سیاست‌های پاریس در محیط بین‌المللی

* ادعای اخیر وزیر کشور فرانسه در خصوص جنبش حزب‌الله مبنی بر تروریست بودن این جنبش مردمی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
** سارکوزی، وزیر کشور فرانسه، از جمله چهره‌های سیاسی این کشور به شمار می‌رود که در دوران اداره وزارت کشور فرانسه، با اجرای قانون ضد مهاجرت و همچنین دفاع از قانون مبارزه با تروریسم. به صورت عملی و آشکار سیاست‌های افراطی خود را در قبال اقلیت‌های مسلمان و مهاجر در فرانسه نشان داده است با توجه به چنین سابقه‌ای، اظهارات اخیر سارکوزی چندان شگفت‌آور نیست که می‌توان حدس زد وزیر کشور تندرو شیراک در محافل داخلی و روشنفکری فرانسه، وجهه خوبی ندارد و با انتقاد شدید این محافل مواجه می‌شود. بنابر این موضع سارکوزی درخصوص جنبش حزب‌الله چندان دور از ذهن نیست.
* با توجه به مواضع مثبت دوست بلازی و ژاک شیراک، وزیر خارجه و رئیس‌جمهور فرانسه درخصوص لبنان و جنبش حزب‌الله، مواضع سارکوزی به معنای گسست در سیاست خارجی فرانسه خواهد بود؟
** اگر به تحولات چند ماهه اخیر فرانسه نگاه کنیم. مشاهده می‌کنیم که اختلاف سیاسی دو رقیب و نامزد انتخابات سال آینده یعنی سارکوزی و دوست بلازی در جناح حاکم به نقطه اوج خود رسیده است و همواره شاهد اختلاف نظر در سیاست‌های داخلی و حزبی میان وزیر خارجه و وزیر کشور فرانسه بوده‌ایم. به گونه‌ای که دوست بلازی سعی کرده همواره به اتخاذ سیاست‌های محافظه‌کارانه خود را به ژاک شیراک نزدیک تر کند تا بتواند از حمایت‌های وی در انتخاباتآتی برخوردار شود.
فرانسه به لحاظ تاریخی روابط سنتی، نزدیک و خوبی با لبنان داشته است ولی برخی حوادث فرانسه در دهه هشتاد، نگاه نظامی پاریس به لبنان را تغییر داد و فرانسوی‌ها با توجه به داشتن چنین روابط سنتی و نزدیک نسبت به تحولات جدید در لبنان محتاطانه‌تر عمل کردند. به طوری که در خصوص اعزام نیروهای بین‌المللی و حتی صدور قطعنامه آتش‌بس میان اسرائیل و لبنان نقش مستقل‌تری را باز کرده است و بویژه در اعزام نیروهای خود به لبنان موضع بسیار محتاطانه‌ای داشته است.
* انشقاق در میان سیاستمداران فرانسه در موضوعات مهم بین‌المللی چه تاثیری در تحقق راهبرد پاریس مبنی‌بر کسب جایگاه برتر در اتحادیه اروپایی خواهد داشت؟
** اختلاف نظر میان مقامات فرانسه به طور طبیعی با نزدیک شدن به انتخابات سال ‌2007 در این کشور، شدیدتر خواهد شد. انتخاباتی که قطعاً برای اتحادیه اروپا و جایگاهی که فرانسه در دوره بعد خواهد داشت، حائز اهمیت جدی است.
با توجه به این که فرانسوی‌ها به قانون اساسی اروپا رای منفی دادند و همچنین در خصوص بحران خاورمیانه و تهاجم اسرائیل به لبنان و همچنین نسبت به سیاست‌های لندن، موضع مستقل‌تری در پیش گرفتند. همگی گواه آن است که رویکرد سیاست خارجی پاریس چه در قبال اتحادیه اروپایی و چه در قبال بحران خاورمیانه جدای از سیاستهای سنتی فرانسه در اروپا و سیاست‌های مستقل‌تر فرانسه در قبال آمریکا نخواهد بود.