرآن نیست و این کتاب به لحاظ سندی (به اعتراف خودیهودیان) نیز بعد از حضرت موسی(ع) تدوین شده است. از جمله مواردی که در قرآن به آن استناد شده است و در تورات وجود ندارد، آیه 157 سوره اعراف است: الذین یتبعون الرسول النبی الامی الذی یجدونه مکتوبا عندهم فی‌التورایهو الانجیل.
البته قرآن کتاب تورات و انجیل را کتاب‌های کاملی نمی‌داند و در این باره می‌فرماید: "و کتاباً له فی الالواح من کل شیء موعظه و تفصیلاً لکل شیء."
در این آیه قرآن می‌فرماید که ما برای موسی در الواح که همان تورات باشد، منتخبی از هر چیز نوشتیم، آن مقداری را که مورد احتیاج قوم او بود یا در آیه 48 سوره مائده می‌فرماید:
"و انزلنا الیک الکتاب بالحق مصدقاً لما بین یدیه من الکتاب و مهیمنا علیه"
با توجه به این آیه نیز قرآن مهیمن و مکمل تورات و انجیل معرفی شده است؛ از این رو می‌توان این گونه نتیجه گرفت که حتی بنا بر اذعان یهودیان، تورات فعلی کتابی نیست که مستقیم و بر اساس سخنان حضرت موسی تنظیم شده باشد؛ بدین سبب در یک سیر تاریخی طولانی، موضوعیت خود را همانند گذشته حفظ نکرده است و اقوام پراکنده بسیار مسمی به یهودیت پدیدار شدن که هیچ رابطه‌ای با تورات نداشتند؛ اما در دوره مدرنیته به لحاظ پیچیدگی تحولات اجتماعی، این موضوع نیز پیچیده‌تر شد. دوره مدرن همواره با تقویت برخی مولفه‌ها، از جمله دولت، در ساختارهای سیاسی بود؛ به گونه‌ای که دولت مفهومی مستقل و اصیل فرض شد که تحقق بسیاری از آرزوها در آن یافت می‌شد.
تجمع سرمایه‌ها و تشکیل و انباشت ثروت سرمایه‌دارن به عنوان تابعی از قدرت تعریف شده و مؤلفه‌ مهم آن دولت در دوره مدرن محسوب می‌شود. اروپا در یک حرکت سیاسی ویژه می‌کوشید تا مشکلات خودبا یهودیان را به یک شکل غیر اروپایی تبدیل کند؛ از این رو صورت معادله به شکل یهودی اسلامی تغییر یافت و در جهت پایداری معادله، به کسب مولفه قدرت و در پی آن ایجاد دولت یهودی نیاز بود و از مولفه‌های مهم دولت، همگونی قومی، نژادی و است؛ مسأله‌ای که در طی قرون متمادی در موضوع یهود از میان رفته است. از این رو طرح شعار‌ احیای ملت یهود در سرزمین موعود، در دستور کار رسانه‌های یهودی قرار گرفت؛ اکنون پرسش این جا است که آیا این شعار با واقعیت موجود یهود قابلیت اجرایی شدن دارد؟