افول انقلاب نارنجی

پیروزی غیر منتظره مخالفان « انقلاب نارنجی» در انتخابات هفته گذشته اوکراین، بار دیگر تحولات این کشور را به مرکز توجه محافل سیاسی و مطبوعات جهان کشاند. در انتخابات مجلس اخیر، حزب « مناطق» به رهبری ویکتوریا نوکویچ، نخست‌وزیر اسبق دروس‌گرای اوکراین توانست اکثریت آرا را کسب کند. در این انتخابات، بلوک «‌تیموشنکو» نفر دوم انقلاب نارنجی در مکان دوم قرار گرفت و حزب متعلق به ویکتور پوشچنکو، رئیس جمهور اوکراین و رهبر انقلاب نارنجی به مکان سوم سقوط کرد.
این رخداد غیرمترقبه را باید به مثابه افول زود هنگام انقلاب نارنجی اوکراین، که غرب برای آن سرمایه هنگفتی هزینه کرد و بر روی آن حساب زیادی باز کرده بود ، تلقی کرد. یکسال و نیم قبل، زمانیکه طرفداران یوشچنکو با قرق کردن خیابانهای کی یف مرکز حکومت اوکراین، تحت حمایت گسترده غربی‌ها عرصه امور را در سایه جنجال‌های تبلیغاتی به دست گرفتند و دولت « یانوکویچ» را ساقط کردند شاید کمتر تصور می‌شد در مدتی کوتاه رویاهای آنها رنگ خواهد باخت و اوضاع به کلی با انتظارات آنها متفاوت خواهد گشت.
البته باید گفت اولین نشانه‌های سقوط انقلاب نارنجی اوکراین، شهریور ماه گذشته با آشکار شدن اختلاف میان « یولیا تیموشنکو» و « ویکتور یوشچنکو» دو رهبر اصلی انقلاب نارنجی پدیدار شد. در پی اوجگیری این اختلاف، یوشچنکو، دولت تیموشنکو را به اتهام فساد مالی و سواستفاده از قدرت متحل کرد. این اتهام یوشچنکو علیه تیموشنکو در حالی مطرح شد که تیموشنکو نیز متقابلا ، رئیس شورای امنیت ملی اوکراین را که منصوب یوشچنکو بود « دزد » خواند و عدم قبول همکاری با وی را عامل سقوط خود معرفی کرد.
به هر صورت، اکنون با روشن شدن نتایج انتخابات اخیر، شکست جریان موسوم به انقلاب نارنجی که با حمایت و دخالت همه جانبه غرب پدید آمد ، محرز شده است . جریان مذکور در بهمن ماه 1383 با ایجاد جنجال و با پشت‌گرمی غربی‌ها توانست قدرت خود را به کرسی بنشاند.
با وجودی که با روی کار آمدن مهره‌های طرفدار غرب در اوکراین ، کمکهای اقتصادی و سیاسی غربی‌ها به این کشور سرازیر شد ولی این حمایت‌ها نیز نتوانست پایگاه مردمی مطمئنی برای تیم انقلاب نارنجی ایجاد کند. اکنون با توجه به تحولات جدید، تحلیل‌گران معتقدند دامنه و تاثیر این تحولات در اوکراین می‌تواند سایر جمهوریهای شوروی سابق را نیز متاثر سازد. این رخداد هم در کشورهایی که با انقلاب‌های مشابه مواجه بوده‌اند همچون گرجستان، قرقیزستان و هم در سایر جمهوریهایی که هنوز انقلابهایی از این نوع در آنها رخ نداده است، اثرگذار خواهد بود و قطعا افکار عمومی این جوامع را نسبت روی آوردن به انقلاب‌های رنگی ساخته و پرداخته غربی‌ها بی‌اعتماد خواهد کرد.