شکاف‌هایی که در کانادا آشکار شد

دکتر امیر محبیان
هتلی به نام بیلدربرگ در هلند به سال 1954 برگزار کننده نشستی متشکل از جمعی سرمایه داران و بانک داران بزرگ آمریکایی و اروپایی شد که هر چند خود را «جنبش سینارکیست» می‌خواندند ولی عملا از آن تاریخ به «بیلدربرگ» معروف شدند.
راکفلرها از آمریکا و روچیلدها از انگلستان محورهای این گروه محسوب می‌شوند. گروهی از نخبگان که سران بعضی از کشورها یا سازمان‌های پرقدرت نظیر بانک‌های مرکزی کشورها یا ناتو نیز از اعضای آن به شمار می‌روند.
گفته می‌شود در جلسات «بیلدربرگ» افراد سوگند می‌خورند که اسرار و موضوعات آن را فاش نکنند به همین دلیل بعضی این تشکیلات را مشابه فراماسونری یا مافیا می‌دانند. نشست گروه مرسوم به «بیلدربرگ» امسال در 11-8 ماه ژوئن (خرداد) در اوتاوای کانادا برگزار شد.
بی گمان در میان دو دیدگاه افراطی که از یک سو، اصحاب بیلدربرگ را هیأت مدیره مخفی دنیا می‌داند و دیدگاه دیگری که همه اینها را ناشی از اذهان توطئه پندار می‌داند، می‌توان راهی سوم ومیانه را برگزید که بر اهمیت این اجلاس تأکید دارد و موضوعات و دیدگاه‌های مطرح در آن را موضوع بررسی می‌داند ولی در نقش تأثیرگذار آن نیز اغراق نمی‌کند.
آنچه که در نشست اخیر بیلدربرگ اهمیت دارد، طرح مسئله «ایران» در این نشست و به ویژه بروز اختلاف میان اروپائیان و آمریکایی‌ها در این مورد است.
برأساس یک گزارش که در رسانه‌های غربی از این نشست منتشر شده است، اروپایی‌های عضو بیلدربرگ گفته اند که آنها هیچ نقشی را در تجاوز احتمالی آمریکا به ایران بازی نخواهند کرد؛ تجاوزی که بوش رئیس جمهور آمریکا آن را یکی از گزینه‌های روی میز عنوان کرده بود، ولو ناتو معتقد باشد که می‌تواند 9000 نیروی مستقر در افغانستان خود را در این زمینه به کار گیرد.
برأساس این گزارش، یک اروپایی خطاب به آمریکایی‌ها در این نشست گفته است: «در جنگ به نفع اسرائیل کمکی به شما نخواهیم کرد. »
حتی در این اجلاس پاره‌ای افراد تذکر داده اند که اسرائیل از سال 1963 سلاح‌های هسته‌ای داشته است در حالی که هیچ گاه معاهده ان. پی. تی را امضا نکرده است.
بر پایه گزارش مذکور، یک عضو اروپایی بیلدربرگ گفته است: «معقول نیست که نپذیریم ایران حق بازدارندگی در قبال اسرائیل داشته باشد، اگر شما به ایران حمله کنید، اسرائیل تنها همراه شما خواهد بود. »
این بحث‌ها در حالی انجام می‌شد که ایوان گیلدی، رئیس بخش استراتژی دفتر نخست وزیر اسرائیل، زیاد ابوعمر عضو شورای قانون گذاری فلسطین و رئیس شورای روابط خارجی فلسطین و احمد چلبی معاون سابق نخست وزیر عراق شنوندگان این مباحث بودند.
در بخش دیگری از این جلسات، ویلیام لوتی معاون ویژه سیاست دفاعی بوش و ریچارد پرل مقام بخش دفاعی و مشاور نزدیک بوش نیز از سیاست فشار به ایران فقط تحت عنوان «امن کردن جهان» یاد می‌کردند در حالی که اروپایی‌ها پاسخ دادند: «گمان می‌کنید جهان چطور در مورد حمله شما به ایران و پاسخ ایران با موشک به متحد شما اسرائیل امن خواهد شد؟ در این صورت اسرائیل هم به ایران پاسخ خواهد داد و شما خواهید ماند و عدم تکثیر سلاح‌های هسته ای!!»
مجموعه بحث‌های فوق نشان می‌دهد میان تصمیم گیرندگان اقتصادی که در پشت صحنه تصمیمات سیاسی قرار دارند، هنوز شکاف‌های جدی وجود دارد و آمریکا نتوانسته است منطق خود را برای آنان قابل پذیرش کند. لذا بهتر است دستگاه تبلیغی و دیپلماسی جمهوری اسلامی از این شکاف‌ها ولو چندان جدی به نظر نیاید، غفلت نکند.