دکتر علی مطهری
مسئله محاصره غزه، امروز مایه شرمندگی نه تنها اعراب و مسلمانان بلکه بشریت است. در نظر بگیرید که ملتی را حدود هشت ماه در محاصره قرار دادهاند و به سختی به او آذوقه و سوخت میرسد آنهم در سرمای شدید زمستان، و برق او را به تناوب قطع کردهاند و اخیراً نیز چند روزی آذوقه و سوخت و برق به طور کامل قطع گردید، و در این شرایط هرگاه جانیان صهیونیست اراده کردهاند و شاید برای آنکه تفریحی کرده باشند نقطهای را بمباران نموده یا مجاهدی را که برای آزادی سرزمینش مبارزه میکند ترور کردهاند، آری اینها را در نظر بگیرید و آنگاه ملاحظه کنید که هیچ اقدام جدی از سوی اعراب و به طور کلی مسلمانان و همه ملل جهان برای نجات این مظلومان صورت نمیگیرد تا آنکه خود آنها که مرگ تدریجی خویش را احساس میکنند دیوار مرزی میان سرزمینشان و مصر را ویران میکنند و از این راه کمکهایی دریافت مینمایند. آیا این واقعه مایه شرمندگی بشریت نیست؟ اما آیا انسانهای امروز عوض شدهاند و فطرت انسانی و نوعدوستی خود را از دست دادهاند؟ پاسخ منفی است. پس رمز این قضیه چیست؟ رمز این قضیه را باید در سلطه رسانهای صهیونیستها بر جهان جستجو کرد.
از ویژگیهای این گروه نژادپرست آن است که در هر جا رخنه میکنند دو عامل مؤثر را تحت سلطه خود در میآورند، یکی رسانهها و دیگر شاهرگهای اقتصادی. آنها در تبلیغات رسانهای خود از عنصر روانی «تلقین» به خوبی استفاده میکنند. به عنوان مثال ملاحظه کنید در چند سال اخیر چگونه جای مصادیق «مجاهد» و «تروریست» یا «جهاد مقدس» و «تروریسم» را با هم عوض کردهاند و مجاهدانی را که در راه بیرون راندن اشغالگران از سرزمینشان مبارزه میکنند تروریست و اشغالگرانی را که فهرست ترور اعلام و اجرا میکنند مجاهد و مدافع حقوق خود و طرفدار صلح و دوستی معرفی مینمایند، تا جایی که همین ما که در فضای پاک نظام جمهوری اسلامی زندگی میکنیم اگر اراده کنیم به یاری برادران مسلمان فلسطینی خود بشتابیم در ته دل خود احساس میکنیم نکند ما تروریست باشیم؟ لذا میبینیم مسلمانان جهان از ارسال علنی کمکهای مادی و سلاح به مردم فلسطین ابا دارند تا مبادا متهم به حمایت از تروریسم شوند، و این یعنی یک پیروزی برای صهیونیسم جهانی. باید این فضا شکسته شود و کمکهای مادی مسلمین جهان به طور علنی به سوی فلسطین سرایز شود و حتی داوطلبان جهاد در فلسطین به طور علنی وارد آن سرزمین شوند. علت خواری و ذلت اکثر ملل مسلمان فرار از جهاد است. این سخن سخن علی علیهالسلام است که هر قومی که از جهاد فرار کند خداوند لباس ذلت به او میپوشاند.
بدیهی است که ملتهای نزدیکتر به سرزمین فلسطین مسئولیت بیشتری دارند ولی هر مسلمانی به نوبه خود درباره این مسئله مسئولیت دارد زیرا این مسئله یک مسئله عربی نیست بلکه یک مسئله اسلامی و حتی انسانی است. خوشبختانه رئیسجمهور ما با مذاکره تلفنی با رئیسجمهور مصر اقدام شجاعانه و حکیمانهای برای بازگشایی گذرگاه رفح انجام داد و از آن بالاتر، رهبر گرامی انقلاب اسلامی رهنمود مؤثری به کشورهای اسلامی مبنی بر کمک کردن به دولت مصر برای شکستن محاصره غزه ارائه نمودند. متأسفانه در داخل کشور ما گروههای سیاسی و روزنامههایی هستند که توجه لازم به این مسئله اساسی دنیای اسلام را ندارند. در قضایای اخیر غزه، برخی روزنامهها فقط در صفحات داخلی اشارهای به این موضوع کردند و برخی نیز ماجرا را به گونهای منعکس کردند که بوی حمایت از صهیونیستها از آن به مشام میرسید. مثلاً نوشتند: «هواپیماهای اسرائیل فلان نقطه غزه را بمباران کردند. این عملیات به دنبال عملیات انتحاری (نه استشهادی) دو فلسطینی در روز گذشته صورت گرفت، این افراد و گروهها را ابتدا باید آگاه کرد و آگاه به روش خود ادامه دهند ممکن است به نفاق یا ستون پنجم برای دشمن بودن متهم شوند.