اسرائیل در خدمت دیکتاتوری جهانی(بخش سوم و پایانی)

و راه‌حل مسائل آن فقط تشکیل یک حکومت فدرال عرب و یهود است و باسم فلسطین. همان حرفی که مارتین بوبر فیلسوف یهودی سالها پیش از تاسیس حکومت اسرائیل زد. در غیر اینصورت من میبینم که حضرات از هر دو طرف دارند سرنیزه‌ها را تیزتر می‌کنند صهیونیسم همان اندازه خطرناک است که حکومت‌های دست نشانده عربی. اسرائیل باید سرنوشت خودش را از صهیونیسم جدا کند و مصر و الجزایر و سوریه باید سرنوشت خودشان را از حکومت‌های نفتی عرب جدا کنند.
و در آخر اینکه ما درین جا در تکاپوی جمع‌آوری دارو برای زخمی‌های جنگیم. امکان دارد که شما هم در آنجا چنین کاری را شروع کنید؟ حکومت ایران نمایش‌هایی دارد در اردن میدهد که هیچکس گویا جدی نگرفته. چون بر هیچکس پوشیده نیست که چه نوع کمکی است و بقصد مخفی کردن آن کین‌توزیهاست. از طرف مردم باید قدمی برداشته شود. آخر علاوه بر همه مسائل ناسلامتی با همکاری و همبستگی اسلامی هم سروکار داریم.
شنبه سوم تیرماه 46
ترجمه متن سخنرانی Talmy Givon
منشی انجمن مستقل دانشجویان اسرائیلی آمریکا.
* تفسیری بر روابط اسرائیل و سایر کشورها*
آقای رئیس ـ نمایندگان محترم ـ خانمها و آقایان متشکرم که به من فرصت داده‌اید تا امشب درین محفل سخن بگویم. لازم است بعنوان مقدمه دو نکته را روشن کنم. یکی اینکه من متخصص روابط اسرائیل و سایر کشورها نیستم و دوم اینکه انجمن مستقل دانشجویان اسرائیلی در آمریکا که من منشی آن هستم تشکیلات رسمی دانشجویان اسرائیل نیست و طبعا بوسیله هیچ یک از تاسیسات دولت اسرائیل کمک یا نظارت یا تایید و پشتیبانی نمی‌شود.
در حقیقت تعجب‌آور خواهد بود اگر بشنوید که انجمن دانشجویی شما درین جا مسئول غیرمستقیم کشف تشکیلات ما بوده است. من با انجمن دانشجویی شما در قضیه اقدامات ادامه مهاجرت آمریکا بر علیه حسین... دانشجوی ایرانی مقیم لوس‌آنجلس آشنا شدیم (و ازینجا 9 سطر حذف شد که ضمن آن به جزئیات این آشنائی که بهمکاری کننده اشاره میکند.)
ایران یکی از معدود کشورهای مسلمان عالم است که با اسرائیل روابط سیاسی دارد. و ناچار حکومت اسرائیل ازین قضیه قسمت خوشنود است. و چرا نباشد؟ کشوری که بوسیله همسایگانش تنها مانده چرا نباید دست کشور مسلمانی را که از آن سمت خاورمیانه بسوی او دراز می‌شود. رد کند؟! وقتی روابط ایران و اسرائیل را در مجموع سیاست خارجی اسرائیل مطالعه کنیم می‌بینیم که این قیافه بیگناه دوستی و همکاری تغییر شکل میدهد و کمی بغرنج میشود. چرا که این مجموعه سیاست خارجی سخت زننده است. و اینها نمونه‌ها.
1. حکومت اسرائیل در زمان ماجرای کانال سوئز ـ 1956 ـ با دو قدرت استعماری در حال اضمحلال سخت همکاری کرد.
2. حکومت اسرائیل از فشارهایی که فرانسه به انقلابیون الجزایر وارد می‌کرد طرفداری مداوم بعمل آورد.
3. نماینده اسرائیل در سازمان ملل نسبت به سیاست آمریکا همیشه خوش خدمتی کننده بوده است و باین علت حکومت اسرائیل از صف ملل تازه استقلال یافته روزبروز دورتر مانده است.
4. حکومت اسرائیل در مقابل مشکل عمده صلح در خاورمیانه یعنی مسئله آوارگان فلسطین هرگز سرسازش نداشته.
5. حکومت اسرائیل از تمام دیکتاتوری‌های نظامی در سراسر عالم پشتیبانی سیاسی و نظامی کرده است. بعنوان نمونه چند تا را بشمارم.
الف ـ از چومبه و موبوتو در کنگو
ب ـ از پرتقالی‌ها در استعمارشان در آنگولا
ج ـ از تروخیلوی مرحوم! در جمهوری دومنیکن
د ـ از امپراطور حبشه و ملک حسین و امام یمن.
ملاحظه می‌کنید که با چنین زمینه تاریکی چندان تعجب‌آور نخواهد بود وقتی بشنوید که معاون وزارت دفاع اسرائیل و پیشنهاد نوعی وحدت عمل می‌کند میان حکومت اسرائیل و سعودی و حبشه و سایر کشورها در مقابل حکومت مصر. در چنین زمینه تاریکی البته که روابط با اسرائیل معنی دیگری پیدا می‌کند.
بنظر می‌رسد که این روابط حلقه دیگری است، از زنجیره سراسری حکومت‌های خفقان و دیکتاتوری که بدور عالم کشیده شده. من می‌خواهم برای شما دانشجویان ایرانی این نکته را روشن کنم که اسرائیل چنانکه تبلیغات صهیونیست‌ها ادعا می‌کند، یک دولت یک پارچه نیست. بسیاری از مردم اسرائیل از روشنفکران و متفکران و تحصیل کردگان و جوانان با سیاست فعلی حکومت خود مخالفند. مخالفت این جنگ گونه و سبعیت‌اند که حکومتشان در مقابل آوارگان فلسطین بخود گرفته. مخالف این فشار سیاسی و اقتصادی و فرهنگی‌اند که حکومت اسرائیل بر اقلیت عرب ساکن اسرائیل اعمال می‌کند.
مخالف ایران واقعیت‌اند که حکومت اسرائیل خود را در صف حکومت‌های فاسد و دیکتاتوری جهان درآورد. ما می‌خواهیم به کمک انجمن دانشجویی شما اعلام بداریم که سیاست حکومت اسرائیل نسبت به دیگران نه تنها همکاری و همدردی ملت اسرائیل را برنمی‌انگیزد بلکه ملت ما با آن مخالف است، ما بشدت احساس می‌کنیم که سیاست فعلی حکومت اسرائیل مورد علاقه ملت اسرائیل نیست. ما می‌خواهیم شما بدانید که برخلاف اعتقاد عوامانه رایج ـ حکومت اسرائیل یک دولت دموکرات نیست، حقوق فردی در اسرائیل بهیچ صورت محترم شمرده نمی‌شود.
حکومت اسرائیل به هر صورت که دلش بخواهد مطبوعات را سانسور می‌کند، قانون امنیتی که صد سال پیش ترکها وضع کرده‌اند اکنون بر علیه آزادی بکار برده می‌شود. آزادی مذهب تأمین شده نیست و در حقیقت فراموش شده است. حقوق مذهبی و نژادی اقلیت‌ها خودسرانه زیر پا گذاشته شده، ما احساس می‌کنیم که این‌ها تصادفی نیست بلکه وجود خود سیاست کلی اسرائیل است. ناچار احساس می‌کنیم که ملت‌های دیگر در مبارزه خود برای رسیدن به دموکراسی با ملت اسرائیل در رسیدن به دموکراسی خود هیچ اختلافی ندارد.
ما بشدت معتقدیم که صلح و رفاه وقتی در خاورمیانه مستقر خواهد شد که ملت‌های آن ناحیه هر کدام دولت‌های دموکرات و نماینده واقعی خود را داشته باشند تا از این راه بتوانند از دخالت سیاست‌های بیگانه در آن ناحیه ممانعت کنند.