جایگاه حقوقی

نام فارس برای خلیج‌فارس نامی است که حق مالکیت برای آن ایجاد کرده و مورد شناسایی بین‌المللی قرار گرفته و حقوق متعلق به آن به ایران مربوط است و بی‌شک این اصل حقوق بین‌الملل قابل اغماض و تردید نیست. بر این اساس و طبق قوانین حقوق بین‌الملل و عرف بین‌الملل، نمی‌توان تعداد کشورها و وسعت مرزهای جغرافیایی را دلیلی برای تغییر نام دریاها و خلیجها دانست و براساس عرف تاریخی، نامی که در طول تاریخ بر آن قرار داشته مورد پذیرش است. همان‌طور که خلیج بنگال در کنار هند است، ولی خلیج هند خوانده نمی‌شود یا خلیج مکزیک در کنار آمریکاست، اما خلیج مکزیک نامیده می‌شود و بسیاری از جاهای دیگر با عنوان‌های مختلف یاد می‌شوند.
در آستانه دهه 60 میلادی تنها 20 منطقه در جهان مشمول تعریف حقوق بین‌الملل دریاها شناخته شده بودند که یکی از آنها خلیج فارس بود.
استفاده و به‌کارگیری نام جعلی خلیج عربی به جای خلیج فارس، آگاهانه یا ناآگاهانه برخلاف اصول اخلاقی و حقوق بین‌المللی است و به‌کارگیری این نام اسناد ثبتی و رسمی سازمان ملل متحد را مخدوش کرده. سابقه و هویت تاریخی خلیج فارس را زیر پا گذاشته و باعث بی‌احترامی به ملت ایران است.
قطعنامه‌های صادره متعدد از سوی سازمان‌های مختلف بین المللی خاصه سازمان ملل متحد و شورای امنیت آن سازمان بویژه قطعنامه‌هایی که درباره جنگ خلیج فارس که میان 2 کشور عربی روی داد و جملگی، واژه خیلج فارس در آن‌ها به کار گرفته شده و هرگز هم مورد اعتراض دول عربی و دیگران هم واقع نشد. به طور قطع حجتی آشکار است بر این که نام این خلیج، خلیج فارس است و نه خلیج عربی.
در عین حال کانون مدافعین حقوق بشر نیز این اقدام را نقض حقوق بشر دانسته و در این باره اعلام کرده است که حفظ و حراست از میراث گرانقدر فرهنگ بشری از چنان اهمیتی برخوردار است که در بند 2 ماده 27 اعلامیه جهانی حقوق بشر به آن اشاره شده است و متن این اعلامیه که به عنوان یکی از اسناد معتبر سازمان ملل متحد به شمار می‌آید بر همه دولت‌ها فرض بوده است تا بر مبنای این سند اعتبارات بومی و ملی، جوامع انسانی را معتبر شناخته و در دفاع از حق بکوشند. این تعهد که بر مبنای حمایت از حقوق بشر وضع شده است برای تمامی اعضای سازمان ملل متحد ایجاد حق و تکلیف می‌کند. از این رو با توجه به نخستین سند جغرافیایی جهان که بیش از سال قدمت دارد و نیز اسناد و مدارک تاریخی از جمله تحقیقات اراتوسن، جغرافیدان یونانی، همگی دلالت بر آن دارد که نام خلیج فارس در زمانی که کوچک‌ترین نام و نشانی از دولتهای حاشیه خلیج فارس در هیچ یک از مکاتبات بین‌المللی و اسناد سازمان ملل متحد به چشم نمی‌خورد بر این قطعه از کره خاک که مرز جنوبی ایران به شمار می‌آید. اطلاق می‌شده است و ذکر نام مجعول حتی در یک سند تاریخی به چشم نمی‌خورد و گویش حاشیه‌نشینان خلیج فارس هرگز دلالت بر تغییر نام پرآوازه آن ندارد؛ بنابراین بر این مبادی پذیرفتنی نیست که بدون توجه به این مسلمات علمی و جغرافیایی، نام مجعولی را بر این مرز بگذاریم. زیرا گذشته از آن که با مسلمات تاریخی در تضاد و تعارض قرار می‌گیرد منافع معنوی و فرهنگی صاحبان حقیقی آن را مورد تهدید قرار می‌دهد. این اقدام تجاوزی آشکار به حقوق بشر محسوب می‌شود.
در عین حال نباید این نکته را فراموش کرد که در بعد اسناد و مدارک نیز، ایران حق دارد از هر موسسه، سازمان و کشوری که نامهای واقعی مناطقی تحت حاکمیت ایران را جعل کند، شکایت و اقامه دعوی کند. در عین حال ایران نیز می‌تواند برخی مطالبات خود را که کاملا مستدل و دارای سند است، مطرح کند که شاید به مذاق این مدعیان خوش نیاید.
در این خصوص، بدیهی است ایران باید این اقدامات هدفمند غربی- عربی را اختلال در نظم اطلاع‌رسانی بین‌ المللی نیز بداند؛ چرا که ارائه یک نام مجعول در عرف بین المللی موجب عدم اطلاع‌رسانی صحیح – به عنوان حقی همگانی – می‌شود. در عین حال استفاده از مکانیسم‌های موثر موجود در حقوق بین الملل نسبت به طرح مسوولیت دولت خاطی در زمینه به کارگیری این نام جعلی به عنوان بخشی از اقدامات حقوقی ضروری است.
اسناد حقوقی
بر اساس موازین حقوقی قرار دادن عنوان جعلی در کنار نام خلیج فارس خلاف موازین حقوق بین الملل بوده و به استناد اسناد قوانین داخلی و بین المللی نام خلیج فارس تغییر ناپذیر است. اسناد حکایت از آن دارد که در تمامی موارد حقوقی نام خلیج فارس به عنوان نام معتبر بین المللی به کار گرفته شده‌اند که از جمله این اسناد عبارتند از:
1-قرارداد کشورهای منطقه خلیج فارس و شرکت‌های نفتی درباره تعیین بهای نفت خام که در تاریخ 30 در 1350 برابر با 20 ژانویه1972 به امضاء رسیده است. در این قرار داد 5 کشور همسایه خلیج و دولت ابوظبی آن را به نام خلیج فارس خوانده‌اند. 2- قانون مناطق دریایی جمهوری اسلامی ایران در خلیج فارس و دریای عمان مصوب 1372مکررا نام این خلیج را خلیج فارس خوانده است.
3- بند 3 ماده 4 قرارداد دولت ایران با دولتهای انگلیس و هندوستان به تاریخ 2 بهمن 1310 برابر با 17 فوریه 1932 که در سال 1311 به تصویب مجلس ایران نیز رسیده است که در آن از خلیج فارس نام می‌برد و نشانه التزام دولتهای انگلیس و هندوستان به این نام است.
4- ضمیمه موافقتنامه ایران و جمهوری فرانسه راجع به سرویس‌های حمل و نقل میان قلمروی 23 کشور مورخ 1339 ه. ش نیز بصراحت از خلیج فارس نام می‌برد و نشانه التزام دولت فرانسه به این نام است.
5- بند یک موافقتنامه ایران و ایالات متحده امریکا درباره افزایش منابع قابل استفاده آب در ایران که در تاریخ 4 بهمن 1346 به تصویب قوه مقننه ایران رسیده و نشانه التزام حقوقی ایالات متحده به این نام است.