ایران و سرنوشت انتخابات آمریکا

انتخابات ریاست‌ جمهوری آمریکا اکنون به نقطه اوج خویش رسیده است. انتخاباتی که بسیاری از مردم نقاط جهان چشم به آن دوخته‌اند تا خود را برحسب شرایط پیش‌رو برای سال‌های آتی و مدیریت جدید جهان از سوی آمریکا آماده سازند. در جناح جمهوری‌خواه مک کین توانسته با اکثریت قاطع نمایندگی حزب جمهوری‌خواه برای حضور در انتخابات ماه نوامبر را کسب کند. او در طول این مدت اگرچه کوشید خود را فردی عملگرا معرفی نماید که قادر است با ایران به مصالحه و گفتگو برسد اما از نمایش چهره خشن و پنهان خویش نیز فروگذاری نکرد. طوری که برای بسیاری از مردم آمریکا وی ادامه‌دهنده راه بوش است و در صورتیکه در انتخابات به پیروزی دست یابد راه و روش وی در برخورد با ایران را ادامه خواهد داد. لذا برای کسانیکه از بروز جنگی دیگر در جهان نگرانند مک کین فرد مناسبی برای ریاست‌ جمهوری نیست. او نه تنها نسبت به ایران بلکه نشان داده نسبت به روسیه و چین نیز بسیار حساس و سختگیر است. موضعگیری‌های روسیه در برابر طرح سپر دفاع موشکی، کمک‌های نظامی این کشور به ایران، مخالفت با گسترش ناتو به شرق و استقلال کوزوو نمادهایی از اختلاف‌نظرهای شدید مسکو با واشنگتن است. در آن سوی جهان چین نیز که جهشی عظیم در حوزه اقتصادی را شاهد است و هر زور‌می‌کوشد تا دامنه نفوذ و حضور خویش در کشورهای خاورمیانه و آفریقا را گسترده سازد به کابوسی برای آمریکا و بطور خاص مک کین تبدیل شده است. لذا بسیاری از تحلیل گران معتقدند پیروزی وی پیام آشکاری به این دو کشور خواهد بود تا یا در سیاست‌های خود تجدید نظر کنند و یا آماده مقابله رویارویی با آمریکا باشند. اما در جناح مقابل در آمریکا سرنوشت کاندیدای حزب دموکرات در‌هاله‌ای از ابهام قرار دارد. اگر چه باراک اوباما، سناتور سیاه پوست آمریکایی، توانسته به لحاظ آراء ایالتی و نمایندگان حزبی بر رقیب خود هیلاری کلینتون، پیشی بگیرد اما همه چیز به انتخابات سه شنبه آینده در ایالات پنسیلوانیا بستگی دارد. در صورتیکه او بتواند در ایالت پنسیلوانیا بر رقیب خویش پیروز شود همه چیز برای خانم کلینتون پایان یافته خواهد بود و مردم آمریکا باید منتظر رقابت او با مک کین در پاییز 2008 باشند. اما مسئله اینجاست که کسب این پیروزی چندان نیز راحت نمی‌باشد.

چرا که پنسیلوانیا ایالتی است که به لحاظ جمعیتی سفید پوستان، کارگران، بازنشستگان و سالمندان در آن اکثریت را دارند و این امر با توجه به اظهارات اخیر اوباما که کارگران را مردمی «تلخ» خوانده بود که به «تفنگ یا مذهب» چنگ انداخته‌اند و باعث نارضایتی این قشر از مردم پنسیلوانیا شد بسیار مشکل‌می‌باشد. همچنین در این ایالت دموکرات‌های محافظه‌کار، وفاداران به حزب دموکراتیک و کاتولیک‌هایی قرار دارند که به لحاظ گرایش توجه بیشتری به خانم کلینتون خواهند داشت و اوباما از بزرگترین شانس خویش یعنی جوانان و دانش‌آموزان نیز محروم است. چرا که آمار دانش‌آموزانی که‌می‌توانند رأی دهند در این ایالت آنچنان بالا نیست. در هر صورت اوباما توجه خویش را بر سیاهان، لیبرال‌ها و متخصصان متمرکز ساخته شاید بتواند در بدترین شرایط رقیب خویش را شکست دهد. در اینکه نهایتاً کدام فرد ازا این جناح پیروز شود چندان تفاوتی به حال ایران نمی‌کند. (هر چند که اوباما از مذاکره بدون پیش شرط با ایران صحبت می‌کند). مسئله مهم این است که در رقابت بین دو حزب دموکرات و جمهوری‌خواه کدام یک پیروز شوند. کاندیدای جمهوریخواهان به نسبت کاندیداهای دموکرات‌ها رویکرد خشن و جنگجویانه‌ای دارد و امتیاز خود را اشراف و توان کنترل و مدیریت فضای متشنج و امنیتی می‌داند و اینگونه تبلیغ می‌کند که قادر است در بحرانها وتقابل‌های جدی آمریکا، منافع کشورش را بیشتر تأمین کند، چیزی که دموکراتها از آن محروم هستند و قدرت مانور تبلیغاتی در این حوزه‌ها ندارند. لذا حزب حاکم بر آمریکا امکان دارد تلاش کند با متشنج کردن فضای بین‌المللی به خصوص در خاورمیانه وجه ویژه در رابطه با ایران زمینه‌ی تداوم حاکمیت جمهوری‌خواهان را فراهم آورد چیزی که هوشیاری و دقت نظر بیشتر ما را جهت کنترل اوضاع خاورمیانه و در رابطه با عملکردهای آتی آمریکا می‌طلبد مسائلی که جمهوریخواهان می‌توانند با تکیه بر آنها فضا را به نفع کاندیدای خود تغییر دهند. مسئله اول حوادث عراق است که در آن حزب جمهوری‌خواه با گزارش اخیر رایان کراکر و پترائوس به کنگره در مورد نقش ایران در خشونت‌های عراق کوشید چهره‌ای خشن از ایران به نمایش گذارد که از هیچ تلاشی برای ضربه زدن به آمریکائیان فروگذاری نمی‌کند. ترسیم این چهره منفی و این مسئله که هنوز تهدیدات جدی زندگی مردم آمریکا را هدف قرار داده است، بهترین بهانه است تا فضای انتخابات آمریکا به سمت امنیتی شدن حرکت کند. قطعاً در فضای ترس و ناامنی مردم آمریکا گرایش بیشتری به سمت جمهوری‌خواهان خواهند داشت. همچنین مسئله هسته‌ای ایران برای جمهوری‌خواهان امتیاز بزرگی محسوب می‌گردد تا با تکیه بر آن آراء بیشتری را به سمت خود جذب کنند. امکان دارد جمهوری‌خواهان تلاش کنند مسئله‌ی هسته‌ای ایران را بحرانی و حاد جلوه دهند تا مردم آمریکا به این نتیجه برسند که برای مدیریت چنین فضایی به مردم جنگ و مدیر بحران چون مک کین نیاز دارند. با توجه به اینکه با گذشت زمان هر چه بیشتر به انتخابات آمریکا نزدیک می‌شویم بنظر می‌رسد مسئولان کشورمان باید بیشتر از قبل به تحرکات آمریکائیها دقت نظر داشته باشند چرا که هر آن ممکن است حزب جمهوری‌خواه برای بر هم زدن معامله انتخاباتی دست به اقدامات جنگجویانه‌ای بزند و نباید در چنین فضایی غافلگیر شد.