حجاب و مظلومیت سه‌گانه

حسین محمدیان
حجاب را همه ما کم و بیش به تازیانه ظلم بسته‌ایم الا قلیلی که با قدم وظیفه رفته‌اند و با حنجره حقانیت گفته‌اند.
بگذارید برای تسهیل در گفتگو مرتبطین امر را به سه دسته تقسیم کنیم:
دسته اول آنانند که توان اجرا دارند و نمی‌کنند و با توصیه و انداز گفتمان فرهنگی می‌کنند و اطوار منور‌الفکری صادر می‌نمایند و بار را به دوش دیگران می‌گذارند که کار این طوری جواب نمی‌دهد و باید آن طوری رفت و آن طور‌تر رسید.
جواب این عزیزان این که حجاب گاهی«باور فردی» است که کاملا فرهنگی و ایمانی تعریف می‌شود و تا این باور شکوفا نشود فرد انسانی با رغبت به آن روی نخواهد آورد. درک این که انسان در عرصه خاک بهر چه کاری آمده است او را از درون ملزم می‌کند تا خطوط حرمت نشان مالک هستی را پاس بدارد و به خود اجازه تعدی ندهد و از مرزها عبور نکند.
انتقال این مفهوم چه در حوزه خانواده و چه در مدرسه و دانشگاه هیچ ارتباطی به وجود یا عدم تشکیل دولت اسلامی نداشته و ندارد. به عبارت دیگر این که هر مسلمانی در هر عصری و در تحت حکومت هر حاکمی موظف است تا فرزندان خود و نیز افراد مرتبط را در حد توان با این معارف گره بزند و به قله این باور عمیق برساند.
در دوران شکوهمندی که اسلام تمدن‌ساز دولت مقتدر تشکیل داده و از حمایت مردمی برخوردار است حوزه وظیفه مجریان در دایره تربیت فرهنگی خلاصه نمی‌شود بلکه دولت اسلامی موظف است«فرضیه حق» را که ملت به اجرای آن رای مثبت داده است اقامه کند و در عرصه اقدام تعهد خود را به امر الهی و رضای ولی امر و خواست مردمی که طالب ارج‌گذاری به جهاد مجاهدین و ایده به خون غنودگان معبد شور و شهادتند به منصه ظهور رساند.
اقدام قانونی حق دولت اسلامی و قطعا اکثریت مردم مسلمان کشور از آن حمایت می‌کنند.
و اما دسته دوم از کسانی که با امر حجاب مرتبطند مسلمانان متعهد و مشتاقی هستند که از سر دلسوزی خواهان حاکمیت ارزشها و نمایان شدن نشانه‌ای دینی در تمامی عرصه‌های زندگی‌اند.
توصیه متواضعانه به این میزان این که دقت و نظر و وسعت میدان دید و تعمیق در نوع برخورد می‌بایست سرمشق همگان باشد. در کجا و به چه زبانی از فرایض الهی دفاع کردن امر بسیار مهمی است که می‌بایست مورد مداقه قرار گیرد.
اگر طرح و دفاع از امری که در اولویت‌بندی مسائل از جایگاه بالایی برخوردار است به گونه‌ای صحیح انجام گیرد قطعا نتیجه مثبت خواهد داد لیکن چنانچه امت اسلامی و حاکمیت دینی به امر جامع و اقدام خاص تاریخی مشغول است طرح هر شعار دیگری در آن زمان و موقعیت ویژه متضاد با منافع دراز مدت امت است. دقت یعنی همین که در کجای زمان ایستاده‌ایم، یعنی این که در فراز پر‌اهمیت خطبه شقشقیه حکم تیمم نپرسیم، یعنی در جدال بزرگ حق و باطل جبهه یکپارچه حق را به فرعیات نکشانیم. وجدان انسان امروز در انتظار کلمه حق شماست کلمه حقتان را به زیبایی و به موقع گفته‌اید و خواهید گفت.
و اما سومین دسته از مرتبطین به مبحث حجاب مخاطبان این فریضه و افراد هدف در طرح پر‌ارج حضرت حقند.
این گروه خود به رفتار‌گران بی‌تعهد و سهل‌انگاران بی‌توجه تقسیم می‌شوند.
عده‌ای تعمد دارند که نمادهای دینی را به استهزاء بگیرند و به مرزهای مقدس شریعت بتازند.
این دسته در اقلیتند چرا که کمتر خانواده‌ای در ایران اسلامی خارج از دایره دینمداری تعریف می‌شود.
کدام خانواده را سراغ دارید که پدر کوشا و مادر مهربان آن به تصریح یا به تلویح فرزندان خود را امر به رفتار ناهنجار کند؟
و اما به آن دسته از بی‌‌تو‌جهان سهل‌انگار باید گفت حرمت شخصی خودتان را از احترام به معیار دینی آغاز کنید.
چنانچه فردی در آستانه دین خدا ادب نورزد چرا انتظار حرمت‌گذاری دارد؟
برای عملی شدن اراده زیبای آفریدگار مهربان در این کشور چه خونها که اهداء نشده؟ و چه بارهای سنگینی که به دوش مجاهدان عابد زخم بی‌مرهم نگذاشته است؟
چگونه می‌توان از این همه به سادگی گذشت؟ برای داشتن جامعه‌ای آکنده از مهربانی و تفاهم انقیاد در برابر فصل‌‌الخطاب قرآن عالی‌ترین برون‌رفت است و قرآن کریم زن مسلمان را در «شکوه پوشیدگی»‌ و «زیبایی وقار» می‌پسندد.