مهدی عراقی
مقدمه:
ایالات متحده آمریکا در نوامبر سال 2008 (آبانماه 1387) بار دیگر شاهد انتخابات ریاست جمهوری است؛ انتخاباتی که در آن قرار است بوش پس از 8 سال از سمت خود کنار برود و شخص دیگری مستاجر خانه شماره 1600 خیابان پنسیلوانیای واشنگتن (کاخ سفید) شود. مبارزات انتخاباتی در این کشور از هماکنون آغاز شده است و کاندیداهای مختلف به شدت در حال فعالیت هستند تا به پیروزی در این انتخابات دست یابند. از این رو در میان احزاب دموکرات و جمهوریخواه ایالات متحده کاندیداهایی که تصور میکنند پتانسیل رئیسجمهور شدن دارند به شدت مشغول جلبنظر هموطنان خود هستند.
در حزب دموکرات 2 کاندیدا از همه سرشناستر هستند که اتفاقا هر دو هم در کسوت سناتور در کنگره آمریکا عهدهدار وظیفه قانونگذاری هستند.
خانم هیلاری کلینتون ـ سناتور ایالات نیویورک و همسر رئیسجمهور اسبق آمریکا ـ یکی از این 2 نفر است که در نظرسنجیها نسبت به رقبای خود در صدر قرار دارد و دیگری، باراکحسین اوباما اولین سناتور مسلمان ایالات متحده و کاندیدای سیاهپوست انتخابات است. اما در میان کاندیداهای جمهوریخواه بیشک مشهورترین آنها رودلف جولیانی، شهردار اسبق و محبوب شهر نیویورک و مرد سال 2001 از دید مجله تایم است. در عالم سیاست کم نیستند شهردارانی که بعد از سالها خدمت در شهرهای بزرگ، در کسوت رئیسجمهور یا رئیس دولت نیز قرار میگیرند. 2 نمونه از این شخصیتها ژاک شیراک (رئیسجمهور اسبق فرانسه که شهردار پاریس بود) و آقای احمدینژاد هستند.
این در حالی است که رودلف جولیانی نیز میخواهد این راه را طی کند و با توجه به محبوبیتی که در میان مردم و همحزبیهای خود دارد، به نظر میرسد که وی یکی از کاندیداهای اصلی حزب جمهوریخواه باشد که در نهایت برای انتخابات آتی ریاست جمهوری آمریکا، در ماه اوت سال 2008 معرفی میشود تا برای انتخابات ماه نوامبر بتواند به جلب آرا بپردازد.
از این رو در این مقاله سعی داریم ضمن مروری بر زندگینامه جولیانی، به بررسی آرا و نظرات وی بپردازیم.
">مهدی عراقی
مقدمه:
ایالات متحده آمریکا در نوامبر سال 2008 (آبانماه 1387) بار دیگر شاهد انتخابات ریاست جمهوری است؛ انتخاباتی که در آن قرار است بوش پس از 8 سال از سمت خود کنار برود و شخص دیگری مستاجر خانه شماره 1600 خیابان پنسیلوانیای واشنگتن (کاخ سفید) شود. مبارزات انتخاباتی در این کشور از هماکنون آغاز شده است و کاندیداهای مختلف به شدت در حال فعالیت هستند تا به پیروزی در این انتخابات دست یابند. از این رو در میان احزاب دموکرات و جمهوریخواه ایالات متحده کاندیداهایی که تصور میکنند پتانسیل رئیسجمهور شدن دارند به شدت مشغول جلبنظر هموطنان خود هستند.
در حزب دموکرات 2 کاندیدا از همه سرشناستر هستند که اتفاقا هر دو هم در کسوت سناتور در کنگره آمریکا عهدهدار وظیفه قانونگذاری هستند.
خانم هیلاری کلینتون ـ سناتور ایالات نیویورک و همسر رئیسجمهور اسبق آمریکا ـ یکی از این 2 نفر است که در نظرسنجیها نسبت به رقبای خود در صدر قرار دارد و دیگری، باراکحسین اوباما اولین سناتور مسلمان ایالات متحده و کاندیدای سیاهپوست انتخابات است. اما در میان کاندیداهای جمهوریخواه بیشک مشهورترین آنها رودلف جولیانی، شهردار اسبق و محبوب شهر نیویورک و مرد سال 2001 از دید مجله تایم است. در عالم سیاست کم نیستند شهردارانی که بعد از سالها خدمت در شهرهای بزرگ، در کسوت رئیسجمهور یا رئیس دولت نیز قرار میگیرند. 2 نمونه از این شخصیتها ژاک شیراک (رئیسجمهور اسبق فرانسه که شهردار پاریس بود) و آقای احمدینژاد هستند.
این در حالی است که رودلف جولیانی نیز میخواهد این راه را طی کند و با توجه به محبوبیتی که در میان مردم و همحزبیهای خود دارد، به نظر میرسد که وی یکی از کاندیداهای اصلی حزب جمهوریخواه باشد که در نهایت برای انتخابات آتی ریاست جمهوری آمریکا، در ماه اوت سال 2008 معرفی میشود تا برای انتخابات ماه نوامبر بتواند به جلب آرا بپردازد.
از این رو در این مقاله سعی داریم ضمن مروری بر زندگینامه جولیانی، به بررسی آرا و نظرات وی بپردازیم.
جولیانی کیست؟
«رودلف دبلیو جولیانی» در سال 1944 در یک خانواده کارگری در منطقه «بروکلین» واقع در ایالت نیویورک به دنیا آمد. او با وجود اینکه نوه یکی از مهاجران ایتالیایی است اما اصول اخلاقی محکمکاری و احترام عمیق به آرمانهای آمریکایی، یعنی فراهم کردن فرصت مساوی را رمز موفقیت خود میداند. جولیانی سال 1961 در دبیرستان یادگار اسقف «لولین» در «بروکلین» به تحصیل پرداخت و سپس در سال 1965 به کالج «منهتن» واقع در ناحیه «برونکس» رفت و پس از آن در سال 1968 از دانشکده حقوق دانشگاه نیویورک با درجه ممتاز فارغالتحصیل شد. رودی جولیانی در آغاز فارغالتحصیلی، منشی قاضی «لوید مک ماهان»، قاضی بخش ایالات متحده قسمت جنوبی نیویورک بود و در سال 1970 به دفتر دادستانی ایالات متحده پیوست. در 29 سالگی به ریاست واحد مبارزه با مواد مخدر رسید و پس از آن به سمت دادستان اجرایی برگزیده شد. سال 1975 جولیانی در واشنگتن دی.سی عنوان معاونت دادستانی کل و ریاست ستاد معاون دادستانی کل را به دست آورد و به استخدام قوه قضائیه در آمد. او از سال 1977 تا 1981 برای اجرای کارهای حقوقی در دفاتر حقوقی «پترسون» «بلک نپ»، «دوب» و «تیلر» به نیویورک بازگشت. در سال 1981 به عنوان معاونت دادستانی کل یعنی سومین مقام عالی موجود در قوه قضائیه دست یافت. او در این سمت، تمامی ادارات دادستانی ایالات متحده، بخشهای فدرال مجری قانون، اداره دارالتادیب و بخش اجرایی احکام و کلانتریهای ایالات متحده را زیر نظر خود داشت.
جولیانی در سال 1983 به عنوان دادستان ایالات متحده برای ناحیه جنوبی شهر نیویورک تعیین شد و در اولین تلاشهای خود به مبارزه با جنایات سازماندهی شده، شکستن تار عنکبوتی فساد و دولت، تعقیب قانونی دلالان مواد مخدر و خیانتهای کارمندان اداری پرداخت. در این رابطه معدودی از دادستانهای ایالات متحده در تاریخ این کشور وجود دارند که رکورد او را که بالغ بر 4152 مورد محکومیت تنها با 25 مورد نقض حکم است، در دست دارند.
رودی سال 1989 از سوی حزب جمهوریخواه و آزادیخواه، نامزد پست شهرداری نیویورک شد و در این رقابت با اختلاف ناچیزی که در تاریخ شهر نیویورک بیسابقه بود، شکست خورد. با این حال، در سال 1993 ستاد انتخاباتی وی با تمرکز بر کیفیت زندگی، جرم و جنایت و آموزش و پرورش، او را یکصد و هفتمین شهردار شهر نیویورک کرد. در سال 1997 او با اختلاف رأی بسیاری مجددا انتخاب شد و با کسب حداکثر آرا از 4 بخش از 5 بخش نیویورک، رکورد جدیدی به جا گذاشت.
جولیانی در سمت شهردار شهر نیویورک، حس پاسخگویی و مسئولیتپذیری را به سازمان شهرداری بازگرداند و کیفیت زندگی را برای تمامی شهروندان نیویورکی بالا برد. میزان جرم و جنایت در همه جای شهر با مدیریت او به میزان 57 درصد کاهش یافت و قتل و آدمکشی نیز 65 درصد پایین آمد و شهر نیویورک که زمانی در تمام دنیا به خاطر خیابانهای خطرناکش بدنام شده بود از طرف پلیس «اف.بی.آی» به عنوان امنترین شهر بزرگ در آمریکا در طول 5 سال شناخته شد.
راهبردهایی که جولیانی برای اجرای قانون در شهر نیویورک به کار گرفت به عنوان الگویی مناسب برای شهرهای دیگر نیز کاربرد دارد؛ به ویژه برنامه «کمپاستات» آن، برنده نوآوریهای سازمانهای دولتی در سال 1996 از سوی دانشکده مدیریت دولتی «کندی» در دانشگاه هاروارد شده است.
کمپاستات به پلیس اجازه میدهد که به طور آماری، مراقب فعالیتهای جنایی در گوشه و کنار شهر، به ویژه بخشهای خصوصی از خیابانها و نیز کل شهر باشد و فرماندهان بخشها را نسبت به فعالیتهای جنایی در محدوده مسئولیتشان پاسخگو و مسئولیتپذیر نگه دارد. در این طرح، دادهها و اطلاعات به طور مستمر به روز میشوند و پردازش آنها پلیس را قادر میکند که یک نیروی فعال در مبارزه با جرم و جنایت و متوقف کردن ارتباطهای جنایی باشد، پیش از آنکه به امواج جنایت تبدیل شود؛ جنایاتی که بر کیفیت زندگی ساکنین هر محل تاثیر منفی میگذارد.
هنگامی که جولیانی مسئولیت شهرداری شهر نیویورک را به دست گرفت، از هر 7 نفر شهروند نیویورکی، تنها یک نفر در رفاه بود. او با اشاعه اصول اخلاقی در سازمانش و به کارگیری موفقیتآمیزترین ابتکار عملها موفق شد تا رفاه نیمی از مردم را توسعه دهد و آنها را از پیچوخمهای اداری نجات بخشد و بیش از 640 هزار نفر را از وابستگی به دولت رها کند و به سوی استقلال فردی رهنمون سازد. علاوه بر آن جولیانی توانسته است رکورد 2/5 میلیون دلاری را در کاهش مالیات به نام خود ثبت کند که این کاهش، مشمول اجاره محلهای تجاری، مالیات بر درآمدهای شخصی، مالیات اقامت در هتل و مالیات فروش لباس برای خریدهای بالای 110 دلار است که صدها میلیون دلار را به بخش خصوصی بازگرداند. نتایج تلاشهای بسیار وی در ریشهکن کردن جنایات سازمانیافته، بر بازارهای «فالتون فیش»، صنعت خصوصی خدمات حمل زباله و بازارهای عمدهفروشی غذا در سراسر شهر نقش به سزایی داشت؛ این اصلاحات که با نظم و ترتیب تئوریهای اقتصادی ترکیب شده بود، شهرداری را قادر ساخت تا کسری بودجه 3/2 میلیارد دلاری را به مازاد بودجه چند میلیارد دلاری تبدیل کند و شهر را به مرحلهای از رشد برساند که 450 هزار شغل جدید در بخش خصوصی ایجاد شود.
این در حالی بود که اخبار تجدید حیات اقتصادی شهر نیویورک در تمام کشور و جهان گسترش یافته و صنعت جهانگردی نیز به سطوح بالایی ارتقاء یافته بود. شهردار جولیانی نسبت به پرورش و مراقبت از کودکان نیویورک متعهد بود و با ایجاد اداره خدمات ویژه کودکان، شهر نیویورک را به عنوان یکی از حامیان مسئولیتپذیر و پاسخگو در برابر آسیبپذیری کودکان، فعال نگاه داشت که از آن به عنوان یک مدل ملی شناخته شده، تمجید شده است زیرا یکی از دستاوردهای این مدل این است که از سال 1996 تاکنون شهر نیویورک به رکورد «فرزندخواندگی» کودکان بیسرپرست در خانوادهها با بیش از 20 هزار مورد دست یافت که با افزایش 65 درصدی، در طول 6 سال گذشته جالب توجه بوده است.
جولیانی در تامین بیمه سلامت کودکان از طریق ابتکار عملی نوین، با عنوان «هیلت استات» پیشرو بوده است که در آن از فناوریهای رایانهای به منظور هماهنگ ساختن تلاشهای سراسری برای به عضویت در آمدن کودکان در برنامههای بیمه سلامت، استفاده میشود؛ به گونهای که در پایان دومین دوره مسئولیت وی، 90 هزار کودک و خانواده واجد شرایط آنها از طریق ابتکار عمل «هلیت استات» به بیمه سلامت دسترسی پیدا کردهاند.
این پیشرفتها، امیدها و فرصتها را برای تمامی کودکان شهر نیویورک افزایش داد و بنیانی قوی را برای شهر نیویورک به منظور قوی شدن در قرن بیست و یکم بنا نهاد. رودی به دلیل اصلاح سیستم آموزش و پرورش بزرگترین شهر کشور، به طور خستگیناپذیری کار کرد تا حس مسئولیتپذیری و پاسخگویی را به این سیستم بازگرداند و استانداردها را از طریق مدارس شهر بالا ببرد. در این رابطه، در حالی که بودجه عملیاتی سالانه مدارس دولتی شهر از 8 میلیارد دلار در سال به 12 میلیارد دلار افزایش پیدا کرده بود، نسبت تعداد دانشآموزان به تعداد معلمان، همیشه پایین بود. چارهاندیشیهای جولیانی موجب شد تا سدهای بوروکراسی برای اصلاحات مهمی چون پیشرفتهای اجتماعی و وضعیت مدیران مدارس شکسته شود و برنامههای آموزشی برای افرادی که زبان انگلیسی، زبان دوم آنها محسوب میشود، برای نخستین بار در یک ربع قرن اخیر اصلاح شود و با رهبری وی برنامههای آموزشی نوین و جدیدی معرفی شود که مهارتهای خواندن را افزایش میدهد و برای تمامی دانشآموزان، امکان دسترسی به کامپیوتر را فراهم میکند و آموزش هنر را به عنوان بخش بنیادین برنامههای آموزشی مدارس توسعه میبخشد. در سالهای اخیر، ابتکار عملهای موفقیتآمیز مربوط به آموزش و پرورش، با تاسیس کتابخانههایی با ظرفیت حداقل 300 کتاب در هر کلاس درس و نیز آموزش علوم و زبان انگلیسی در کلاسهای آخر هفته، دنبال شده است. نیویورک با مدیریت و رهبری جولیانی بهترین «شهر نمونه» و تجدید حیات شده آمریکا لقب گرفت.
موفقیتهای او از بازسازی و نظافت میدان تایمز و سایر فضاهای عمومی سراسر شهر تا بستن املاک «فرش کیلز» واقع در جزیره «استیتن» نشان میدهد که او به طور خستگیناپذیر کار کرده است تا شهر را به نسل آینده، بهتر و زیباتر از آنچه قبل از شهردار شدن به دست آورده بود، تحویل دهد. در حال حاضر شهر نیویورک برای سایر شهرهایی که علاقهمندند درباره راهبردهای نوین در کاهش جرم و جنایت مطالعه کنند یا برنامه اصلاحی رفاه را برای شهروندانشان به اجرا بگذارند یا میخواهند باعث رشد اقتصادی و بهبود کیفیت زندگی شوند الگوی بسیار مناسبی شده است.
در دهه گذشته، جمعیت شهر نیویورک که از مرز 8 میلیون نفر گذشته است؛ بنابراین باید پذیرفت که این شهر با تجدید حیات خود، شهری در حال پیشرفت و ترقی و مملو از خوشبینی و اطمینان است که بهترین روزهایش هنوز در راه است و بیشک این میراث شهرداری است که پس از پایان مدت فعالیتش، در سال 2001 از این سمت کنارهگیری کرد تا خود را برای انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 آماده کند.
گفتنی است جولیانی در مورد ایران معتقد است که آمریکا باید به تعامل دیپلماتیک با ایران بیندیشد اما در صورت لزوم از گزینه نظامی هم استفاده کند. وی همچنین بر این اعتقاد است که حمله نظامی به ایران بسیار خطرناک خواهد بود اما دسترسی ایران به سلاح اتمی خطرناکتر است.