اهمیت نام‌گذاری سال پیامبر اعظم(ص)

رسول سنایی‌راد
نامگذاری سالها، سنت حسنه‌ای است که در چند سال اخیر به تناسب شرایط و اقتضاء موقعیت کشور و نظام اسلامی، از سوی رهبر فرزانه انقلاب اسلامی در پیام‌های نوروزی و ابتدای هر سال انجام شده و فضای کلی و اولویت‌های جامعه و مردم را تحت تأثیر قرار می‌دهد. انتخاب عنوان «پیامبر اعظم(ص)» برای سال جاری نیز برخاسته از شرایط و موقعیت فعلی کشور و حتی جهان اسلام و معطوف به پیامدها و نتایجی است که درک آن می‌تواند به تقویت اراده و تلاش جمعی برای بهره‌گیری از این اقدام حکیمانه کمک نماید. برای نیل به این منظور ابتدا به ذکر ویژگی‌های مربوط به شرایط و موقعیت این نامگذاری اشاره می‌شود که عبارتند از:
1- آشکار شدن جایگاه و شأن پیامبر اعظم(ص) در جهان اسلام پس از هتک حرمت ساحت مقدس آن حضرت که نمایش باشکوه ارادت‌ورزی و اعتقاد راسخ مسلمانان در جهان امروز را به دنبال داشت و نشانگر پیوند عمیق و اعتقادی مسلمین با آن شخصیت الهی و دفاع جانانه از این اعتقاد راسخ بود.
2- بازگشت جهان اسلام به هویت اسلامی خویش و اقبال مردم به جریانات اسلامخواه که پیروزی حماس در فلسطین، اخوان‌المسلمین در مصر، ائتلاف بزرگ در عراق، مجاهدین در افغانستان و... در انتخابات‌های مختلف نشان از فراگیری این بازگشت و استقبال از هویت اسلامی دارد که اعتقاد به نبوت پیامبر اعظم حضرت محمد(ص) در آن از جایگاهی محوری و مشترک برخوردار است.
3- تشدید تهدیدها علیه ایران اسلامی و کشاندن پرونده هسته‌ای جمهوری اسلامی در جهان و معاصر و نگرانی جهان استکبار از موج عظیم اسلامخواهی و بیداری اسلامی که در پیشینه خویش امکان عملی ایجاد تمدن بزرگ اسلامی پس از بعثت پیامبر اعظم را به ثبت رسانده است.
پیداست در چنین شرایطی برافراشتن بیرق یاد و نام پیامبر اعظم(ص) می‌تواند هم در داخل و هم خارج کشور دارای پیام و معنی روشن باشد:
1- در داخل کشور این نامگذاری پیام استقامت و سرمشق‌گیری از شیوه و الگوی اخلاق فردی و جمعی پیامبر اعظم را دارد که در عین سرآمد بودن در مکارم اخلاقی توانست بر ظلم و ستم کفار و مشرکین فائق آید و از قومی پراکنده و بد دل امتی واحد و همدل در سایه اخلاق کریمانه ایجاد کند که با کنده شدن از هوای نفس و خودپرستی به خداپرستی روآورد و با پشتوانه معنویت و مجاهدت بر امپراتوری‌های دوران خود فائق آمد و پرچم توحید و خداپرستی را بر قلل رفیع کرامت در اقصی نقاط جهان به اهتزاز درآورد.
2- در خارج از کشور نیز این نامگذاری بازتاب خواهد داشت که در سطح جهان اسلام به توسعه عمق استراتژیک جمهوری اسلامی کمک خواهد کرد و آن را تکیه گاهی برای پیوند با جهان اسلام و جلب نظر مسلمانان به جایگاه رفیع ایران اسلامی در اعتلای یاد و نام آن شخصیت اعظم و آیین مقدسش مبدل خواهد کرد.
در سطح دیگر این پیام را به کفّار و دشمنان نیز می‌دهد که عظمت و شکوه قدسی و معنوی پیامبر اسلام تا بدان پایه است که هتاکی‌ها و تلاش‌های مذبوحانه برای شکستن آن، راه بجایی نبرده بلکه بالعکس زمینه بازشناسی و معرفی این شأن عظمی، ملکوتی و قدسی کمک می‌نماید، کما اینکه امروز انگیزه کنجکاوی و کندوکاو پیرامون این شخصیت الهی و اعظم در غیرمسلمان نیز تشدید شده که این نامگذاری به تقویت آن نیز خواهد انجامید.
لازم به ذکر است تبلیغات سیاه صهیونیست‌ها در سال‌های اخیر برای معرفی تمدن اسلامی به عنوان تهدیدی علیه امنیت جهانی و القاء جنگ بین تمدن‌ها، فتنه‌ای حساب شده است که خنثی‌سازی آن در گرو معرفی چهره واقعی اسلام است که ساده‌ترین مسیر ممکن آن نمایش شخصیت واقعی الهام بخش اولیه و حامل آموزه‌های اصلی آن یعنی پیامبر اعظم(ص) می‌باشد.
بدیهی است معرفی این چهره قبل از هر چیز نیازمند تمسک به سیره آن نبی بزرگ خداست که با بازشناسی مکارم اخلاقی و تلاش برای استقامت بر دین الهی و دفاع از حق و بازتاب آن در رفتار عملی هر فرد مسلمان شدنی است و مسلمان ایرانی که این بیرق در دنیای معاصر در کشور او به اهتزاز درآمده نقش و جایگاهی ممتاز دارد.