بازداشت «کیان تاجبخش» از عناصر انستیتو «جامعه باز» در بنیاد صهیونیستی «سوروس»، و عامل هلند در پروژه نافرمانی مدنی در ایران، اگرچه تا امروز از سوی خبرگزاریهای رسمی ایران و نهادهای ذیصلاح قضایی و امنیتی تایید نشده است، اما ارزیابی واکنشهای وابستگان سیاسی و امنیتی به اردوگاه فکری «انقلاب مخملی» حکایت از آن دارد که رو شدن «بازی پنهان» شبه روشنفکران داخل کشور «با کارت سیاسی و اقتصادی صهیونیستها»، شوک و بهت را در میان احزاب و رسانههای مدعی «اصلاحطلبی» حاکم کرده است.
«کیان تاجبخش» را که شبکه تلویزیونی CNN یک آمریکایی ایرانیتبار معرفی کرده، از فعالان شبکهای است که از سوی «بنیاد سوروس» به دنبال « فرهنگسازی، نهادسازی و شبکهسازی در کشور» بوده است. اگرچه تصویری که از این «مامور مخملی» از سوی برخی رسانههای داخلی ارائه میشود، تصویر یک کارشناس «جامعهشناس شهری» و مدرس دانشگاههای ایالات متحده را میسازد، اما حضور «تاجبخش» در محافل سیاسی، اجتماعی، رسانهای و فرهنگیای که هیچ فصل مشترکی با یکدیگر از حیث اتصال ماهیت و موضوع ندارند و دعوت نهادهایی چون «خانه هنرمندان ایران»، «انجمن جامعهشناسی ایران»، «دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران» و ... از این «مامور مخملی» میتواند پدیدآورنده گمانهزنیها و رایزنیهای تازهای باشد.
دامنه ارتباطات مدعیان اصلاحطلبی با نهادهای اطلاعاتی و مراکز پژوهشی - براندازی ایالات متحده چنان است که پیش از انتشار محور اعترافات «هاله اسفندیاری» پیرامون بنیاد «جرج سوروس» و مرکز وابسته به آن (Open Society) رسانه اینترنتی حزب «اعتماد ملی» برای عادیسازی زودهنگام صورت مسئله، گفتوگویی را از «جرج سوروس» رییس بنیاد مذکور روی خروجی خبری خود قرار داد. این میلیاردر یهودی و شاگرد بلافصل «کارل پوپر» در برابر این پرسش که وی نقش مهمی را در انقلابهای رنگین نظیر گرجستان ایفاء کرده، در پاسخی سیاسی ـ اطلاعاتی گفته بود: «نقش من بد فهمیده شده و به شدت مورد اغراق قرار گرفته است»، اما سیاست رسانهای حزب «اعتماد ملی» در عادیسازی فعالیتهای سوروس، نمیتوانست ارزیابی افکار عمومی را از نقش این موسسه که مراکز اطلاعاتی و شبکههای انداموار آن در منطقه خاورمیانه به «جامعه باز» معروفند، منحرف سازد.
این رویکرد رسانهای «اعتماد ملی» که پیش از رویارویی شفاف مدعیان اصلاحطلبی با بحران ناشی از پیگرد قضایی از «هاله اسفندیاری» و شک و بهت ناشی از بازداشت «کیان تاجبخش» دنبال شد، رویه تبلیغاتیای است که با سه فاز تاخیر تعمدی سازمان «رادیو اروپای آزاد» و «رادیو فردا» (ارگان سازمان جاسوسی سیا) همگام با روزنامه «واشنگتن پست» و خبرگزاری CNN پس از شناسایی «تاجبخش» در کسوت یک مامور مخملی در ایران برگزیدند. «رادیو فردا» با پیروی از «واشنگتن پست» در شامگاه چهارشنبه هفتهای که گذشت کوشید فعالیتهای Open Societyدر ایران را به محورهایی چون «کمکهای انسان دوستانه» و «بهداشت عمومی» تقلیل دهد، اما آژانس خبری دولت انگلیس (بیبیسی) با سیاستی متفاوت پیرامون خبر بازداشت «کیان تاجبخش» به عنوان پژوهشگر و مشاور بنیاد سوروس نوشت: «موسسه جامعه باز با هدف پیشبرد دموکراسی، رعایت حقوقبشر، اصلاحات اقتصادی، حقوقی و سیاسی... حمایت از رسانههای مستقل و... در کشورهای مختلف جهان فعالیت میکند.» خط مشیای که انطباق بیشتری با ماموریتهای «کیان تاجبخش» در ایران دارد.
وی در مردادماه 1385به همراه «داریوش آشوری» (نویسنده صهیونیست و مرتبط با روزنامههای دوم خردادی)، نصرالله پورجوادی، ناصر فکوهی (از تئوریپردازان نشریات زنجیرهای)، منصوره اتحادیه و فرهاد دفتری و... به ششمین «همایش دوسالانه مطالعات ایرانی» در لندن رفت.
این دوسالانه که با مشارکت «بنیاد مطالعات ایران» (وابسته به اشرف پهلوی و به مدیریت «مهناز افخمی» بهایی مشهور)، «انجمن بینالمللی مطالعات ایرانی آمریکا»، «انجمن ایرانشناسی اتریش»، «انستیتو مطالعات فارسی بریتانیا» و «انجمن ایرانشناسی فرانسه» برگزار می شود، اغلب به مثابه یک فرصت مطالعاتی - رایزنی برای پژوهشگرانی است که سفارشها و مطالعات راهبردی حوزههای «بیثباتسازی سیاسی»، «براندازی اینترنتی»، «شبکهسازی اجتماعی» و... را دنبال می کنند. اگرچه این دوسالانه برای تکمیل بانک اطلاعاتی خود از پژوهشگران دانشگاههای معتبر داخل ایران (دانشگاه امام صادق، تهران و...) نیز دعوت میکند، اما رویکرد کلان آن در پانلها و اتاقهای فکر و گفتوگویی که برپا کرده، جستجوی راهکارهای «فروپاشی ایدئولوژیک» در جامعه ایران است. در ششمین دوسالانهای که «کیان تاجبخش» به عنوان یکی از مدعوان اصلی آن برگزیده شد، یک جاسوس فرانسوی آلمانیتبار در ایران (مارکوس میشائیلزن) نیز به همراه «حسین درخشان» (از وبلاگنویسان فراری) حضور داشت. جاسوسی که پس از سالها حضور در تهران و ارتباط با محافل تجدیدنظرطلب در رسالهای، راهبردهای براندازی اینترنتی را ارائه کرد. وی از اعضاء شبکه عنکبوت است که پیش از این طی یادداشت مفصلی در کیهان شرح آن آمده بود.
تجزیه و تحلیل مقالات منتشره در سایت این دوسالانه حکایت از آن دارد که «شبکهای از ماموران مخملی»، یافتههای خود از حضور در ایران را زیرپوشش پژوهشگر، ایرانشناس، جامعهشناس و... به نحو مجمل در معرض نقد و تحلیل دیگر عناصر سرویسها و شرکای امنیتی پروژه براندازی نرم قرار میدهند.
«کیان تاجبخش» پس از حضور در این «دوسالانه شبکه ماموران مخملی» به ایران بازگشت و سه ماه بعد (آبان 1386) حسب حوزه کار خود در گروه مطالعات شهری «انجمن جامعهشناسی ایران» برنامههای بنیاد صهیونیستی «جرج سوروس» را برای «انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا» اجرا کرد.
«انجمن جامعهشناسی ایران» یک نهاد مطالعاتی است که عمدتا دو فراکسیون فکری، یکی متعلق به «نهضت آزادی» به واسطه حضور «غلامعباس توسلی» و دیگری «حزب مشارکت ایران» به سبب عضویت «حمیدرضا جلاییپور» و «پرویز پیران» در ادوار گوناگون هیات مدیره انجمن، آن را رهبری میکنند و «کیان تاجبخش» از پژوهشگران آن است. وی در آبانماه 1385 تلاشهای خود را برای بازگرداندن قدرت از دست رفته شوراها به مدعیان اصلاحطلبی آغاز کرد و با برگزاری سلسله کارگاههای مطالعاتی در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، از «مصطفی تاجزاده» (عضو ارشد احزاب مجاهدین انقلاب اسلامی و مشارکت) برای سخنرانی با موضوع «تاسیس شوراها در ایران» دعوت کرد. سخنرانیهایی که یک تبلیغات زودهنگام در پس نقاب «مطالعات آکادمیک» برای طیف سکولار و لیبرال اصلاحطلبان محسوب میشد؛ اگرچه در این کارگاهها از «رسول خادم» نیز برای سخنرانی پیرامون «ارتباط دولت مرکزی و شوراها» دعوت شد، اما این نیروی متعهد گویا با اطلاع از پشتپرده برگزارکنندگان این نشست در جلسه دانشکده علوم اجتماعی حاضر نشد.
تاجبخش تئوریزه کردن اهداف بنیاد سوروس را منحصر به راهاندازی کارگاههای مطالعاتی نکرد. وی اگرچه مدرس رسمی دانشگاههای ایران نبوده، اما از سال 1383 با حضور در کلاسهای «جامعهشناسی شهری» به عناوین مختلفی چون استاد «دانشگاه نوین تحقیقات اجتماعی نیویورک» پیرامون کیفیت «شبکهسازی اجتماعی» در مقام یک «سرمایه اجتماعی» سخن میگفت و به طرح اندیشههای «فرانسیس فوکویاما» میپرداخت. فوکویاما که از تئوریپردازان نئومحافظهکار حاکم بر دولت بوش پسر است، از مخازن فکری مأموران «انقلاب مخملی» در جهان به شمار میرود. «کیان تاجبخش» با چاپ کتاب «سرمایه اجتماعی اعتماد، دموکراسی و توسعه» در مهرماه 1385 که یک دکترینال اجتماعی و استراتژیک و الگویی ساختاری را برای سرمایههای پنهان براندازی نرم صورتبندی میکند، اندیشههای فرانسیس فوکویاما را در این حوزه به ادبیات شبهروشنفکری ایران وارد کرد؛ ادبیات و نگاهی که فعالان «کمپین دخترکان و پسرکان، در جستجوی امضاء» در گفتارهای خود به آن ارجاع میدهند و نام «تاجبخش» در پینوشت یادداشتهای آنان برای هم، نقش بسته است.
همگام با طرح «شبکهسازی» و «نهادسازی» اجتماعی بنیاد صهیونیستی سوروس در ایران، «کیان تاجبخش» حضوری پررمز و راز در حلقه فکری مجامع هنری لائیک دارد. وی یکماه پیش از انتشار خبر بازداشتش به دعوت «بهروز غریبپور» به «خانه هنرمندان ایران» رفت و در مراسم رونمایی مجله فرهنگی و هنری «گالری» که در کشور هند منتشر میشود، به سخنرانی پرداخت.
دلال اطلاعاتی انستیتو «جامعه باز» در ایران که در کنار «علیرضا سمیع آذر» (مدیر پیشین موزه هنرهای معاصر)، مریم زندی (کارمند تلویزیون ملی در عصر پهلوی دوم)، ابراهیم حقیقی (گرافیست مائوییست و داور هنرهای تجسمی در فستیوالهای شهرداری و موزه هنرهای زیبای تهران) و سفیر هندوستان به «خانه هنرمندان» دعوت شده بود، پیرامون مقالهاش در مجله هنری گالری سخن گفت.
علیرضا سمیع آذر که همگام با این مأمور مخملی به «خانه هنرمندان ایران» رفته بود، چند روز قبل رابط ایرانی برگزاری نمایشگاه نقاشی «آرزوها و رویاها» در واشنگتن دیسی بود؛ نمایشگاهی که دفتر ویژه امور آموزشی و فرهنگی کاندولیزا رایس، به درخواست رئیسجمهور آمریکا، برای ارائه تصویری سیاه از هنر و جامعه ایران، برپا کرد. حضور دو رابط همسو با اردوگاه فکری نئومحافظهکاران در خانه هنرمندان (سمیع آذر و تاجبخش) در مراسم رونمایی از نشریهای هنری که بنای ساخت حلقهای ارتباطی میان فعالان هنری داخل کشور با بیگانگان را دارد، پرسشهای فراوانی را برمیانگیزد. پیش از این مجریان پروژه «براندازی نرم» از دهلی نو به عنوان سرزمینی واسط برای آموزشهای امنیتی به فعالان «کمپین دخترکان و پسرکان» بهره جسته بودند و از سه عضو مرکز فرهنگی زنان برای شرکت در کارگاههای آموزشی در هند دعوت کرده بود. اکنون نیز مدیریت «خانه هنرمندان ایران» همراه با ماموران مخملی، سرزمین هند را در مقام کشوری واسط برای تشکیل یک حلقه هنری سیاه برگزیده است.
خانه هنرمندان ایران که پیش از این بنای رونمایی از یک کتاب «رضا یحیایی» با موضوع سکس در طرحها و آثار تجسمی داشت، رسواییهای مستمر آن با آخرین حضور «کیان تاجبخش» در مراسم رونمایی مجله هنری گالری به دعوت «بهروز غریبپور» ـ مشاور فرهنگی غلامحسین کرباسچی در شهرداری تهران ـ همچنان حیرت ناظران فرهنگی ـ رسانهای را برمیانگیزد.
بازداشت رابط بنیاد صهیونیستی سوروس در ایران که استراتژی براندازی نرم ایالاتمتحده در ایران را به چالش جدی کشانده است، به سرعت از سوی مقامات وزارت امور خارجه آمریکا و دیدهبان حقوقبشر محکوم شد.
«سارالی ویتسون» مدیر بخش خاورمیانه سازمان دیدهبان حقوقبشر که در نیویورک با رسانهها سخن میگفت از روابط این مأمور مخملی با جریانی در «شهرداری تهران» و «سازمان تأمین اجتماعی» سخن گفته و مدعی حضور غیر رسمی «تاجبخش» در این نهاد است.