اسرائیلیها آگاه هستند که هر اقدامی انجام دهند، با حمایت آمریکا روبهرو میشوند. از طرف دیگر، کشورهای اسلامی و برخی دیگر از کشورهای جهان با انتقادهای پراکنده خود نمیتوانند تاثیر زیادی در داخل و خارج از اسرائیل بگذارند. پس از انتخابات پارلمانی در فلسطین و روی کار آمدن دولت جدید که جنبش مقاومت فلسطین آن را تشکیل داده بود، اسرائیل وضعیت جدیدی از منظر سیاسی پیش روی خود میدید. از این رو باید به تغییر در تاکتیکهای سیاسی و اقتصادی خود روی میآورد. پس از امال تاکتیک محاصره اقتصادی تئوریسینهای سیاسی و امنیتی حزب حاکم (کادیما) به مدد تجارب قبلی دریافتند ممکن است این اقدامات به تنهایی دولت مردمی فلسطین را از پای در نیاورند. از این رو به بهانههای تکراری (به اسارت گرفتن یک سرباز اسرائیلی) این بار به تغییرات اساسی در تاکتیکهای نظامی و امنیتی خود در منطقه استراتژیک غزه روی آوردند. واقعیت آن است که گروهها و احزاب میانهرو در اسرائیل در دهه گذشته بشدت دچار آفت اعتبار و تاثیرگذاریهای لازم شدهاند و به جای آن طیفهای رادیکال و همفکران دیروز این طیفها که موفق به تشکیل دولت در اسرائیل شدهاند، سیستم سیاسی قدرتمندی ایجاد کردهاند که دیگر بازیگران (کمی منطقیتر) عرصه سیاسی این رژیم به صورت خودکار در حاشیه قدرت مرکزی و اصلی قرار میگیرند.
گروههای مذکور دموکراسی و رعایت حقوق بشر را امری کاملا داخلی تلقی میکنند و در برخورد با مسائل بینالمللی خصوصا مسائل فلسطین با استفاده از شانتاژهای سیاسی مرسوم خود تمامی قوانین حقوق بینالملل و حقوق بشر را قابل نقض شدن میدانند که مصادیق فراوانی را برای آن میتوان نام برد.
اسرائیل از جمله رژیمهایی محسوب میشود که احزاب سیاسیاش از راست گرفته تا چپ، اسیر تنشها، چالشهای عمیق میان حزبی و بعضا درون حزبی هستند که علت آن بیشتر ساختاری و بیاساس شکل گرفتن گروهها و احزاب از ابتدا تاکنون است. از این رو همیشه با فرافکنی و پررنگ کردن مسائل خارجی خود و حمایتهای واشنگتن سعی در پوشش ضعفهای درونی خود دارند که همین امر موجب از هم نپاشیدن آنها شده است. هرگاه گروههای مقاومت فلسطینی موفق به اجرای عملیاتهای نظامی خود در اسرائیل میشوند، ارتش این رژیم برای فرار از حجم انتقادهای داخلی بلافاصله به سرزمینهای فلسطینی حمله میکند و با کوبیدن بر طبل جنگ، کشتار، ترور و زندانی کردن فعالان سیاسی موفق به فرافکنی و آرام کردن فضای پرالتهاب سیاسی داخل میشود. اختلافات سیاسی، مسائل و تنشهای حزبی در اسرائیل به گونهای است که فعالان سیاسی فلسطین و دولتهای اسلامی و افکار عمومی جهان در یک همگرایی سیاسی حساب شده میتوانند اسرائیل و حامی بزرگ آن را با چالشهای اساسی روبهرو کنند. در مقیاسی بزرگتر، این امکان وجود دارد که با تولید یک راهبرد منظم و کارآمد که در آن روشهای مقابله بخوبی برای فلسطینیها و حامیان اسلامی و غیراسلامی آنها مشخص شده باشد، برای دولت و احزاب حاکم چالشهای سیاسی آفرید. اقداماتی که ایالات متحده در خصوص دولتهای مستقل جهان انجام میدهد. گاهی یک عملیات نظامی چنان بر جامعه اسرائیل تاثیر میگذارد که تحلیلگران عرصه سیاسی مسائل منطقه، بویژه مسائل فلسطین و اسرائیل احساس میکنند نظام سیاسی این رژیم در حال از هم پاشیدگی است و اگر این حس به افکار عمومی منتقل نمیشود، دلیل آن رسانهای نکردن مسائل مهم سیاسی است اسرائیل که در این حوزه بسیار امنیتی برخورد میکند. هماهنگی و هارمونی سیاسی با گروههای مقاومت فلسطینی کمک بزرگی است که میتواند مکمل با ارزشی در کنار کمکهای دیگر اقتصادی، عمرانی و فرهنگی باشد که اگر این همگرایی عملی شود، نتایج درخشانی میتواند برای فلسطین و کشورهای اسلامی در برداشته باشد.