یعقوب نعمتی وروجنی
مقدمه:
یکی از انواع ترور و تروریسم، تروریسم دولتی است. تروریسم میتواند همچون یک روش مورد استفاده حکومتی قرار گیرد که در آن اقتدار دولت با اعمال خشونت و از طریق قرار دادن ملت در حالت هراس جمعی و ترس دائم (رژیم وحشت) تحمیل میشود. اصطلاح تروریسم دولتی، غالبا برای توصیف عمل حکومتهای گوناگون در سازماندهی مستقیم یا کمک غیرمستقیم به مرتکبان اقدامات خشونتبار در سایر کشورها به کار میرود. به عبارت دیگر، کارهای خشونتآمیز و غیرقانونی حکومتها برای سرکوبی مخالفان خود و ترساندن آنان نیز در ردیف تروریسم قرار دارد که از آن به عنوان تروریسم دولتی یاد میشود. در تعریفی دیگر، سیاست تهدید و مداخله خشن و قهرآمیز یک دولت در امور دولتهای دیگر و تخلف از قوانین بینالمللی و منشور ملل متحد را تروریسم دولتی میدانند.
">یعقوب نعمتی وروجنی
مقدمه:
یکی از انواع ترور و تروریسم، تروریسم دولتی است. تروریسم میتواند همچون یک روش مورد استفاده حکومتی قرار گیرد که در آن اقتدار دولت با اعمال خشونت و از طریق قرار دادن ملت در حالت هراس جمعی و ترس دائم (رژیم وحشت) تحمیل میشود. اصطلاح تروریسم دولتی، غالبا برای توصیف عمل حکومتهای گوناگون در سازماندهی مستقیم یا کمک غیرمستقیم به مرتکبان اقدامات خشونتبار در سایر کشورها به کار میرود. به عبارت دیگر، کارهای خشونتآمیز و غیرقانونی حکومتها برای سرکوبی مخالفان خود و ترساندن آنان نیز در ردیف تروریسم قرار دارد که از آن به عنوان تروریسم دولتی یاد میشود. در تعریفی دیگر، سیاست تهدید و مداخله خشن و قهرآمیز یک دولت در امور دولتهای دیگر و تخلف از قوانین بینالمللی و منشور ملل متحد را تروریسم دولتی میدانند.
امروزه، رژیم صهیونیستی به عنوان مظهر تروریسم دولتی در جهان شناخته میشود. شیوههای تروریستی این رژیم، بارها از سوی محاکمه حقوق بشر بینالمللی محکوم شده است ولی این رژیم با اتکا به کمکهای نظامی، سیاسی، اقتصادی و دیپلماتیک قدرتهای بزرگ و بویژه آمریکا، همچنان به استفاده از تروریسم دولتی ادامه میدهد.
اساسا رژیم اسرائیل، برپایه تروریسم تاسیس شده است صهیونیستها زمانی که در پی تاسیس اسرائیل بودند، مکررا به تروریسم متوسل شدند. بین سالهای 194ـ47، چندین سازمان تروریستی اسرائیلی از بمبگذاریهای تروریستی برای بیرون راندن انگلیس از فلسطین استفاده کردند و در این راه، شهروندان بیگناه زیادی بویژه از فلسطینیان را به قتل رساندند. تروریستهای اسرائیلی، همچنین کنتفلک برنادت میانجی سازمان ملل را در سال 1948، به قتل رساندند، چرا که مخالف طرح وی برای بینالمللی کردن بیتالمقدس بودند. مساله جالب اینجاست که نه تنها مرتکبین این جنایت محاکمه نشدند، بلکه رهبران توطئه قتل، در نهایت با عفو عمومی دولت اسرائیل بخشیده شدند و یکی از آنها بعدها به عضویت پارلمان اسرائیل در آمد. همچنین در همان سالها، اسحاق شامیر که از رهبران و طراحان نقشه قتلعام بود و بعدها نخستوزیر اسرائیل شد، به صراحت اعلام کرد که اخلاقیات و سنت یهودی، کاربرد تروریسم به عنوان وسیلهای در منازعه را رد نمیکند.
اسرائیل همچنین بارها به کشورهای عربی همسایه خود و بویژه لبنان و جنوب آن حمله کرده و آن را به اشغال در آورده است. در این اثنا نیز کماندوهای اسرائیلی به شهرهای بیروت و صیداوصور در جنوب لبنان یورش برده و گروهی از فلسطینیها و مردم بیگناه را قتلعام کردهاند. سرنگون کردن یک هواپیمای مسافربری لیبیایی و قتلعام 109 نفر از مسافران آن، نمونه دیگری از روح تروریستی اسرائیل است. در این میان نه تقبیح جهانی، نه قطعنامههای سازمان ملل و شورای امنیت و نه طرحهای به اصطلاح صلح، تاکنون نتوانسته است از اجرای برنامه کلی تجاوز و توسعهطلبی اسرائیل جلوگیری به عمل آورد. این امور نشاندهنده روح خشونتطلب و تجاوزکارانه این رژیم است، چرا که اسرائیل و صهیونیستهای جهان، پیوسته معتقد بودهاند که به خاطر آرمانی که اسرائیل پیروی میکند، میتواند از هر وسیلهای استفاده کند و به هر عملی دست بزند. اسرائیل با اعمال شیوههای تروریستی و ارعاب، وحشت و قتلعام و کشتار، صدها هزار نفر از مردم فلسطین را از سرزمینشان آواره کرد و از این رو میتوان گفت که اسرائیلیها و گروههای وابسته به نهضت صهیونیسم بینالملل، بانی تروریسم در خاورمیانه بودهاند!
اعتقاد بسیاری از اندیشمندان آزادیخواه و برجسته جهانی بر این است که اسرائیل، برای استقرار در جایی که قرار گرفته، هیچگونه مشروعیتی ندارد و خطمشی داخلی و خارجی آن نیز بر نژادپرستی، توسعهطلبی و تروریسم دولتی، بنا شده است. همچنین این رژیم زاده شده از ایدئولوژیهای خرافی و یک سلسله اعمال قهرآمیز و تروریسم، فقط از طریق یک رای غیرقانونی سازمان ملل متحد و فشارها و رشوههای بیشرمانه ایجاد شده است. از سوی دیگر، حکام اسرائیل به طور مداوم و منظم تصمیمات جامعه بینالملل و افکار عمومی جهانی را زیر پا گذاشته و به سخره گرفتهاند. این رژیم، نه تنها فلسطینیان بیگناه و بیپناه را زیر شدیدترین آزارها و شکنجهها قرار میدهد، بلکه حتی صلحطلبان خارجی را نیز به قتل میرساند. به عنوان مثال، یک بانوی 23 ساله آمریکایی و از فعالان صلح، در مارس 2003، زیر چرخهای بولدوزر اسرائیلی له شد.
از سوی دیگر، یکی از بارزترین خصوصیات این رژیم، تبعیض نژادی و آپارتاید است. آپارتاید، حاصل تلفیق سلطه سیاسی قومی ـ نژادی و جداسازی نابرابر و قهری گروههای قومی ـ نژادی به محیطهای مختلف و یک نظام بهرهکشی فراگیر نژادی بوده است. رژیم اسرائیل نیز از لحاظ عملی، شباهتهای زیادی با جمهوری آفریقای جنوبی مابین 1994 ـ1948 دارد. در چارچوب این رژیم، اولویت یهودیان کاملا ملموس و انکارناپذیر است و هنوز شهرها و روستاهای عربنشین از خدمات زیربنایی، آموزشی و مسکونی بسیار نازلتری در مقایسه با یهودیان بهرهمند میشوند. اعراب فلسطین تحت سلطه یک رژیم یهودی تمرکزگرا قرار دارند و در مراکز تصمیمگیری سیاسی و اقتصادی هیچ توجهی به آنان نمیشود. دادگاهها نیز اغلب در مورد اعراب، مغرضانه عمل میکنند. در این مورد، به طور خلاصه میتوان گفت که صهیونیسم اسرائیلی و آپارتاید آفریقای جنوبی، از طریق جداسازی قهری سرزمینی، سلطه سیاسی یک گروه قومی ـ نژادی بر یک گروه دیگر را موجب شدهاند و از نظر اخلاقی، سلطه اسرائیل بر اعراب فلسطینی، همانند استیلای آپارتاید آفریقای جنوبی بر سیاهپوستان است.
همانگونه که ذکر شد، رژیم اسرائیل از طریق اعمال سیاستهای نژادپرستانه و نیز کاربرد شیوههای تروریستی، مانند ترور مخالفان سیاسی، ارعاب و ایجاد جو وحشت و هراس، بازداشت و شکنجههای فیزیکی و روانی و قتلعام مردم بیگناه، در پی ادامه سلطه و حفظ قدرت نامشروع خویش است. این رژیم، بارها به خاک کشورهای مجاور، تجاوز کرده است و در عرصه داخلی نیز با ایجاد یک رژیم وحشت، سلطه خود بر فلسطینیان را تداوم بخشیده است و از این رو کاملا بجا و رواست که رژیم اسرائیل را سمبل و مظهر تروریسم دولتی در جهان امروز معرفی کنیم.