پوتین و محافل سیاسی روسیه

موافقت «ولادیمیر پوتین» برای قرار گرفتن نام وی در صدر فهرست انتخاباتی حزب حاکم «روسیه واحد» در انتخابات آینده «دوما» واکنش‌های متفاوتی را در میان مقامات، محافل سیاسی و مطبوعاتی این کشور برانگیخت. رییس‌جمهوری روسیه هفته گذشته، در نشست پیش از انتخاباتی حزب «روسیه واحد»، پیشنهاد اعضای این حزب مبنی بر قرار دادن نام وی در صدر فهرست انتخاباتی حزب حاکم را پذیرفت. وی در عین حال خاطرنشان نمود بعنوان رییس‌جمهوری موضع بی‌طرفانه خود را حفظ می‌کند و هر چند که از موسسین حزب «روسیه واحد» بوده، اما به عضویت آن در نخواهد آمد. به گزارش ایرنا پوتین همچنین اظهار داشت ممکن است پس از ترک مقام ریاست جمهوری در ماه مارس سال 2008 میلادی (اسفند امسال) پس از انتخابات ریاست جمهوری، بعنوان رهبر اکثریت پارلمانی نخست‌وزیر کشور شود. این سخنان جنجالی پوتین، واکنش‌هایی را در جامعه و بین کارشناسان و سیاستمداران بدنبال داشت. رقبای حزب «روسیه واحد» این اقدام را نشانه ضعف حزب حاکم و پناه آوردن آن به رییس‌جمهور می‌دانند. گروهی دیگر نیز این اقدام را گامی برای اتحاد دولتمردان کشور و حفظ قدرت مرکزی بدون تغییر در قانون اساسی (برای لغو ممنوعیت دوره سوم ریاست جمهوری) می‌دانند که به گفته آنها ریسک اقتصادی برای کشور را بعلت حفظ ثبات سیاسی از بین می‌برد. کارشناسان معتقدند با این اقدام پوتین، جهشی قابل توجه در نتایج انتخابات و آرا حزب «روسیه واحد» ایجاد می‌شود و این حزب می‌تواند دو سوم از کرسی‌های دوره پنجم پارلمان را به خود اختصاص دهد. «ولادیمیر ژیرینفسکی» رهبر حزب لیبرال دمکرات معتقد است که «روسیه واحد» بدون نام پوتین، می‌توانست تنها 25 درصد از آرا را کسب کند و حال با حمایت پوتین این نتایج در سطح 40 درصد خواهد بود.

در عین حال مقامات «روسیه واحد» می‌گویند اکثر قریب به اتفاق آرا را می‌توانند به خود اختصاص دهند و پس از آنان تنها حزب «کمونیست» روسیه شانس راه یافتن به پارلمان را دارد. هر چند که رییس‌جمهور روسیه این موافقت را تنها در نشست پیش از انتخابات حزب «روسیه واحد» اعلام نمود، اما یک منبع موثق در این حزب گفت: کرملین در این رابطه یک هفته قبل تصمیم‌گیری کرده بود و «ولادیسلاو سورکوف» معاون رییس دفتر ریاست جمهوری، عامل اصلی پیشبرد این طرح بود. «والنتینا ماتوینکو» شهردار سنت پترزبورگ که نام وی نیز در لیست انتخاباتی حزب روسیه واحد دیده می‌شود، این تصمیم پوتین را گامی بسوی دمکراسی نامید و گفت اگر رییس‌جمهوری پس از سال 2008 بعنوان رهبر حزب حاکم به نخست‌وزیری برسد، کارکرد دولت موثرتر خواهد بود، زیرا به نهادی برای اجرای وعده‌های پیش از انتخابات تبدیل می‌شود. روزنامه «ویدموستی» در این باره نوشت: در روسیه تنها نهادی که هنوز درست کار می‌کند، نهاد ریاست جمهوری است و پارلمان و حزب حاکم تنها نقش تبدیل‌کننده خواسته‌های ریاست جمهوری به قانون را ایفا می‌‌کنند. پوتین که بدون عضویت در حزب «روسیه واحد» اولین چهره این حزب است، سیاست علنی و مردمی را ثمربخش می‌سازد، اما این روزنامه می‌نویسد: مشکل اینجاست که تنها سیاستمدار علنی در روسیه، خود پوتین است. «وی با هیچ‌کس اختلافی ندارد، چیزی را اثبات نمی‌کند و تنها زمانی که زمان آن فرا رسد برنامه‌های خود را رو می‌کند، پوتین تنها با خود رقابت دارد» اما «بوریس ماکارنکو» مدیر کل مرکز فناوری‌های سیاسی روسیه معتقد است اگر پوتین پس از سال 2008 نخست‌وزیر شود و نظام سیاسی به نظام پارلمانی تبدیل گردد و پس از سال 2012 پوتین مجددا به ریاست جمهوری رسیده و دوباره نظام به حالت اولیه بازگردد، ساختار سیاسی نامشخصی در کشور پدیدار می‌شود که چندان ثبات نخواهد داشت. طبق نظرسنجی انجام شده از سوی مرکز سنجش آرای عمومی، 65 درصد از مردم خواستار اصلاح قانون اساسی و تمدید مهلت ریاست جمهوری پوتین هستند، در حالی که 24 درصد مخالف این کار هستند. برخلاف آن، مرکز نظرسنجی «لوادا» اعلام می‌کند که 35 درصد مردم خواستار باقی ماندن پوتین و 63 درصد خواستار ترک مقام ریاست جمهوری از سوی وی هستند.

در مجموع تصمیم پوتین برای قرار گرفتن در صدر فهرست انتخاباتی حزب حاکم «روسیه واحد» بیشتر مورد استقبال قرار گرفت تا انتقاد، چرا که اکثریت مردم وی را فردی شایسته و مقتدر برای اداره کشور دانسته و به «پوتین» اعتماد دارند. «گلب پاولوفسکی» کارشناس سیاسی نیز این اقدام را گامی بسوی مردم‌گرایی دانسته و اظهار داشت اگر پوتین پس از سال 2008 بدون رسیدن به نخست‌وزیری، رهبری حزب را برعهده گیرد، دومین مرکز قدرت مردمی در کشور پدیدار می‌شود که قدرتی برابر با ریاست جمهوری خواهد داشت.