ریشههای رنج ملت فلسطین
بسماللهالرحمنالرحیم
آثار و تبعات خیانتهای «محمود عباس» در قلمرو فلسطین یکی پس از دیگری آشکار میشود و جناح «فتح» برای خوش رقصی در برابر اشغالگران هم که شده، خود را ناچار به دفاع و حمایت از صهیونیستها میبیند!
سلام فیاض، رئیس دولت غیرقانونی، که محمود عباس با کسب مجوز صهیونیستها وی را نخستوزیر معرفی کرده، این روزها خوشخدمتی خود به اربابان صهیونیست را طوری علنی ساخته که در طول تاریخ فلسطین بیسابقه بوده است. وی با وقاحت کامل ضمن تلاش برای تبرئه نمودن اشغالگران مدعی شدهاست که مقاومت بر ضداسرائیل، مایه رنج و سختی مردم فلسطین است و اگر این مقاومت پایان یابد، رنج مردم فلسطین هم به پایان میرسد! وی وقاحت را به اوج رسانده و میگوید حتی اگر فلسطینیها وی را بخاطر همکاری با اشغالگران ملامت کنند و مورد انتقاد قرار دهند، اصلاً اهمیتی نخواهد داد و به کار خود ادامه میدهد لکن خودش در ملامت نیروهای مقاومت میگوید عملیات ضداشغالگری نتیجهای بجز بدبختی و سختی و رنج برای مردم فلسطین به بار نیاورده است. این در واقع خط بطلانی است که جناح «فتح» بر یک قرن مبارزات ملت فلسطین میکشد.
این اظهارات «سلام فیاض» در آستانه سالگرد جنگ 33 روزه که به شکست کامل رژیم صهیونیستی منجر شد، بزرگترین هدیهای است که تاکنون به اشغالگران داده شدهاست. نخستوزیر دستنشانده اشغالگران برای اجرای مأموریتش در سرزمینهای اشغالی، موظف است از تجمع مسلمانان در مساجد مانع شده و از سخنرانی علما در جهت بیان حقایق عینی و ملموس جلوگیری نماید.
اطرافیان نخستوزیر دستنشانده اسرائیل مدعی شدهاند که وی بخاطر محدود کردن «نفوذ حماس» دست به این اقدام زدهاست لکن مسئله اینست که صهیونیستها سعی دارند نگرانیهای خود را از طریق دامن زدن به «جنگ داخلی» و رو دررو قرار دادن فلسطینیها برطرف کنند و چنین وانمود سازند که با تبدیل نمودن مساجد به پایگاههای مبارزه، گویا دولت سلام فیاض و محمود عباس ضرر میبینند. در واقع با به فراموشی سپردن مبارزات ضداشغالگری و «بازتعریف» مبارزات به عنوان «جنگ قدرت میان دو رقیب»، دیگر فرصتی برای پرداختن به جنایات صهیونیستها باقی نمیماند و رژیم صهیونیستی برنده اصلی این حوادث خواهد بود.
نخستوزیر دستنشانده رژیم صهیونیستی هشدار دادهاست که به مبلغان اسلامی اجازه نخواهد داد از مساجد برای تحریک سیاسی استفاده کنند و پلیس فلسطین بایستی مساجد و سخنرانان اسلامی را زیر نظر داشته باشد. وی میگوید هیچ گروه سیاسی نباید از مساجد بعنوان پایگاه سیاسی خود بهرهگیری کند و آنرا در انحصار داشته باشد.
مسئله اینست که جناح فتح و محمود عباس اصولاً تابحال هیچگونه میانهای با مساجد نداشتهاند و از اینکه رقبای سیاسی آنها با بهرهگیری از ظرفیتهای معنوی مساجد توانستهاند مردم فلسطین را برای انجام عملیات ضداشغالگری «بسیج» کنند، به شدت خشمگین شدهاند. در واقع برآیند اصلی این مبارزات علیه رژیم صهیونیستی آنچنان عظیم و قدرتمند شدهاست که صهیونیستها نیز دچار وحشت گردیدهاند ولی مایلند با تحریک عوامل «فتح»، آنها را به نیابت از طرف خود، علیه فعالان اسلامی، سازماندهی کنند. با مروری به رویکرد جدید جناح فتح و محمود عباس، در واقع سیاست جدید اشغالگران را میتوان با مولفههای اصلی آن، کاملاً مدنظر قرار داد.
1 ـ ایجاد و گسترش جنگ داخلی میان فتح و حماس بمنظور کاهش فشارها علیه اسرائیل.
2 ـ بیهوده جلوه دادن مبارزات ضداشغالگری و حتی معرفی آن بعنوان منشاء اصلی بدبختی ملت فلسطین بمنظور نومید کردن نسل جدید مردم فلسطین.
3 ـ جلوگیری از تجمع جوانان در مساجد و پایان دادن به گرایش مردم به مساجد بعنوان پایگاه سیاسی نیروهای ضداشغالگری اگرچه جناح فتح در این زمینه دقیقاً مجری سیاستهای اشغالگران است و با ورود خود به صحنه مبارزه با انقلابیون مسلمان، وارد بازی خطرناکی شدهاست لکن درست در لحظهای به این مأموریت پرننگ و نکبت اعزام شدهاست که فقط میتواند خود را «همدست اشغالگران» و «مزدور اسرائیل» معرفی کند و کار دیگری از دستش ساخته نیست.
در روزهای اخیر، فیلمی منتشر شده که طی آن «ابومازن» شخصاً دستور حمله به عوامل شلیک موشکهای «قسام» را صادر کرده و با خشم فراوان فرمان میدهد که آنها را بکشید! انتشار این فیلم و معرفی مبارزات نفسگیر ضداشغالگری بعنوان عامل اصلی بدبختی و رنج ملت فلسطین، در شرایطی رخ میدهد که سران اسرائیل با تلخکامی و افسوس به این واقعیت دردناک اعتراف میکنند که دیگر نمیتوانند مانع شلیک موشکهای قسام به شهرکهای صهیونیستنشین بشوند.
در واقع جناح فتح و محمود عباس مأمور انجام کاری شدهاند که حتی رژیم صهیونیستی علیرغم در اختیار داشتن ارتش تا دندان مسلح و تجهیزات فوق مدرن جاسوسی و ضدجاسوسی «موساد» هم قادر به انجام آن نبودهاند و از مهار عملیات ضداشغالگری عاجز ماندهاند.
با اینهمه، سازشکاران در موقعیت شکنندهای قرار دارند و حتی اسرائیل هم به آنها امیدی ندارد و آنها را هم قابل اعتماد نمیداند.
مشاوران «ایهود اولمرت» و حتی برخی رهبران جناحهای رقیب اولمرت، وی را از سرمایهگذاری برروی محمود عباس و جناح «فتح» برحذر داشتهاند و با صراحت به وی گوشزد کردهاند که جناح «فتح» طرف بازنده در صحنه فلسطین است و آیندهای ندارد و به مصلحت اسرائیل نیست که برروی طرف بازنده که هیچ پایگاهی در میان فلسطینیها ندارد، بیش از این سرمایهگذاری کند. البته پاسخ اولمرت هم بسیار جای تامل دارد. وی در پاسخ گفته است تمامی این مسائل را میداند ولی آنها نباید فراموش کنند که اسرائیل چقدر بایستی برای عملیات در غزه سرمایهگذاری و برنامهریزی میکرد که 150 تن از عناصر کارآمد فتح و حماس را به قتل برساند. و حال آنکه با کمترین هزینهها برای اسرائیل اکنون جناح فتح سرگرم قتلعام فعالان فلسطینی در غزه است!
ایکاش آندسته از عناصر «فتح» که هنوز هم در قبال ملت فلسطین و آرمان فلسطین احساس مسئولیت میکنند، به عمق این فاجعه میاندیشیدند و آنرا با جملات صریح و وقیحانه «سلام فیاض» نخستوزیر دستنشانده صهیونیستها مقایسه میکردند تا بهتر دریابند که نه تنها مقاومت اسلامی در فلسطین عامل بدبختی و رنج مردم فلسطین نیست بلکه بعکس، کسانی عامل این بدبختیها هستند که سعی دارند با وارونه جلوه دادن حقایق عینی و ملموس، مردم فلسطین را در ادامه راه مبارزات ضداشغالگری دچار تردید کنند و بطور همزمان با قتلعام انقلابیون مسلمان، به اشغالگران وحشی خدمت کنند.
این بزرگترین خیانتی است که یک دولت فلسطینی که قاعدتاً بایستی پرچمدار مبارزات ضداشغالگری باشد، میتواند علیه ملت فلسطین انجام دهد و نه تنها فکر مبارزه را کنار بگذارد، بلکه مبارزین را قتلعام کند و سعی کند به طور همزمان، دیگران را هم از مبارزه علیه اشغالگران مأیوس نماید. چنین خیانتی، البته از جانب کسانیکه از صهیونیستها «پول تو جیبی» میگیرند، چندان غیرمنتظره نبوده و نیست.
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
