مترجم: نادر مازوجی
مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری روسیه درحالی روز گذشته دوم فوریه بهطور رسمی آغاز شد که تقریباً تمامی احزاب و گروههای سیاسی این کشور بر پیروزی «دیمیتری مدودف» معاون نخستوزیر روسیه در این انتخابات اتفاقنظر دارند. مدودف معتمدترین و نزدیکترین فرد به «ولادیمیر پوتین» رئیسجمهوری روسیه محسوب میشود. در این انتخابات علاوهبر مدودف سه نامزد دیگر نیز حضور دارند: «گنادی زیوگانف» رهبر حزب کمونیست روسیه، «ولادیمیر ژیرنوفسکی از شخصیتهای ملیگرا و «آندری بوگدانف» رهبر حزب دموکراتیک. پوتین از مدتها قبل گفتهبود که قصد دارد پس از پایان دوره ریاست جمهوریاش همچنان در صحنه سیاسی باقی بماند. به همین دلیل بود که وی چندی قبل بهصورت غیرمنتظرهای مدودف را بهعنوان نامزد حزب متبوعش (حزب روسیه واحد) برای انتخابات ریاست جمهوری روسیه معرفی کرد. مدودف نیز برای اینکه رسم وفا را نگه دارد اعلام کرد در صورت پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری، سیاستهای پوتین را ادامه خواهد داد. وی البته پا را از اینهم فراتر نهاد و از پوتین خواست در صورت پیروزی خود در انتخابات، نخستوزیری دولت آتی روسیه را برعهده گیرد. البته همانگونه که ناظران بر آن تاکید کردهاند، این درخواست و دعوت، یک تعارف سیاسی بیش نیست و یقیناً در صورت رئیسجمهور شدن مدودف، پوتین بار دیگر نبض قدرت و سیاست در روسیه را برعهده خواهد گرفت. سیاستهای نسبتاً درخشان پوتین در 8 سال ریاست بر روسیه بهویژه در عرصه اقتصادی سبب شده که مردم این کشور نیز به دلیل حمایت پوتین از مدودف، حمایت خود را از ریاست جمهوری معاون نخستوزیر روسیه اعلام کنند. از جمله براساس نظرسنجی مرکز مستقل «لوادا» در روسیه، 82 درصد از مردم این کشور قصد دارند در انتخابات ریاست جمهوری دوم مارس سال جاری به مدودف رای دهند. مدودف 42 ساله در 14 سپتامبر 1965 در سنپترزبورگ متولد شده و تحصیلات خود را در رشته حقوق به پایان رساندهاست. او مدتی بهعنوان استادیار در دانشگاه محل تحصیلش مشغول به کار شد و پس از آن بهعنوان کارشناس و مشاور شهردار سنپترزبورگ، به تیم پوتین پیوست.
وی اندکی پس از آنکه پوتین بهعنوان جانشین بوریس یلتسین به ریاست جمهوری روسیه انتخاب شد بهعنوان معاون پوتین وارد کرملین شد و از همان زمان نقشی فعال در شرکت بزرگ «گازپروم» روسیه ایفا کرد، مدودف «ژوئن 2000 بهعنوان معاون دفتر ریاست جمهوری و از 30 اکتبر 2003 به سمت ریاست این دفتر منصوب شد. در 14 نوامبر 2005 نیز بهعنوان معاون اول نخستوزیر روسیه برگزیده شد. اما او تنها یک معاون اول نخستوزیر نیست بلکه رئیس شرکت دولتی و عظیم گازپروم نیز میباشد. علاوهبر حزب روسیه واحد، سه حزب «روسیه عادل»، حزب «آگراریان» (طرفداران اصلاحات ارضی) و حزب نیروهای مدنی نیز از نامزدی مدودف حمایت کردهاند. پوتین در حمایت از مدودف گفتهاست: «من بیش از 17 سال است که او را میشناسم و در تمام این سالها از نزدیک با او کار کردهام.» نکته جالب توجه این است که «ویکتور زوبکوف» و «سرگئی ایوانف» به ترتیب بهعنوان نخستوزیر و معاون نخستوزیر نیز از نزدیکان پوتین در سنپترزبورگ بودند و حتی مدودف برخلاف پوتین یا ایوانف هیچگونه پیشینهای در سازمان جاسوسی «کاگب» و یا سرویس امنیت فدرال «افاسبی» ندارد. بنابراین دست گذاشتن پوتین روی مدودف برای ریاست جمهوری آینده حکایت از آن دارد که مدودف شخصیتی ضعیف در عرصه سیاست روسیه دارد و نمیتواند خطری فراروی پوتین و سیاستهایش در آینده باشد. این مسئله همچنین نشان میدهد که مدودف مرید خوبی برای مرشدش پوتین طی سالها همکاری با او بوده و بیش از دیگر نزدیکان پوتین، توانسته است نظر وی را جلب کند. البته نباید نادیده گرفت که اغلب محافل سیاسی روسیه از کارنامه رئیس 42 ساله گازپروم بهعنوان برگبرنده او در پیشیگرفتن از همتایانش یاد کردهاند. پوتین در شرایطی نگاهها را به سمت این سیاستمدار نسبتاً جوان برگرداند که بهنظر میرسید دیگر نخبگان کرملین نیز حول توانایی او اجماع یافتهبودند.
در عین حال گفته میشود وی در ماموریتهای پرخطر موفق عمل کرده و از جهت بازیگری و اداره بحرانها، بیش از همه به پوتین شباهت دارد.
به لحاظ ویژگیهای شخصیتی نیز گفته میشود فردی سازگار است و بیش از آنکه دشمن داشتهباشد، دوستان او را احاطه کردهاند. مدودف نشان داده که رقابتهای معمول و آرام را بر رقابتهای پرمناقشه و برخوردهای شدید ترجیح میدهد. اما غربیها که به دلیل ملاحظهکاری در روابط با مسکو، استقبالی احتیاطآمیز از نامزدی مدودف کردهاند، در عین حال امیدوارند خلق سازگارانه وی بتواند منشأ حل اختلافات روسیه با غرب باشد. به هرحال باید منتظر زمان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری روسیه که حدود یکماه دیگر برگزار میشود ماند و دید که آیا یار دیرین پوتین جانشین او خواهد شد یا رقبای او بر کرسی ریاست جمهوری جلوس میکنند و پوتین را برای همیشه از صحنه سیاسی روسیه کنار خواهند زد؟