گفتمان تازه؟

سیدباقر میرعبدالهی
گفت‌وگوی سیدحسن نصرالله با «الجدید» اگرچه حاوی یک نکته جدید در شیوه بیان مواضع حزب‌الله است، اما با رجوع به روح کلی سخنان او نمی‌توان به «گریز از آرمان گرایی» رسید.
پس از یک رویارویی ۳۴ روزهـ که در هر حال برخوردار از قواعد کشتار دوطرفه است دو سه روز، فرصت کافی و لازمی‌نیست برای آن که سیدحسن ناگهان به یک «گفتمان جدید» برسد؛ گفتمانی که بر اساس آن، یک شبه از فاز مبارزه به تعدیل آرمان‌گرایی برسد و ما نیز این شیوه جدید بیان مواضع را به گذشته او تعمیم دهیم.
او در همین گفت‌وگو تصریح کرده است که نباید از فحوای سخنانش «کنار گذاشتن مبارزه» را دریافت.
آن چه سیدحسن آن را «پیروزی استراتژیک» حزب‌الله نامیده است، قطعاً ربطی به دستگیری چند سرباز اسرائیلی ندارد تا از آن اظهار پشیمانی کند، البته برای او مطلوب تر این بود که چنان پیروزی‌ای بدون خونریزی به دست می‌آمد.
«هر کس بگوید علت این جنگ، اسیران اسرائیلی است، اشتباه کرده است؛ زیرا پیامدهای این جنگ نشان می‌دهد که تصمیم از قبل اتخاذ شده بود».
با وجود چنین تصریحاتی در کلام نصرالله، ظاهربینی است اگر این تلاش او برای کسب بیشترین «اعتبار سیاسی» در گرگ و میش آتش‌بس را، چنان تفسیر کنیم که «شأن مبارز» بودن او را فرو بپوشاند.