آن‌چنان که باید متحد نیستیم

کوفی‌عنان/ دبیرکل سازمان ملل
اگر باید همواره متحد باشیم ولی نیستیم، باید به اطراف نگریسته و ببینیم چه اتفاقی افتاده که نمی‌توانیم در یک مجموعه کنار هم زندگی و مصالحه کنیم. شکاف‌هایی میان نظرات دولت‌ها و کشورها وجود داشت که جنگ عراق این شکاف‌ها را عمیق‌تر کرد.کسب اجماع در این جهان پر از بح‌زران کار بسیار دشواری است و هر کسی بحران و خطر را از دیدگاه خود می‌بیند.
برای کسی که در نیویورک زندگی می‌کند و در جو رسانه‌ای است، خطر تروریسم از همه مهم‌تر است اما در یک کشور و یا جزیره کوچک شاید تغییر آب و هوا مهم‌ترین خطر باشد. سازمان ملل با جهانی درگیر است که از مقابله با ایدز گرفته تا جنگ داخلی و حقوق بشر را در خود دارد و دستیابی به موافقت‌های بزرگ سخت‌تر از پیش است. مهم این است که بدانیم همه مصایب و بحران‌ها را نمی‌توانید از نقطه‌ای مرکزی حل کنید و در بسیاری از موارد در حوزه منطقه و ناحیه و همسایگان چند کشور باید اوضاع آرام و بهتر شود. نقش سازمان‌ها نیز در همین محور مشخص می‌شود. مانند پیامی‌ که من به مقامات ایران دادم و گفتم اگر فعالیت‌های شما با مقاصد صلح‌آمیز است، در فضایی باز با آژانس ‌بین‌المللی انرژی اتمی‌ همکاری کنید. دنیا تغییرات زیادی را می‌بیند که هرکدام یک دردسر بزرگ دارند. آمریکا از حمله به عراق این درس را گرفت که دیگر همه چیز را با عملیات نظامی ‌حل نکند. دنیا پر از مسائل ویژه و خاص است که هر یک راه خود را می‌طلبد. درخواست‌ها از سازمان ملل بسیار بالاست اما راههای حل آن بسیار محدود است و نیاز به همکاری نزدیک دارد. شاید در هر مناقشه‌ای یک طرف بخواهد ارتش خود را راهی مناطق کند و نتیجه بگیرد اما تاریخ همواره برای ما آموزنده است و باید نکات آن را در ذهن داشت. رفتن هر کشوری به هر سویی، شکاف‌های امروز در سازمان ملل است و تا اراده‌ای برای کار دسته جمعی نباشد، اقدامی ‌عملی نیز در پی نخواهد داشت.