انحراف از تعهدات

* حمایت سران گروه 8 از ارجاع پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
** پس از دیدار آقای لاریجانی با خاویر سولانا. شاهد برگزاری نشست وزاری خارجه کشورهای 1+5 بودیم. در بسته پیشنهادی اروپا تاکید شده بود که ایران باید تا 21 تیر ماه به این پیشنهاد پاسخ دهد، در حالی که ایران 22 مرداد ماه را برای پاسخ به پیشنهاد 1+5 اعلام کرد. دلایل جمهوری اسلامی ایران برای فرصت بیشتر جهت بررسی، وجود ابهامات در این پیشنهاد بود. در نشست وزرای خارجه 1+5 درخواست ایران برای در اختیار داشتن زمانی کافی جهت دادن پاسخ به پیشنهاد، از سوی اروپا به عنوان سیاست خرید وقت اعلام شد. به همین خاطر ارجاع پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت را خواستار شدند.
یه عبارت دیگر. با تصمیم‌ وزرای خارجه گروه 1+5 مجددا بحث ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت به جریان افتاد.
هم‌اکنون با تصمیم وزیران گروه 1+5 این چراغ سبز برای گروه 8 نیز فراهم شد تا با صدور بیانیه‌ای، از ارجاع پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت حمایت کنند.
هدف اصلی آمریکا در این بیانیه این است که نشان دهد تا سران 8 کشور صنعتی در خصوص پرونده هسته‌ای ایران و ارجاع آن به شورای امنیت اجماع‌نظر دارند.
آمریکا تصور می‌کند حضور رهبران کشورهای بزرگ صنعتی، دبیر کل سازمان ملل. رئیس آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و سایر شخصیت‌های بین‌المللی مهر تاییدی بر اتفاق نظر در این ارتباط است.
*اهداف اساسی آمریکا از ارجاع پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت چیست؟
** نخستین هدف این است که به جمهوری اسلامی ایران نشان دهد که یک عزم جدی در دنیای غرب برای برخورد با ایران وجود دارد و تهران باید از غنی‌سازی دست بردارد که این امر بیشتر یک خواست سیاسی است که مطابق با قواعد حاکم برNPT و اساسنامه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نیست. به هر حال تحت فشار قرار دادن ایران برای چشم‌پوشی از حقوق مسلم خود در خصوص دستیابی به فناوری صلح‌آمیز هسته‌ای فراز اهداف آمریکا برای ارجاع پرونده به شورای امنیت است.
* از آنجایی که پرونده هسته‌ای ایران باید در چارچوب موازین حقوقی پیگیری شود،‌ ارجاع آن به شورای امنیت که یک روند سیاسی را دنبال می‌کند. چه وضعیتی در شورای امنیت پیدا خواهد کرد؟
** برای تصویب قطعنامه در شورای امنیت باید یکسری مستندات حقوقی وجود داشته باشد که در مورد پرونده هسته‌ای ایران دلایل قابل اتکای حقوقی موجود نیست و ارجاع دهندگان پرونده هستند. به دلیل فقدان استنادات حقوقی است که در نشست‌های قبلی شورای امنیت اجماعی برای صدور قطعنامه علیه ایران حاصل نشد و تنها در حد یک بیانیه باقی ماند که صدور این بیانیه به دلیل ریاست دوره‌ای آرژانتین به شورای امنیت بود که تحت نفوذ آمریکا قرار داشت. البته هم‌اکنون نیز چنین و روسیه با اروپا و آمریکا در خصوص پرونده هسته‌ای ایران دارای اختلاف‌نظر هستند اما به نظر می‌رسد که در قیاس با گذشته در شرایط فعلی، زمینه مناسب‌تری برای همگرایی این کشورها به وجود آمده است که تنها محل اختلاف در بهره‌گیری از فصل ششم یا هفتم منشور شورای امنیت می‌باشد.