ریشه برخورد با بخش خصوصی

مصطفی ایزدی
نزدیک به یک ماه قبل، رئیس دولت نهم در میان تعدادی از مردم ساوجبلاغ، قول داد اسامی کسانی را که با یک تلفن یا با قلدری، وام‌های هزار میلیارد تومانی از بانک‌ها گرفته‌اند و پس نداده‌اند، در صورت تسویه نکردن با بانک‌ها، برای عموم بازگو نماید. در حالی که آقای رئیس‌جمهور زمان 15 روز را برای این کار اعلام می‌کرد، مخاطبان پیر و جوان وی از عمل انقلابی سخنران به وجد آمده و با شور و هیجان از رئیس‌جمهور خواستند که با مفسدان اقتصادی برخورد نماید. 15 روز گذشت و در رسانه‌ها، جسته گریخته نام 2 نفر را به صورت کم رنگ مطرح کردند و آخرالامر هم معلوم نشد چگونه می‌توان با یک تلفن یا با قلدری، پولهای بانک‌ها را بیرون کشید تا سهمی برای مستحقان وام‌های ‌5 یا 10 میلیون تومانی در صندوق بانک‌ها باقی نماند.
به این خبر ویژه توجه فرمائید: «نام دو تن از وام‌گیرندگان کلان به طور غیر‌رسمی اعلام شده است. از آنجا که کیهان شش ماه پیش در این خصوص هشدارهای جدی داده بود، بعضی از منابع مسئول به کیهان گفتند برخورد دستگاه اجرایی‌– قضایی با این متخلفین جدی خواهد بود. یک منبع آگاه حداقل رقم دریافت شده توسط «ر» از شبکه بانکهای دولتی را 132 میلیارد تومان ذکر کرد که معادل 75 میلیارد دلار– نزدیک به 5/2 درصد از درآمد سالانه ارزی کشور می‌باشد.
یک کارشناس مسائل سیاسی – اقتصادی به خبرنگار کیهان گفت: ابعاد امنیتی مبالغ هنگفتی که در اختیار چند نفر از اشخاص حقیقی قرار داده شده است از ابعاد اقتصادی– مالی آن بسیار با اهمیت‌تر است، چرا که اگر مشخص شود فقط چند نفر دست‌اندر کار راه‌اندازی یک اقتصاد غیررسمی– و خارج از کنترل دولت– با گردش مالی بسیار بالا شده‌اند و می‌توانند با برخورداری از توافق نسبی‌شان با دولت، برنامه‌های عمومی اقتصادی کشور را اخلال جدی مواجه نمایند، برای امنیت و ثبات کشور خطرناک می‌باشد و به دشمنان کشور اجازه می‌دهد از طریق ایجاد رابطه با این چند نفر امنیت اقتصادی کشور و نظام را به مخاطره اندازند.» (کیهان 29/7/85، ص 2 ) بگذریم از اینکه 132 میلیارد تومان، 75 میلیارد دلار نمی‌شود و مقایسه‌های بعیدی این اشتباه (اگر اشتباه عمدی نباشد) با بودجه عرضی سالانه و بودجه چند وزارتخانه اساسا به هوچی‌گری شبیه است تا واقعیات، اما نمی‌توان نسبت به تحریم کارشناس مسائل سیاسی، اقتصادی روزنامه کیهان بی‌اعتنا بود خلاصه معنی سخن این تحلیل‌گر ناشناس چنین است: «پولدارها نظام را به خطر می‌اندازند، ثروتمندان از طریق ثروت خود به سمت گرفتن قدرت سیاسی خیز بر میدارند.»