علی تتماج
رژیم صهیونیستی که از یک سو با بحران شدید داخلی مواجه است و از سوی دیگر استمرار انتفاضه شکستهای بسیاری برای این رژیم در پی داشته است، طرح استقرار نیروهای سازمان ملل در غزه را مطرح نموده تا توطئهای دیگر علیه فلسطینیان را به اجرا درآورد.
با شکست صهیونیستها در جنگ 33 روزه لبنان، تحولات داخلی سرزمینهای اشغالی فلسطین نیز مغایر با سیاستهای آنها در حال شکلگیری است. از سیاستهای رژیم صهیونیستی برای حل ناکامیها و شکستها در اراضی اشغالی ارائه برخی طرحهای به اصطلاح سازش میباشد که در نهایت در چارچوب اهداف توسعهطلبانه آنها بویژه حاکمیت بر بیتالمقدس ارائه میگردد.
از موارد قابل تامل در طرحهای ارائه شده، درخواست برخی مقامات صهیونیست مبنی بر حضور نیروهای سازمان ملل در مرزهای غزه میباشد. این طرح در حالی ارائه میگردد که رژیم صهیونیستی از درون با چالشهای بسیاری مواجه است در حالی که استمرار مقاومت این بحرانها را نیز تشدید میکند، رژیم صهیونیستی به دنبال اعمال فشار بینالمللی بر فلسطینیان برای پذیرش سازش میباشد، تلآویو بر تشکیل کشور صهیونیستی با مرزهای 1948 و 1967 تاکید دارد. بر این اساس اهداف صهیونیستها از طرح حضور نیروهای سازمان ملل در مرزهای ملل در مرزهای غزه بر چند محور استوار میباشد.
1- از شاخصههای دولت اولمرت از زمان تشکیل تاکنون، بیثباتی و تزلزل آن میباشد.
ناکارآمدیهای اولمرت و کابینه ائتلافی آن رژیم صهیونیستی را در بدترین وضعیت قرار داده است. ناتوانی در اجرای خواستههای مردم و شکستهای پیاپی در برابر فلسطینیان و منطقه (بویژه شکست در جنگ لبنان) اعتراضات شدید به اولمرت را در پی داشته است. اکنون دولتمردان تلآویو که پایان حکومت خود را تجربه میکنند تلاش دارند تا به نحوی از بنبست خارج گردند. در این راستا حضور نیروهای خارجی در اراضی اشغالی این فرصت را به آنها میدهد تا در سایه امنیت این نیروها به بازسازی جریانهای سیاسی و اهداف داخلی بپردازند تا از فروپاشی جامعه صهیونیستی جلوگیری کنند.
2- چالش دیگر رژیم صهیونیستی ایجاد حریم امنیتی برای ساکنان اراضی اشغالی و جلوگیری از کوچ معکوس و اعتراضات آنها میباشد. استمرار مقاومت بویژه عملیاتهای شهادتطلبانه سبب شده تا برخلاف خواست صهیونیستها، بسیاری از یهودیان به سرزمینهای مادریشان بازگردند و ساکنان نیز اعتراضات شدیدی به دولتمردانشان داشته باشند.
رژیم صهیونیستی با طرح حضور نیروهای سازمان ملل که الگویی از قطعنامه 1701 میباشد بر آن است تا سدی دفاعی برای شهروندان خود در برابر موشکها و عملیاتهای شهادتطلبانه گروههای مقاومت ایجاد نماید تا بدین وسیله از کوچ یهودیان و اعتراضات آنها جلوگیری نماید. (در مرزهای لبنان و سرزمینهای اشغالی فلسطین نیز براساس قطعنامه 1701 نیروهای سازمان ملل حضور یافتهاند که ماموریت آنها حفظ حریم امنیتی برای صهیونیست و جلوگیری از تحرکات حزبالله میباشد. در حالی که در برابر نقض حریم هوایی لبنان توسط رژیم صهیونیستی و ساخت و سازهای غیرقانونی این رژیم در نقاط مرزی اراضی اشغالی فلسطین عکسالعملی نشان نمیدهند).
3- از محور اصلی سیاستهای رژیم صهیونیستی مقابله با دولت فلسطین و اعمال فشار بر ساکنان غزه و کرانه باختری است. آنها تلاش دارند تا به هر نحو ممکن آنها را وادار به پذیرش طرح سازش نمایند. تشدید جنایات در اراضی اشغالی، بازداشت رهبران و مقامات ارشد مقاومت و حتی زنان و کودکان، اعمال تحریمهای بینالمللی با کمک متحدان غربی از ابزارهای آنها برای این مهم میباشد. حضور نیروهای سازمان ملل در مرزهای غزه را راهکاری دیگر برای اجرای این توطئه میتوان ارزیابی نمود. پیش از این نیز آنها با پذیرش حضور نیروهای اروپایی در مرزهای رفح بخشی از این سیاست را پیگیری نمودند در حالی که بر جنایات خود در این بخش با نام نیروهای اروپایی سرپوش نهادهاند.
در همین حال این نکته قابل ذکر است که ترکیب نیروهای سازمان ملل نیز بخشی دیگر از اهداف صهیونیستها را اجرا میکند. در صورتی که کشورهای اسلامی خواستار حضور در این نیروها باشند الزاما باید ماهیت رژیم صهیونیستی را بپذیرند در غیر این صورت ترکیب کاملاً اروپایی خواهد که در راستای منافع صهیونیستها گام برمیدارند که نتیجه آن اعمال فشار بر فلسطینیان است.
4- نکته قابل تامل در طرح مذکور توطئه رژیم صهیونیستی برای تعیین یک جانبه مرزها و تسلط کامل بر بیتالمقدس است. در طرح مذکور، نیروهای سازمان ملل در مرزهای غزه به عنوان دیوار حائل میان صهیونیستها و فلسطینیان مستقر میشوند که مرز میان طرفین شناخته میشود. در این شرایط تلآویو ضمن حفظ اراضی اشغالی 1967 و بیتالمقدس، طرح موسوم به تعیین یک جانبه مرزها را که شامل واگذاری غزه و چند شهرک کرانه باختری به فلسطینیان و حفظ سایر مناطق میشود را اجرایی نماید. آنها در حالی این طرح را اجرا میکنند که به طور جهانی و بواسطه عملکرد سازمان ملل میباشد.
براساس آنچه ذکر شد میتوان گفت که طرح رژیم صهیونیستی برای حضور نیروهای سازمان ملل در نوار غزه هر چند که بیانگر شکست این رژیم در برابر مقاومت و استمداد از متحدان غربی برای جلوگیری از ادامه این روند میباشد اما در نهایت میتواند به توطئهای بزرگ برای ملت فلسطین و جهان اسلام مبدل گردد. البته مخالفت فلسطینیان با انجام این طرح و تاکید آنها بر ادامه مقاومت تا تشکیل کشور مستقل فلسطینی به پایتختی قدس شریف که در قالب عملیاتهای شهادتطلبانه و پاسخهای موشکی اجرا میگردد، مانع از تحقق این توطئه صهیونیستها میگردد در حالی که بیداری جهان اسلام در برابر این امر نیز الزامآور میباشد تا در لوای نام سازمان ملل، آرمانهای ملت فلسطین نابود نگردد.