غمنامه کودکان و زنان فلسطینی

یوسف محسن‌زاده
عملیات اخیر مبارزان فلسطینی را باید یک شاهکار چریکی در مسیر مبارزات حق‌طلبانه مردم فلسطین بحساب آورد. عملیاتی که به قتل نظامیان تجاوزکار و ستم‌پیشه صهیونیست و ربودن یک نفر از آنان منتهی شد. صهیونیست‌ها می‌گویند چریک‌های فلسطینی را که به این عملیات دست زدند، بقتل رساندند، اما از توجیه این موضوع که سرباز اسراییلی چگونه ربوده شده است، عاجز ماندند. این موضوع نشان می‌دهد شهادت‌طلبان فلسطینی هر چند که برخی از آنان در مواجهه مسلحانه شربت شهادت را نوشیدند، اما باقیمانده آنان، توانستند از طریق ربودن یک سرباز متجاوز صهیونیست، حقایق تازه‌ای را در برابر چشمان جهانیان قرار دهند. عاملان این ربایش رسماً اعلام کردند سرباز صهیونیستی را فقط در قبال آزادی کودکان و زنان فلسطینی اسیر در زندان‌های رژیم صهیونیستی، رها خواهند کرد. این مطالبه، بدلیل ماهیت حقوق بشری آن البته باید مورد تأیید سازمان‌ها و نهادهای حقوق بشر جهان قرار گیرد. سازمان‌هایی که در حال حاضر توجه معنادار و مخصوصی نسبت به حقوق بشر در برخی از کشورها از جمله ایران پیدا کردند. لابد گروه‌های فعال زیر عنوان سازمان‌های غیر دولتی (NGO)ها نیز از درخواست انسانی و مطابق حقوق بشر فلسطینی‌ها حمایت می‌کنند. بویژه اینکه درخواست آنان بسیار ساده و صریح است. کودکان زیر 18 سال و زنان را از زندان آزاد کنید تا این سرباز را رها کنیم. آیا این درخواست با حقوق بشر متناقض است! و آیا این سازمان‌ها نباید قبل از اینکه چنین سربازی ربوده شود، چنین درخواستی را از سران رژیم صهیونیستی مطرح کردند و نسبت به آزادی کودکان و زنان فلسطینی اقدام می‌کردند! شاید اگر چنین سربازی ربوده نمی‌شد، کودکان بیگناه فلسطینی و زنان دلاور این دیار، باید سالها در سیاهچال‌های این رژیم باقی می‌ماندند و هیچ ذکری از داستان محنت‌آمیز و دردناک آنان بعمل نمی‌آمد. اما این عملیات متهورانه و شجاعت‌آمیز، این حسن را داشت که موضوع فراموش شده این زنان و کودکان دوباره در یاد و خاطره جمعی جهانیان زنده و احیا شود و بار دیگر مردم جهان متوجه کودکان و زنانی شود که قربانی سیاست‌های تجاوزگرانه رژیمی شدند که اروپایی‌ها برای خلاصی از شرش آن را در فلسطین اشغالی اسکان دادند. حال NGOها که از قطع بودجه دولت شاکی و نالان گشتند، باید برای مردم توضیح دهند هولوکاست واقعی کجاست؟ و چرا وقتی که پای مسأله کودکان و زنان بیگناه فلسطینی در میان است، احساسات حقوق بشری آنان، گل نمی‌کند؟ مگر اینکه بر حقوق بشر مانند مقولات دیگر، استانداردهای دوگانه حاکم باشد!