دموکراسی وارداتی علیه دموکراسی ملی

امیر آذرافزا
1- آنچه که دیروز در دانشگاه امیرکبیر و در حواشی سخنرانی رئیس‌جمهور رخ داد، فی‌الواقع نشانگر وجود دو واقعیت سیاسی در ایران امروز است. از یک سو، مردمی به فغان آمده از بی‌عدالتی و فساد اقتصادی، به فردی رای‌ داده‌اند که کارنامه‌ای پاک و حق‌طلبانه دارد. این امر بی‌تردید برآیند یک «دموکراسی ملی» و روندهای دموکراتیکی است که امروز در ایران اسلامی نهادینه شده است. و از دیگر سو، کسانی که انجمن‌های اسلامی را در حد یک «سکت و فرقه» تنزل داد‌ه‌اند عقده‌های فاشیستی خود را در آتش زدن عکس «‌منتخب ملت» عیان می‌کنند، تا نشان دهند که عیار سیاسی‌شان در چه حد است. سئوال اینجاست که کدام متد و روند دموکراتیک بر «توهین و فحاشی» دلالت دارد؟
آنان که دیروز احمدی‌نژاد را «‌دیکتاتور» نامیده‌اند، بلاتردید معنی «دیکتاتوری» را نمی‌دانسته‌اند. چه، اگر او دیکتاتور بود، هرگز قدم به دانشگاهی که چند «‌مارکسیست تخیلی» در آن غوغاگری می‌کنند نمی‌نهاد و خود را در معرض هیاهوی آنان قرار نمی‌داد.
2- بی‌تردید کسی منکر حق اعتراض و انتقاد به رئیس‌جمهور نیست به یمن پیروزی «‌3 تیر» اکنون دموکراتیک‌ترین و آزادترین دولت ایران بعد از انقلاب روی کار آمده است و همگان آزادند که سخن بگویند. و همین آزادی است که عیار منش‌های سیاسی را مشخص می‌کند. هشت سال حاکمیت شبه اصلاح‌طلبان، کسانی را تربیت کرده است که بویی از آزادی‌خواهی نبرده‌اند و سفلگان آنارشیستی بیش نیستند. در اوائل انقلاب نیز کسانی بودند که خود را حامی خلق می‌دانستند و دم از مجاهدت می‌زدند، اما دیدیم که چگونه بهترین فرزندان خلق را به کام آتش فرستادند.
3- لیدرهای فرقه‌گرایانی که دیروز ماهیت خود را آشکار کردند، چند صباحی است در آغوش استکبار و امپریالیسم به عیش و نوش مشغول‌اند و از مواهب اعطایی آن بهره‌مند شده‌اند. شاید دیدن این خوشبختی!!! برای برخی از همتایان آنها در داخل کشور هوس‌انگیز شده است، بالاخره دلار و ماشین و خانه آمریکایی کمی که نه، خیلی زیاد دلفریب است! خب... مشکلی نیست ایالات متحده دموکراسی‌طلبی! شما را دید و همه چیز را برای پناهندگی حاضر است! عطری و افشاری و فخرآور چشم‌انتظارند می‌توانید به آنها ملحق شوید!
4- اگر دیگ دموکراسی برای ما نجوشد، می‌خواهیم برای هیچ‌کس نجوشد! این مثال عامیانه را می‌توان برای تحلیل هیاهوهای فاشیستی دیروز به کار برد. حال که دولت در ید پرتوان! شبه‌اصلاح‌طلبان نیست بهتر که «رئیس دولت» آماج هر لعن و عتاب و خطایی قرار گیرد، تا برخی‌ها آن را مصداق عدم محبوبیت او بدانند. اما آنچه مسلم آن است که دیروز هواداران «‌دموکراسی آمریکایی» که وجه عیان آن عراق است، به سمبل «دموکراسی ملی» فحاشی کردند. این جدل همانا نشانگر مواجهه‌ای است که امروز میان ایدئولوژی‌های آزادیخواهانه اسلامی و ارتجاع شبه دموکراتیک ایالات متحده در جریان است. اما پایان این مواجهه را حمیت، آزادیخواهی‌ و عدالتخواهی اسلام‌گرایان رقم خواهد زد.
5- در پایان از دستگاه‌های مسئول می‌خواهم که وقت گرانبهای خود را صرف برخورد با این قشری که «‌کف روی آب‌اند» نکنند. یک مشت فرقه‌گرای منزوی در دانشگاه‌ها، ارزش آن را ندارند که ملعبه جدیدی برای مظلوم‌نمایی به دستشان بیفتد. دانشجویان واقعی و اسلام‌گرا خود می‌دانند که چگونه محیط‌شان را از وجود آنارشیسم پاکسازی کنند. ایران اسلامی، بار دیگر ثابت می‌کند که «‌دموکراتیک‌ترین» نظام سیاسی را در اختیار دارد و این فضای دموکراتیک خود «توان اجتماعی» حراست از ارزشهای بنیادین اسلامی و دموکراتیک را دارد.