نیکلاس برنز معاون وزارت امور خارجه آمریکا در لندن گفت: «اطمینان دارد که شورای امنیت در مسیر قطعنامهای برای تحریم پیش میرود زیرا ایران حاضر نشده است غنیسازی اورانیوم را متوقف کند.» به گفته او دیگر سئوال این نیست که ایران تحریم بشود یا نه، «تنها سئوال باقی مانده این است که تحریم تا چه حد سخت باشد.»
در حالی که خلیح تایمز نیز نوشت که آمریکا خود را برای تحریم ایران آماده میکند. لاوروف وزیر امور خارجه روسیه از نزدیکی مواضع این کشور و چین سخن گفت و اینکه هر دو کشور تهدید ایران را قبول ندارند و معتقدند باید کاری کرد تا ایران به پای میز مذاکره برگردد. پیش از این خاویر سولانا، دبیر سیاست خارجی اتحادیه اروپا هم گفته بود حتی اگر مذاکره با ایران شکست بخورد باید به گفتوگو با ایران ادامه داد.
از سوی دیگر کاندولیزا رایس و تونی بلر پیش از مذاکره اعضای دائم شورای امنیت به گفتوگو با یکدیگر پرداختند. دیداری که به گفته رایس سخنی از ایران در آن به میان نیامده است. این دیدار پس از سفر شش روزه وزیر امور خارجه آمریکا به کشورهای خاورمیانه برای ایجاد یکدستی در کشورهای منطقه در صورت اقدام تحریمی علیه ایران، انجام شد.
اما رییس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی میگوید: «ورود به فضای تحریم که آمریکاییها به دنبال آن هستند هیچ کمکی به غرب برای دستیابی به اهداف خود نخواهد کرد، بلکه موجب عکسالعمل لازم مجلس شورای اسلامی و شورای عالی امنیت ملی خواهد شد که غرب را از اهداف خود دورتر خواهد کرد.» بروجردی طرح کنسرسیوم فرانسه را راهحلی برای مساله هستهای ایران دانسته و اضافه کرده است: «با وجود اعلام غربیها مبنی بر عدم اطمینان لازم به ایران برای ادامه راه غنیسازی، این پیشنهاد میتواند اطمینان موردنیاز غرب را به ادامه راه فراهم کند.»
این در حالی است که طلایی نیک سخنگوی کمیسیون سیاست خارجی مجلس گفته است که آمریکا مسئول شکست مذاکره هستهای است و بقیه کشورهای اروپایی به گفته وی تمایلی برای رفتن به سوی تحریم ایران ندارند.
آسوشیتد پرس اما نوشته است که «مارگارت بکت»، وزیر امور خارجه انگلیس پس از پایان نشست جمعه در لندن، بیانیه مشترک وزیران خارجه کشورهای 1+5 و نمایندگان بلندپایه اتحادیه اروپا را به شرح زیر خوانده است: « زمانی که اول ژوئن (11 خرداد) در وین دیدارکردیم برمجموعهای از پیشنهادات توافق کردیم که هدفش بررسی نگرانیهای بینالمللی بر سر برنامه هستهای ایران و فراهم کردن مبنایی برای همکاری اقتصادی و سیاسی بلندمدت با ایران بود.
پیشنهادات ما به ایران هر چیزی را که این کشور برای تولید صنعت انرژی هستهای غیرنظامی مدرن نیاز دارد، فراهم میکند و برای مردم ایران این امکان را فراهم میکند تا از انرژی هستهای بهرهمند شوند و از طریق توافق بلندمدت به جامعه بینالمللی اطمینان میدهد که برنامه هستهای ایران صرفا برای اهداف صلحآمیز است... به دنبال نشست ما در وین، نشست بعدی ما در پاریس در 12 جولای (21 تیر) و پاسخ ایران در 22 آگوست (31 مرداد)، خاویر سولانا، مسؤول کمیته سیاست خارجی اتحادیه اروپا در تلاش برای توافق درباره چارچوب مذاکرات، از طرف ما مباحث گستردهای با دکتر علی لاریجانی دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران انجام داد... امروز ما برای بازبینی اوضاع دیدار کردیم و از تلاشهای خستگیناپذیر خاویر سولانا برای یافتن راهی رو به جلو قدردانی میکنیم.
اما عمیقا متاسف هستیم که وی گزارش داد ایران آماده تعلیق فعالیتهای بازفرآوری و غنیسازی اورانیوم نیست؛ درخواستی که شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی بیان کرد و در قطعنامه 1696 شورای امنیت الزامآور شد. بنابراین اکنون ما درباره اقداماتی تحت ماده 41 فصل هفتم منشور ملل متحد که در قطعنامه آمده است، مشورت و رایزنی میکنیم. وی البته در عین حال تاکید کرد که: «پیشنهادات اول ژوئن (11 خرداد) ما هنوز روی میز قرار دارد.»
از سوی دیگر رادیو آلمان در گزارشی آورد که مایکل روبین مشاور سابق وزیر دفاع و محقق ستاد فکری «آمریکن انترپرایز» نوشت: اکنون که راهحل صلحآمیزی برای مساله اتمی ایران پیدا نشده، وقت آن رسیده که واشنگتن نقشه جنگ را بریزد. « این تحلیلگر محافظهکار بدون در نظر گرفتن دخالت اوضاع در عراق و افغانستان و شکست سیاستهای آمریکا در تصرف این دو کشور اعتقاد دارد که تهران تنها زمانی رفتارش را عوض خواهد کرد که یک تهدید جدی را روبهروی خود ببیند.
آقای روبین مینویسد در نزاغ میان ترکیه و سوریه در سال 1998 دیپلماسی مؤثر نبود و تنها تمرینات نظامی ترکیه در مرز سوریه این کشور را قانع کرد که ا زحمایت تروریستهای کرد دست بردارند. به همین روال اشغال عراق به کشور لیبی و رهبر آن معمر قذافی در سال 2003 فهماند که باید برنامه اتمیاش را متوقف کند.
مایکل روبین نتیجه گرفته است که دولت بوش باید هر چه زودتر در خلیجفارس تمرینات نظامی را آغاز کند تا کسی به این خیال خام نباشد که از آمریکا دیگر کاری ساخته نیست.