دولت؛ فرصتها و چالش‌ها

علی دارابی
هفته اول شهریورماه، سالهاست که در نکوداشت و تجلیل یاد و خاطره 2 شهید والامقام، شهیدان محمدعلی رجایی (رئیس‌جمهور وقت) و حجت‌الاسلام دکتر محمدجواد باهنر (نخست‌وزیر وقت) به نام «هفته دولت» نامگذاری شده است؛ شهیدانی که بر اثر جنایت منافقین و تفکر التقاط به لقاء الهی رسیدند و ملت ایران را تا ابد سوگمند خود کردند و تا دنیا برپاست ایران و ایرانی منافقین کوردل و اربابان استکباری آنها را نخواهد بخشید و لعن و نفرین خود را نثار آنان خواهد کرد.
اما هفته دولت سال ‌1385، یک ویژگی بارز دارد و آن این‌که «دولت عدالتخواه، مردمگرا و اسلام‌باور» کارنامه یک‌سال تلاش و خدمات شبانه‌روزی خود را در معرض قضاوت و داوری افکار‌ عمومی قرار می‌دهد.
هفته دولت، فرصت مغتنی است تا دولت و ملت در یک ارتباط دوسویه از عملکرد و مطالبات یکدیگر آگاهی یابند و دولتمردان به تقویت کارهای مثبت و رفع نواقص در حوزه‌های ماموریت همت گمارند.
دولت نهم از آن جهت که آشکارا «عدالتخواهی، تمرکززدایی و محرومیت‌زدایی» را گفتمان غالب خود اعلام کرده است. با دولت سازندگی که «توسعه اقتصادی» و دولت اصلاحات که «توسعه سیاسی» را به عنوان گفتمان غالب خود برگزیدند تفاوت اساسی دارد. دولت نهم تهاجم فرهنگی را با همه وجود باور دارد و آن را توهم دشمن نمی‌داند و از این جهت با اکثریت قاطع مردم، همزبان و همصدا است. «تجمل‌گرایی، تشریفات زائد و اشرافیگری» در دولت نهم جایی ندارد.
گزارش‌های رسمی و مشاهدات، گویای کاهش بی‌سابقه سفرهای غیرضروری خارجی مقامات دولتی است. امروز کسی از «ناهماهنگی ستاد و تیم اقتصادی دولت» سخن نمی‌گوید و تلاش برای حل مشکلات اقتصادی، ‌معیشتی، تورم، گرانی و بیکاری از سوی دولت نهم بر همگان ملموس و روشن است.
در عرصه سیاست خارجی «دیپلماسی فعالانه، بازدارنده بویژه در دفاع از منافع ملی کشور و مساله هسته‌ای ایران» موضوعی است که افکار‌عمومی جهان سر تعظیم در برابر آن فرود آورده‌اند.
شخص دکتر احمدی‌نژاد رئیس جمهور محترم با حضور خود در اجلاس‌های بین‌المللی و منطقه‌ای نقش بسیار فعال و جدی در تبیین گفتمان انقلاب اسلام و دفاع سرافرازانه از منافع ملی را به دوش کشیده است. 11‌ سفر خارجی رئیس‌جمهور موید این مطلب است.
«شکسته شدن انحصار مدیریت و عبور از گروهی معدود بین ‌200 تا ‌300 نفر که پس از انقلاب با فراز و فرود هر دولتی و جریانی با جا به‌جایی مسئولیت‌ها همچنان مصدر کارها بوده‌اند»، سیاستی بود که در جهت چرخش نخبگان و گردش قدرت در دولت نهم شکل گرفت.
با این همه خدمات، در عین حال دولت نهم نیز در معرض چالشها و پرسشهایی قرار دارد؛ فقدان ساز و‌کار مناسب و نهادینه در ارتباط و تعامل دولت با نخبگان، احزاب و تشکلهای سیاسی وجود برخی ابهامات و پرسشها درخصوص مصوبات سفرهای استانی از حیث تطابق با سند چشم‌انداز، برنامه چهارم توسعه و اخذ مجوزهای لازم از مجلس شورای اسلامی، ‌فقدا ن اتاق فکر و ستاد راهبری دولت برای برنامه‌ها و سیاست‌ها استراتژیک، لزوم اتخاذ ساز و‌کارهایی برای جلب سرمایه‌گذاری و ایجاد امنیت برای رونق تولید، برنامه عملی دولت برای گذار از اقتصاد دولتی به اقتصاد غیردولتی بویژه اقتصاد غیرنفتی، لزوم برنامه جامع در حوزه‌های فرهنگی نظیر مطبوعات، کتاب و...
دغدغه غلبه ظواهر مذهبی بر بطن و متن فعالیت‌ها و رفتارهای دینی و اخلاقی، وجود برخی پرسشهای جدی درخصوص غلبه حجم واردات بر صادرات بخصوص صادرات غیرنفتی و بالاخره لزوم گسترش و توسعه حلقه مدیران و مشاوران دولت و بهره‌گیری از تجارب و اندیشه‌های صاحب‌نظران را باید مورد تاکید قرار داد.
بر این باورم که رئیس‌جمهور مردمی و عدالتخواه با سعه‌صدر به نقدهای وارده به دولت با تامل خاصی نگریسته و ساز و‌کارهایی مناسب را برای برطرف کردن اشکالات و ضعف‌های وارده به دولت فراهم خواهد ساخت.
دولت نهم فراموش نکند که گفتان دولت اصلاحات «توسعه سیاسی» بود، اما عمده مشکلات مردم «مسائل اقتصادی» بود. حال که گفتمان دولت عدالتخواه «مسائل اقتصادی» است، وظیفه دولتمردان بس خطیر بوده و عزم و همت بلندی برای تحقق شعارها، وعده‌های انتخاباتی، برنامه‌های وزیران (که هنگام اخذ رای در مجلس شورای اسلامی مطرح شده) و بالاخره وظایف و ماموریت‌های قانونی و انتظاراتی که رهبر فرزانه انقلاب اسلامی از دولت دارند را محتاج است. همه برای موفقیت دولت و رئیس‌جمهور مردمی و محبوب دعا و کمک کنیم تا بیش از پیش سرافرازی ایران اسلامی را در جهان شاهد باشیم.