پیام بسته‌های خالی

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
انتشار متن کامل بسته پیشنهادی کشورهای گروه 1 +5 درباره موضوع هسته ای ایران که روز شنبه توسط خاویر سولانا فرستاده ویژه اتحادیه اروپا و نمایندگانی از کشورهای 1 +5 منهای آمریکا به تهران تحویل وزیر امور خارجه کشورمان شد نشان داد این کشورها حرف تازه ای برای گفتن ندارند.
بسته جدید پیشنهادی ضمن اینکه هیچ چیز تازه ای ندارد حاوی دو نکته قابل تامل است که همچنان زیاده خواهی غربی ها را نشان میدهد و البته دو کشور چین و روسیه که از اعضای گروه 1 +5 هستند و از بلوک غرب محسوب نمی شوند نیز متاسفانه با غربی ها در این اقدام شریک هستند. تامل در این دو نکته می تواند ابعاد این زیاده خواهی را تا حدودی نمایان سازد.
1 ـ در بسته پیشنهادی جدید یکبار دیگر با صراحت از ایران خواسته شده فعالیت های غنی سازی را تعلیق نماید: «تا زمانی که ایران به . قطعنامه 1803 P ) 19 A و OPIO شکل تصدیق پذیر تمام فعالیت های مربوط به غنی سازی و بازفراوری خود را ذیل پاراگراف های شورای امنیت سازمان ملل به حالت تعلیق درآورد در راستای این مذاکرات همچنین از ایران انتظار داریم که درخواست های شورای امنیت سازمان ملل و آژانس بین المللی انرژی اتمی را اجابت کند».
تعلیق همان چیزی است که مسئولان ایرانی آنرا خط قرمز ایران در موضوع هسته ای دانسته و بارها اعلام نموده اند که بهیچوجه آنرا نخواهند پذیرفت . این موضع صحیح از پشتوانه منطقی روشنی نیز برخوردار است . جمهوری اسلامی ایران عضو پیمان منع تولید و گسترش سلاح های هسته ایست و باتوجه به اینکه آژانس بین المللی انرژی هسته ای بارها غیرنظامی بودن فعالیت های هسته ای ایران را تایید کرده حق ایران است که فعالیت هسته ای مجاز در چارچوب پیمان مذکور که غنی سازی نیز بخشی از آنست داشته باشد. هیچکس و هیچ مرکز و مجمع بین المللی نمی تواند ایران را از این حق قانونی محروم نماید. بنابر این مسئولان ایرانی قانونا حق دارند تعلیق را خط قرمز اعلام نمایند و درخواست گروه 1+5 را غیرقابل قبول بدانند.
علیرغم این استدلال روشن و مکرر اینکه باز هم گروه 1+5 خواسته غیرقانونی خود را تکرار نموده و بر آن پافشاری می نماید روشن ترین دلیل بر زیاده خواهی این گروه است. این نکته را اعضای گروه 1+5 و سولانا و مسئولان آژانس بین المللی انرژی اتمی میدانند که عامل اصلی این زیاده خواهی دولت آمریکاست و بقیه اعضای گروه تحت فشار آمریکا به این راه ناصحیح کشانده شده اند. البته جمهوری اسلامی ایران نیز کشوری نیست که زیر بار این قبیل فشارها برود و به خواسته های غیرقانونی تن بدهد.
2 ـ در مقابل تعلیق گروه 1+5 در بسته پیشنهادی جدید آمادگی خود را برای اقداماتی اعلام کرده اند که اولا همه آنها حق ایران است و ثانیا چیز جدیدی نسبت به بسته پیشنهادی گذشته ندارد. حق ایران را برای توسعه پژوهش تولید کاربرد انرژی صلح آمیز هسته ای مطابق تعهدات پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای به رسمیت شناختن چیزی است که برای هر عضو این پیمان پیش بینی شده است و هیچ امتیازی برای ایران محسوب نمی شود. به رسمیت شناختن سایر حقوق ایران در زمینه انرژی هسته ای و پیشنهادات اقتصادی سیاسی کشاورزی محیط زیست هواپیمائی غیرنظامی مسائل اجتماعی و توسعه انسانی نیز همگی حقوق مسلم ایران به عنوان یک عضو جامعه بین الملل می باشند که امتناع گروه 1+5 از به رسمیت شناختن آنها و خودداری از همکاری در این زمینه ها با ایران انحراف این کشورها از مسیر عرف بین الملل است و برداشتن موانع موجود نه تنها هیچ امتیازی برای ایران محسوب نمی شود بلکه از وظایف این کشورها به شمار میرود.
بدین ترتیب علاوه بر اینکه بسته پیشنهادی جدید هیچ نکته جدیدی در برندارد نشانگر اصرار گروه 1+5 بر زیاده خواهی و تمایلات فراقانونی این گروه نیز می باشد.
اکنون سئوال اینست که اعضای گروه 1+5 با توجه به اینکه میدانند جمهوری اسلامی ایران تعلیق را خط قرمز میداند و حاضر به عقب نشینی در این زمینه نیست چرا باز هم این خواسته غیرقانونی خود را مطرح می کنند؟
شاید پاسخ این باشد که نفس پیشنهاد این بسته دارای پیام است پیامی که می توان آنرا نوعی آمادگی اعضای این گروه برای حل و فصل مسائل با ایران از طریق مذاکره دانست. این همان چیزی است که جمهوری اسلامی ایران نیز با ارسال بسته پیشنهادی خود برای اعضای گروه 1+5 به آنها داده است. روح این هر دو اقدام و این هر دو بسته اعلام آمادگی طرفین برای مذاکره و حل و فصل موضوع هسته ایست. واقعیت اینست که بسته ارسالی ایران نیز حاوی چیزی بیشتر از آنچه مسئولان ایرانی بارها به شکل های مختلف اعلام کرده بودند نبود و نکته اصلی آن اعلام آمادگی برای ادامه مذاکره بود. بنابر این با قاطعیت می توان گفت پیام بسته های خالی اعلام آمادگی طرفین برای ادامه مذاکره است و البته این پیامی سازنده است.