اضمحلال اسرائیل با قاچاق زنان
رژیم صهیونیستی با چاپ آگهی در روزنانه کشورهای مختلف اقدام به قاچاق زنان میکند.
رژیم صهیونیستی با چاپ آگهی در روزنامهها، نشریات و مطبوعات کشورهای مختلف با دادن وعدههای دروغین و فراهم کردن فرصت شغلی و زندگی مناسب، اقدام به قاچاق زنان کرده و از آنها به عنوان ابزار تجاری استفاده میکند. به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا) براساس گزارش کمیته پارلمانی وزارت خارجه آمریکا، رژیم صهیونیستی رتبه دوم در جهان در مورد قاچاق زنان را به خود اختصاص داد. براساس این گزارش، بیشتر این زنان پس از اغفال شدن مورد آزار و اذیت و سوء استفاده جنسی قرار میگیرند. در گزارش کمیته پارلمانی آمده است که در نتیجه این تجارت سکس در اسراییل، هر ساله بیش از یک میلیارد دلار سود عاید مقامهای رژیم صهیونیستی میشود.
یافتههای این کمیته همچنین حاکی از آن است که هر ساله بیش از سه تا پنج هزار زن به اسرائیل قاچاق میشوند تا از این طریق مقامهای اسرائیلی برای خود کسب تجارت کنند. مارینا از کشور اوکراین یکی از قربانیان قاچاق زنان در اسرائیل است که در این باره میگوید. زمانی که در اوکراین بودم زندگی سختی داشتم و در سن 33 سالگی پس از تکمیل درخواست نامه یکی از آگهیهای روزنامه که در آن پیشنهاد فرصت تحصیلی در خارج شده بود، در سال 1999 وارد سرزمینهای اشغالی شدم. مارینا در ادامه گفت: پس از ورود به اسراییل من را به آپارتمانی واقع در عسقلان بردند و زنی دیگری در آنجا بود به من گفت که شما نیز به جمع روسپیهای اسراییل پیوستهاید.
وی افزود: من خیلی تعجب کرده بودم و بلافاصله پس از آن از سوی مردان اسراییلی مورد تجاوز قرار گرفتم و پس از آن نیز مرا وادار کردند که در همان مکان روسپیگری کنم.
مارینا در ادامه گفت که اسراییلیها وی را برای یک ماه دست بسته نگاه داشته بودند و وی را وادار میکردند تا از آب توالت بنوشد و همچنین بیشتر اوقات وی را از خوردن غذا محروم میکردند.
زنان زیادی مانند مارینا رسما به اسراییل قاچاق شدهاند تا با روسپیگیری منبع درآمدی برای اسراییلیها شود. قاچاقچیان بلافاصله پس از قاچاق زنان از کشورهای مختلف، روادید آنها را از بین میبردند تا آنها نتوانند به کشور خود برگردند و مجبور شوند تحت اختیار آنها مشغول به فعالیت شوند. بیشتر زنانی که به اسراییل قاچاق میشوند از کشورهای اوکراین، مالدیو، ازبکستان و روسیه هستند.
پلیس اسرائیل مشتری ثابت زنان قاچاق
یک وکیل اسرائیلی ثابت کرد که ماموران پلیس اسرائیل مشتریان ثابت زنان قاچاق هستند.
هسدای وست بروک ـ ویکتوریا بلینت (وکیل و نویسنده اسرائیلی) گفت: در حال حاضر اسرائیل و در راس آن تلآویو به محلی امن برای فعالیت فاحشه خانههایی تبدیل شده است که عمدتاً زنان حاضر در آن را زنان کشورهای دیگر و در رأس آن کشورهای اروپای شرقی و کشورهای تازه استقلالیافته تشکیل میدهد. آنچه در پی میآید تصویری شوم از وضعیت این تجارت کثیف در جامعه اسرائیل است: خانم نوی لونکسرن، به عنوان مدیر حقوقی سازمان مایگرنت که در راستای مبارزه با تجارت زنان به فعالیت مشغول است، روز کاری خود را معمولاً از ساعت پنج صبح آغاز میکند. همواره دو گوشی موبایل همراه خود دارد و به سرعت صحبت میکند. لهجه فصیح انگلیسیاش، حتی از بسیاری از انگلیسی زبانان هم بهتر است و هنگامی هم که به زبان عبری صحبت میکند، به قدری تند صحبت میکند که گویا، فراموش کرده است که باید نفس بکشد.
تمام روز را در این طرف و آن طرف کشورش میگذراند. از سویی قربانیان تجارت زنان را تشویق میکند تا علیه قاچاقچیان خود اقامه دعوا کنند و از سویی دیگر به مقامات فشار میآورد تا دست به اقدامات عملی در این زمینه بزنند. جدای از این فعالیتها، از جانب زنان بسیاری که قربانی وحشیگری و خشونت مردان شدهاند، در دادگاه حاضر میشود. یک بار پس از آن که شکایت زنی مولداویایی را که از چنگال شش قاچاقچی گریخته بود عهدهدار شد، دوستانش به منزل او آمدند تا با وی برای همیشه خداحافظی کنند، چرا که تصور میکردند این آخرین باری است که او را میبینند.
در شش ماه آغاز فعالیتش هیچ دستمزدی دریافت نکرد و کارش را نوعی اعتیاد میدانست. وی در این باره میگوید: «واقعاً آدمی خود نمیتواند شغل خود را انتخاب کند و کار من هم مانند هروئینی است که آدمی به آن معتاد میگردد.» شاید تنها یک فرد معتاد به کار خود است که بتواند هیجده ساعت در روز پیگیر بررسی جرمهای وحشیانه در دادگاهها شود و تا حدی فعالیت نماید که مقامات اسرائیلی، وی را به خاطر افشای جنبههای شوم جامعه اسرائیل، یک خائن بخوانند. به رغم آن که وی سالانه شاهد قاچاق هزاران زن به جامعه خود میباشد، اما هنوز مأیوس نشده و به تلاشهای خود ادامه میدهد.
امروزه چهره فاحشه خانههای اسرائیل، شکل خاصی به خیابانها و به ویژه تلآویو داده است. عمده خیابانهایی که این فاحشهخانهها در آن قرار دارد، خیابانهایی کثیف و ساختمانهای آن مخروبه و قدیمی است. فلشهای قرمز رنگ بر روی دیوارهای این مناطق، مشتریان را به این مکانها که با نام «باشگاه سلامت» یا «سالن ماساژ» خوانده میشود، هدایت میکند.
تصاویر زنان برهنه در کنار علامت دلار در جای جای این خیابانها به چشم میخورد، اما در داخل این فاحشه خانهها، زنان فاحشه چندان هم مایل و راغب به نظر نمیرسند. از کنار درهای باز فاحشه خانهها که میگذریم، میتوانیم اکراه را در نحوه آرایش صورت و موهایشان ببینیم. از کنار پنجرهها که میگذریم، شاهد صحبت کردن آنها و سیگار کشیدنشان با یکدیگر هستیم.
میرکوهن، رییس بخش تحقیقات پلیس ملی اسرائیل، در این باره میگوید: «در عمده فاحشه خانههای تلآویو هیچ بررسی از زنان حاضر در آنجا که عمدهشان به این کشور قاچاق شدهاند، صورت نمیگیرد.»
عمده زنانی که به اسرائیل قاچاق میشوند، از رومانی و یا کشورهای تازه استقلال یافته به این کشور آمدهاند. این زنان که توسط عاملین جرمهای سازمان یافته، اغوا میشوند، عمدتاً به امید رسیدن به پولهای هنگفت قاچاق میشوند. عمده این افراد را دختران جوانی همچون آنا 23 ساله یعنی دختر رومانیایی که در سال 2002 پایش به یکی از دادگاههای اسرائیل باز شد، تشکیل میدهد.
آنا در این باره در دادگاه گفت: در سال 2001، در زادگاهش با دختری اسرائیلی به نام شولا آشنا شد. شولا به وی قول داد که در تلآویو میتواند با نگهداری از افراد مسن و از کار افتاده، پول خوبی به دست آورد. شولا وی را با هواپیمایی از بخارست از کشور خارج نمود و این در حالی بود که آنا واقعاً نمیدانست که در کجا فرود خواهد آمد. زمانی که هواپیما در قاهره به زمین نشست، آنا تصور میکرد که در اسرائیل است. پس از آن بود که به همراه گروهی از دیگر دختران، با ماشینی روباز خود را در بیابانهای مصر یافت و این در حالی بود که افرادی با چهرهای پوشیده و مسلح به سلاحهای خودکار، آنها را همراهی میکردند. ساعت دو و نیم شب بود که آنها ماشین را ترک کرده و پس از چند ساعت پیادهروی، سینهخیز از حصارهای سیم خاردار، عبور کردند.
معمولاً همین افراد هستند که برای نخستین بار به آنها میگویند که قربانی قاچاق انسانی شدهاند و باید از این به بعد به عنوان فاحشه به کار بپردازند. یکی دیگر از این قربانیان گفت: «در ابتدای ورودم به مصر تصور کردم که باید در همین کشور به فاحشگی بپردازم و از همین رو تلاش کردم تا از آن معرکه بگریزم، اما توسط یکی از همان افراد دستگیر شدم و در غروب آن روز بود که چهار نفر یکی پس از دیگری به نحو وحشیانه به من تجاوز کردند.»
اگرچه آنا این شانس را داشت که در حین انتقال به تلآویو، مورد تجاوز جنسی قرار نگیرد اما آن زمان نمیدانست که چه در انتظارش است. پس از عبور از مرز بود که توسط مردی به نام جرج آبراهام یوسف به تلآویو برده شد. در هتلی در تلآویو بود که یوسف به او دستور داد تا در یک اتاق پر از مرد، لخت مادرزاد شود.
این عذاب چیزی جز یک «حراج» خوانده نمیشود، همانند خریداران بازار احشام. این قاچاقچیان مشتری خود را ورانداز نموده و قیمتی برایش پیشنهاد میکنند. ماریو که از جمله قاچاقچیان زن این عرصه است، میگوید: «زنان باید لخت لخت وسط اتاق بایستند.
در ماه می سال 2000، سازمان عفو بینالملل، گزارش تکان دهندهای منتشر نمود که در آن اسرائیل را به خاطر نگاه بیتوجهانهاش به موضوع بردگی سکس محکوم نمود. در نتیجه هیاهوهای شکل گرفته در جامعه اسرائیل بود که موجب شد مجلس این کشور قاچاق زنان را یک جرم آشکار بداند و برای آن حداکثر شانزده سال حبس در نظر بگیرد، اما ماجرای این قانون هم خود به موضوعی جدید تبدیل شد.
مارین سولدکین از اعضای مجلس اسراییل در این باره میگوید: «هیچ کس نمیخواهد به این مشکل توجهی کند. راحتترین کار آن است که صرفاً وانمود شود که این زنان نه مهاجرند و نه به اسراییل قاچاق شدهاند.» اما در سایه تلاشهای نومی و دیگر فعالان این عرصه بود که حتی ایالات متحده در سال 2001 اسرائیل را در فهرست سیاه کشورهایی قرار داد که تلاشی در راستای مبارزه با قاچاق زنان انجام نمیدهند. اسرائیل با چالشی جدی روبرو شد. سازمانهای حقوق بشر هم برآوردشان بر آن است که همه ساله حداقل سه هزار زن برای تجارت سکس به این کشور قاچاق میشوند. جدای از رومانی، این زنان از روسیه، مولداوی و اوکراین یعنی کشورهایی که سقوط نظام تامین اجتماعی ناشی از اقتصادهای پس از کمونیسم را تجربه کردهاند، به این کشور قاچاق می شوند.
در بررسی صورت گرفته توسط سازمانهای تلاین که در زندان زنان نواترزا انجام گرفت، مشخص شد که یک سوم زنان همانند آنا هنگام ورودشان به اسراییل از حرفه آیندهشان یعنی فاحشگی اطلاعی نداشتند. بقیه هم از ماجرا اطلاع داشتند، از قاچاقچیان خود قول گرفته بودند که در اسراییل وضعیت خوبی داشته باشند. مشتریان این فاحشه خانهها را اسراییلیها تشکیل میدهند. سربازان که با لباسهای نظامی مراجعه میکنند از تخفیف برخوردارند. یهودیان ارتدوکس هم هنگامی که میخواهند به این مکانها بیایند، ابتدا کلاههای خود را در جیبشان میگذارند و پس از خروج دوباره آن را بر سر میگذارند. اما نکته قابل تأمل دیگر آن که بر طبق بررسی مؤسسهها تلاین، چهل درصد فاحشههایی که تن به مصاحبه دادند، اعتراف نمودند که پلیسها مشتریان ثابت فاحشه خانهها هستند. استفاده از زنان برای جذب مخاطب
به نظر میرسد که مسابقات زیبایی و پخش آن از طریق تلویزیونهای اسرائیل که آمادهاند برای جذب مخاطب هر کاری بکنند، این بار زنان و دختران این رژیم را به منحطترین درجات رذایل اخلاقی کشانده است. به گزارش خبرگزاری قدس (قدسنا) به نقل از "البوابه" پس از رایج شدن اجرای این برنامهها در تلویزیونهای اسرائیل، یکی از مقامهای اجرای برنامه مسابقه زنان برهنه در توجیح این اقدامات، رقابت با کشورهای غربی و ایجاد امکانات برای مردان این رژیم را مطرح کرد!
این کارگردان برنامههای تلویزیونی میگوید مردان اسرائیلی که برای تماشای برنامههای تحریککننده به کشورهای اروپا و آمریکا میروند با اعلام برگزاری چنین مسابقاتی برای زنان ناگهان متوجه شدند که در اسرائیل بیش از هر جایی میتوانند دخترانی را ببینند که برای برهنه شدن آمادهاند. براساس اظهارات رسانههای اسرائیلی از میان دختران و زنانی که برای اینگونه مسابقات زیبایی که البته تنها بمنظور شهوترانی انجام میشود، ابراز آمادگی میکنند بیشتر مهاجران روسی و اتیوپیایی مشاهده میشوند ولی حتی برخی مادران و نظامیان زن ارتش نیز در این برنامههای تلویزیونی شرکت میکنند. در برابر این موج گسترده استفاده از زنان برای جذب تماشاگر "زهافا گلئون" رئیس حزب راستگرای میرتس میگوید: واقعاً مایه تاسف است که هر شبکه تلویزیونی که بخواهد مشهور شود دست به تولید و پخش چنین برنامههایی میزند و این افراد آنقدر در این مساله پیش رفتهاند که حتی غربیها نیز از چنین رفتارهایی تعجب میکنند.
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
