ایرانیان علیه این دادگاه کانگورویی به پا می‌خیزند

دکتر پیروز مجتهدزاده
سال 1313 الواح کلی متعلق به 2500 سال پیش بر پایه قراردادی از سوی ایران به دانشگاه شیکاگو به امانت سپرده شد. سال 1383 سیصد قطعه از این الواح به کشورمان بازگشت، اما هنوز بیش از 3 هزار قطعه از آن الواح بازگردانده نشده است.
9 سال پیش بمبی در سوپر مارکتی در بیت‌المقدس منفجر شد و اوایل تیر ماه یک یهودی به دادگاه فدرال شیکاگو مراجعه و شکایتی را ارائه کرد. او و دادگاه آن حادثه را طوری جعل کردند تا به حکمی برای فروش الواح مزبور برای تامین خسارت یهودی شاکی برسند.
رئیس مدرسه یوروسویک لندن برای خنثی شدن این توطئه پیشنهاد جالبی دارد.
متاسفانه شنیدن داستان دادگاه فدرال شیکاگو یادآور رفتار ددمنشانه و غیرمتمدن ایالات متحده آمریکا در بلوکه کردن غیرقانونی و غیرانسانی. دارایی‌های ملت ایران است. در آنجا هم دیدیم که آمریکایی‌ها چه آسان و چه خودسرانه و هرج و مرج‌طلبانه ثروت ملت ایران را که نزد آنها به امانت گذاشته شده بود، غارت کردند و جالب آن که در مقابل چشمان حیرت‌زده جهانیان نسبت به خوی غارتگری و تجاوزگری به حقوق مسلم ملت ایران، از خود غرور و سربلندی به نمایش گذاشتند!
آنچه از اوایل تیر ماه در دادگاه فدرال شیکاگو رخ نموده، نمونه دیگری از حاکمیت هرج و مرج بر فضای سیاسی و حقوقی جامعه آمریکاست. آنها به حقوق قطعی ملت ایران تجاوز کرده‌اند. آنچه مورد هدف قرار داده‌اند، اسناد باستانی است که تمدن و هویت دیرینه و عمیق ملت بزرگ ایران را تایید می‌کند. این اسناد براساس اعتماد به دولتی متمدن در اختیار دانشگاه شیکاگو قرار گرفته بوده است. اما آیا دانشگاه شیکاگو یتیمی در یک کشور پر هرج و مرج و خالی از اولیه‌ترین اصول تمدن و فرهنگ است؟
متاسفانه عملکرد دولت آمریکا به این پرسش، پاسخ مثبت می‌دهد و به ما ثابت می‌کند که به غلط اشیای باستانی را به عنوان امانت در اختیار دانشگاهی در آمریکا قرار داده‌ایم. مقامات آمریکایی ثابت می‌کنند این فرض غلط بوده است که دانشگاه شیکاگو در جامعه‌ای آزاد و دموکراتیک و قانونمند قرار دارد، بلکه این موسسه فرهنگی تحت حاکمیت دولت چپاولگر جورج بوش قرار دارد.
البته ما باید به خود هم تذکر بدهیم که این فاجعه در شرایطی رخ می‌دهد که در داخل کشور خودمان موجی البته نه چندان گسترده از سوی محافل مشکوک وجود دارد که دست در دست نومحافظه‌کاران آمریکایی دارند؛ محافلی که منکر تاریخ و هویت باستانی و شخصیت تاریخی ایران هستند.
اما باید بدانیم که دادگاه فدرال شیکاگو یک دادگاه کانگرویی است و از دادگاه کانگورویی، چنان رفتاری انتظار می‌رفت.
دادگاه کانگرویی، یک اصطلاح در زبان انگلیسی است که به دادگاه‌هایی اطلاق می‌شود که از یک بحث ساده و خارج از منطق، مانند کانگرو به نتایج وحشتناک جهش می‌کنند.
ماجرا را مرور کنیم: فردی یهودی مدعی است که اعضای خانواده او در انفجاری در بیت‌المقدس صدمه دیده‌اند. به گمان او، انفجار توسط گروهی خاص انجام شده است. برای این فرض اول، او هیچ سند یا مدرکی ندارد. فراتر از این، او ادعا می‌کند که ایران از آن گروه ویژه حمایت کرده، که در این خصوص هم سندی وجود ندارد. فراتر از این، فرض سوم اوست که حیرت‌انگیز است. او بدون سند ادعا می‌کند که ایران طرح و برنامه عملیات انفجار را به گروه مورد نظر داده است.
دادگاه فدرل ‌‌براساس این 3 فرض ـ که در محکمه‌ای در دور افتاده‌ترین قبایل آفریقایی هم قابل قبول نیست ـ چنان حکمی علیه ثروت ایرانیان صادر می‌کند.
این فرضیات مسخره و ثابت نشده و غیرقابل قبول را حتی کودکان هم برنمی‌تابند چه برسد به این که براساس آنها حکم چپاول ثروت ایرانیان که به امانت در آمریکاست، صادر شود؛ یعنی فساد اندر فساد در نزد دولتمردان جامعه آمریکا چنین وضعیتی در عقب افتاده‌ترین و غیرانسانی‌ترین جوامع هم وجود ندارد، اما حاکمان آمریکایی تحت فشار صهیونیست‌ها، حتی حرمتهای بین‌المللی خود را خدشه دار کرده‌اند.
وقتی دانشگاه شیکاگو در دفاع از ایران، دادگاه فدرال را بی‌اعتبار می‌خواند؛ چنین وضعیتی علی‌الاصول برای حاکمان آمریکا، ترجیح مرگ بر این زندگی ننگین است.
دولت ایران، با آمریکا رابطه ندارد و دادگاه مورد بحث، یک نهاد داخلی است و ایران نمی‌تواند به طور مستقیم وارد ماجرا شود. شاید به همین دلیل اکنون تنها مدافع اصلی ایران در این دادگاه، دانشگاه شیکاگو است؛ اما گمان نیم‌کنم تلاش دانشگاه شیکاگو نتیجه‌بخش باشد.
راه‌حل این است: ایرانیان مقیم آمریکا که بنده اطلاع وثیق دارم سخت نگران این ماجرایند، حرکت بزرگی آغاز کنند، این هموطنان با شرف ما می‌توانند ‌‌براساس قوانین پیشرفته‌ای که پیشینیان آمریکا‌یی‌های غارتگر امروز وضع کرده‌اند، در دادگاهی بالاتر از دادگاه شیکاگو شکایت کنند.
پیشنهاد می‌کنم تک‌تک ایرانیان که همچنان به ایرانی بودن خود سرفرازند، در آمریکا به طور جداگانه از آن دادگاه به دادگاهی بالاتر شکایت کنند. معتقدم هموطنان ما زمان را غنیمت خواهند شمرد و از طریق اخلاقی و قانونی، حیثیت ملی خود را ترمیم خواهند کرد.
اطمینان دارم با تلاش غیورانه شما، اموال متعلق به مردم ایران به ایران عزیز بار خواهد گشت.