انفجار بمب توسط منافقین در سال 61

نظام مقدس و مردمی جمهوری اسلامی که با فروپاشی رژیم پهلوی حاصل شد، بسیاری از معادلات داخلی و منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای را تحت‌الشاع قرار داد؛ به طوری که این کشور که زمانی به عنوان مدافع اهداف استکباری بیگانگان تلقی می‌شد به حامی معنوی مظلومان و ستمدیدگان در اقصی نقاط عالم مطرح شد. لذا دشمنان داخلی و خارجی که منافع خود را از بین رفته می‌دیدند، به دنبال ضربه‌زدن به این نظام اصیل برآمدند و مسائلی مانند جنگ عراق علیه جمهوری اسلامی ایران را در عرصه خارجی به وطن تحمیل کردند.
در حالی که ایران در نبردی نابرابر مشغول دفاع از کیان اسلامی بود و برای عقب راندن دشمن از سرزمین اسلامی، فرزندان عزیزش را تقدیم می‌کرد، دشمنان داخلی و فریب‌خورده داخلی و عناصر منافق سعی در ایجاد رعب و وحشت در میان صفوف ملت قهرمان ایران داشتند و در راستای ضربه زدن به نظام مقدس جمهوری اسلامی، این افراد جاهل و کوردل برای خوش‌خدمتی به اربابان خارجی و داخلی خود از هیچ جنایتی فروگذار نمی‌کردند. در یکی از این اعمال وحشیانه، ‌عوامل خودفروخته در یک بمبگذاری در خیابان خیام تهران، بیش از صد نفر از مردم بیگناه را کشته و زخمی کردند.
ماجرا از این قرار بود که در ساعت ‌20/19 بعد از ظهر، روز 15 شهریور 1361 هنگامی که خیابان خیام و اطراف آن مملو از جمعیتی بود که در حال رفت و آمد بودند، بمبی که در زیر یک از پلهای این خیابان کار گذاشته شده بود منفجر شد و دهها نفر در آتش سوختند و به شهادت رسیدند و بسیاری نیز به شدت زخمی شدند. شدت این انفجار به حدی بود که شیشه‌های ادارات و منازل اطراف تا شعاع چند صدمتر شکست و صدای آن در نقاط مختلف شهر شنیده شد.
اما عکس‌العمل انقلابی مردم و مسئولان پس از این حادثه نشان داد که نه تنها هیچ خللی در مسیر رشد انقلاب ایجاد نشد بلکه مردم با شناخت و آگاهی بیشتر از دشمنان و اهداف آنها، استوارتر در خط اصیل انقلاب اسلامی گام برداشتند.