ائتلاف دیروز - ائتلاف امروز

غلامعلی دهقان/ سخنگوی حزب اعتدال و توسعه

 27 خرداد تا سوم تیر 1384 را می‌توان هفته ائتلاف نانوشته حامیان هاشمی، خاتمی  و کروبی قلمداد کرد. این ائتلاف نانوشته از همراهی و حمایت بخش‌های قابل‌توجهی از روشنفکران و طیف ملی - مذهبی پس از گذشت دو سال از آن ائتلاف تاریخی و سیاست‌ورزی بی‌نظیر، پرسش اساسی این است، آیا هنوز زمینه‌های آن ائتلاف دیروز وجود دارد یا اینکه گذر زمان، آن ضرورت‌ها را از میان برده‌است. واقعیت این است، ائتلاف دیروز همچنان می‌تواند ائتلاف امروز باشد. ضرورت‌های آن ائتلاف نه‌تنها کم نشده بلکه ابعاد دیگری هم یافته‌است. در این‌باره نکات زیر قابل توجه است:

1- نگاهی دوباره به انتخابات نهم ریاست ‌جمهوری موید این مطلب است که اگر تمامی طیف‌های فکری - سیاسی فوق‌الذکر با هم وحدت داشتند و در همان مرحله اول روی یک گزینه توافق می‌کردند، نتیجه انتخابات به‌گونه دیگری رقم می‌خورد. 16 میلیون رای هاشمی، کروبی و معین در برابر 12 میلیون رای گزینه‌های رقیب برای موفقیت در همان مرحله اول کافی بود. انتخابات مجلس هشتم دماسنج سیاسی مناسبی برای سنجش فضای کشور است. هماهنگی و همسویی حامیان هاشمی، خاتمی و کروبی می‌تواند مقدمه خوبی برای انتخابات بعدی ریاست‌ جمهوری باشد؛ امری که در انتخابات نهم ریاست جمهوری خیلی دیر حادث شد و به نتیجه هم نرسید. از گذشت زمان بیشتر بیاموزیم. چرا که «‌سیاست‌ دیروز،‌ تاریخ امروز است و سیاست امروز، تاریخ فرداست» آنکه ناموخت از گذشت روزگار/ نیز ناموزد از هیچ آموزگار.

2- نتیجه انتخابات 24 آذر سال گذشته برخلاف پیش‌بینی‌های طیف سوم از آب درآمد. در این انتخابات بخشی از این طیف، حامیان و نزدیکان خاص رئیس دولت، تحت‌ عنوان لیست «‌رایحه خوش‌» بخت خود را با جدایی از دیگر اصولگرایان آزمودند و وزن سیاسی خود را دریافتند هم‌ا‌کنون  یک فرضیه آن است، با توجه به نتیجه انتخابات 24 آذر و موفقیت نسبی طیف منتقدان، بار دیگر طیف پیروز سوم تیر به شکل متحد وارد عرصه انتخابات مجلس هشتم شود و تضادهای فرعی خود را به جهت جلوگیری از شکست فراموش کند. در این شرایط بر تمامی سه طیف منتقد فرض است که با تکیه بر استراتژی «مطالبات حداقلی، ائتلاف حداکثری» به مصاف رقیب بروند.

3- حفظ منافع ملی و دور کردن کشور از چالش‌های احتمالی در عرصه سیاست‌ خارجی، پیش از گذشته به رویکرد تعامل‌گرا و روابط بین‌الملل نیاز دارد. واقعیت این است در هر شرایطی باید از عزت مردم و نظام سیاسی کشور حمایت کرد و راهبرد سه‌گانه عزت، حکمت و مصلحت را سرلوحه کار قرار داد. اما عملیاتی کردن این راهبرد، لزوما نباید با جاروجنجال همراه باشد بلکه تحقق آن بیش از هر مساله دیگر به تدبیر،‌ خردورزی و صبوری نیاز دارد. در انتخابات آتی مجلس هشتم، تمامی جریان‌های فکری - سیاسی تعامل‌گرا با جهان خارج می‌بایست بیش از گذشته به هم نزدیک شوند. دولت سازندگی با استراتژی «دشمن‌تراشی نخواهیم کرد» و دولت اصلاحات با راهبرد «گفت‌وگوی تمدن‌ها» در برابر «‌جنگ‌ تمدن‌ها» نشان دادند، می‌توان ضمن رعایت اصل «‌عزت» از اصول «‌حکمت» و «‌مصلحت» هم به‌خوبی بهره گرفت و منافع ملی را تامین کرد. حضور حامیان «عصر سازندگی» و طرفداران «دوره اصلاحات» در مجلس هشتم پیام تعامل با جهان خارج را با خود دارد.

4- در عرصه داخلی، کشور هم‌اکنون با چالش‌های جدی روبه‌رو است. حضور جریانی که به نظرات کارشناسی و علمی بها دهد و عقلانیت را بر «پوپولیسم» ترجیح دهد، بیش از گذشته از سوی خواص و عوام کشور لمس می‌شود. هم‌اکنون با سیاست‌های اقتصادی دولت نهم، نه ‌تنها مشکلات اقتصادی کوچه و بازار مرتفع نشده و از پول نفت بر سر سفره‌های خبری نیست، بلکه مکان سفره انداختن هم برای مستاجران و طبقات فرودست به کالایی گرانبها تبدیل شده‌ است! به این مشکل اضافه کنید پایین آمدن شاخص‌های بورس کشور، رشد و افزایش نقدینگی 40 درصدی که پیامد آن - در شرایط فعلی اتحاد و ائتلاف جریان‌های فکری - سیاسی حامی و علاقه‌مند نظرات کارشناسی در عرصه اقتصادی کشور بیش از گذشته ضروری است.