به یاد حاج داوود کریمی

سردار علایی
سلاحهای شیمیایی به کار رفته از سوی صدام در جنگ تحمیلی نه تنها در دوران دفاع مقدس خسارات زیادی بر جای گذاشت، بلکه پس از پایان جنگ هم، جان بسیاری از انسان‌های باصفا و بانشاط را گرفت و عده زیادی را نیز با عوارض آن همچنان ـ به عنوان شاهدان جنایات رژیم بعثی صدام ـ بر جای گذاشته است.
داوود کریمی، یکی از چهره‌های فعال و صمیمی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود که 2 سال پیش بر اثر عوارض ناشی از کاربرد جنگ‌افزارهای شیمیایی دشمن، در عملیات والفجر 8 و پس از ماهها رنج ناشی از آن سرانجام به شهادت رسید. او یکی از انقلابیون بنام و یکی از فرماندهان برجسته سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود که نقش مهمی در تشکیل و سازماندهی و نیز در انجام ماموریت‌های آن، بخصوص در اوایل پیروزی انقلاب اسلامی ایفا کرد.
داوود کریمی که تمام دوران عمر خود در زمان قبل از پیروزی انقلاب اسلامی را در مبارزه علیه رژیم شاهنشاهی گذرانده بود و تجربه خوبی در سازماندهی نیروها و نیز در تشخیص افراد کارآمد و کادرهای مبارزه کسب کرده بود و خود، گروه فجر اسلام و گروه توحیدی صف را راه‌اندازی کرده بود تا بتواند افراد مقلد حضرت امام خمینی را در مبارزه علیه شاه و نظام سلطنت بسیج کند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی و پس از تشکیل کمیته نازی‌آباد، بلافاصله با نیروهای خود وارد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شد و سعی کرد تا به گسترش و توسعه این نهاد انقلابی به منظور تثبیت انقلاب اسلامی کمک کند.
در روزهای اولیه تشکیل سپاه، او در تعیین فرماندهان مکتبی برای سپاه شهرهای مختلف، تلاش زیادی کرد و جزو کسانی بود که سپاه کردستان را تشکیل داد تا بتواند در مقابل حوادثی که در آنجا پیش‌بینی می‌کرد آمادگی لازم را کسب کند. وقتی که جنگ شروع شد. او بلافاصله به جنوب شتافت و ستاد عملیاتی جنوب را تشکیل داد.
حاج داوود اعتماد به نفس بسیار خوبی داشت و با سخنرانی‌های مهیجی که ایراد می‌کرد، توانست نیروهای داوطلب را بخوبی برای رفتن در میدان جهاد آماده کند. او از نخستین کسانی بود که نقش مخرب بنی‌‌صدر، رئیس‌جمهور وقت را در جبهه‌ها بخوبی تشخیص داده بود و در همه جا دست به افشاگری علیه او می‌زد و به همین دلیل هم همواره مورد بغض بنی‌‌صدر قرار داشت.
داوود کریمی در یکی از جلسات شورای عالی دفاع که در جنوب تشکیل شده بود با خود حسن باقری را به جلسه برد و به او لقب رکن 2 و بیست دقیقه را داد و بعد از این که برادران ارتشی وضعیت جبهه‌ها را توضیح دادند، حاج داوود به بنی‌صدر گفت حالا مسئول رکن ‌2 و بیست دقیقه سپاه، توضیح می‌دهد و به همین دلیل هم همواره مورد بغض بنی‌صدر قرار داشت.
بنی‌صدر با دیدن حسن باقری که چهره‌اش او را کمتر از سنش نشان می‌داد، بسیار تعجب کرد که او از دشمن چه می‌خواهد بگوید ولی وقتی حسن باقری با دقت و با احاطه کامل بر دشمن، شرایط جبهه‌های جنگ را برای اعضای شورای عالی دفاع تشریح کرد، بنی‌صدر و سایر اعضای شورای عالی دفاع پی بردند که اطلاعات او بسیار جلوتر از اطلاعاتی بود که تاکنون ارائه شده بود و لذا به مفهوم رکن 2 و بیست دقیقه داوود کریمی پی بردند.
داوود کریمی فردی فهیم و تیزبین بود و نسبت به دشمن روحیه تعرضی داشت. همیشه سخن گفتنش همراه با طنز بود. نکاتی را می‌گفت که همیشه در ذهن انسان می‌ماند.
داوود کریمی انسان واقعا ساده‌زیستی بود. زندگی ساده‌ای داشت و هیچ‌گاه زندگی در جنوب شهر را رها نکرد. او در حین انجام مسئولیت هم، همراه با سایرین، هر کاری را که نیاز بود انجام می‌داد. هیج در قید و بند عنوان و مقام خود نبود. او مقام را برای انجام کار می‌خواست و نه مقام را برای خود. در سالهای قبل از شهادت به کارگاه تراشکاری خود بازگشت و عملاً ‌از کارهای نظامی و سیاسی دور شد. او مطالعات زیادی در مبانی و معارف اسلامی داشت و با نهج‌البلاغه به خوبی آشنایی داشت و در بسیاری از سخنان خود نقل قولی از مولا‌(ع) را مستند حرفهای خویش قرار می‌داد. سخنش، رفتارش، حرکاتش و مواضع‌اش برای بسیاری الگو بود و آنچه در دل داشت به زبان بیان می‌کرد و دل و زبانش یکی بود.
روحش شاد و یادش گرامی...
ای من، فدای آن که دلش با زبان، یکی است