در حالی ابلاغ سیاستهای کلی بند ج اصل 44 قانون اساسی توسط مقام معظم رهبری صورت گرفت که بسیاری از کارشناسان با توجه به ابلاغ نشدن این سیاستها در زمان ابلاغ بند الف و ب دیگر امیدی به خصوصیسازیهای گسترده در اقتصاد کشور نداشتند و منتظر بودند ببینند دولت نهم با راهکارهای اقتصاد دستوری و دولتی خود چگونه میتواند راهکاری برای همگام شدن اقتصاد کشور با اقتصاد بینالمللی و به تبع آن عضویت ایران در سازمانهای اقتصادی بینالمللی نظیر سازمان تجارت جهانی بیندیشد و آیا اصولا تمایلی به برقراری ارتباط با اقتصاد جهانی دارد یا خیر. اما ابلاغ این سیاستها و واکنش مثبت دولت به بزرگترین مرحله خصوصیسازی در کشور، خط بطلان بر اندیشههای قبلی کشیده و در عین حال عملکرد قبلی نمایندگان مجلس شورای اسلامی را در حذف و تغییر مواد خصوصیسازی در قانون برنامه چهارم توسعه را زیر سوال برد. در حالیکه در گذشته اصلاحطلبان به خصوصیسازی اعتقاد داشته و جناح مقابل به جناح طرفدار اقتصاد دولتی معروف شده بود، ابلاغ سیاستهای کلی اصل 44 و به خصوص بند ج از این سیاستها، رویه جناحهای مختلف کشور در برخورد با اقتصاد دولتی و خصوصی را نیز تغییر داد اما این تغییر تفکر و جهت از اقتصاد دولتی به خصوصی را نیز تغییر داد اما این تغییر تفکر و جهت از اقتصاد دولتی به خصوصی، بیهزینه نیز نبوده است. نمایندگان دور ششم مجلس که در سال پایانی این دوره به بررسی برنامه چهارم توسعه پرداختند، با اعتقاد به امر خصوصیسازی به بندهایی از این برنامه که در راستای اجرای خصوصیسازیهای گسترده در کشور بود. همگام با مجمع تشخیص مصلحت نظام که تدوین سیاستهای کلی اصل 44 را در دستور کار داشت رای دادند و با روبرو شدن با سد شورای نگهبان در تصویب این مواد از قانون برنامه چهارم توسعه باز به این مجمع روی آورده و تصویب آن را بر عهده نهاد سیاستگذار اصل 44 گذاشتند اما پیروزی اصولگرایان در انتخابت مجلس هفتم و روی کار آمدن تفکر اقتصاد دولتی که اعتقادی نیز به خصوصیسازیهای گسترده نداشته و اصولا بخش خصوصی را قادر به اجرای کارهای اقتصادی دولت نمیدانستند، با درخواست از مجمع تشخیص مصلحت نظام دوباره لایحه فرار کرده از تیغ شورای نگهبان را به زیر تیغ جراحی مجلس برگردانده و با تغییرات گسترده در آن موارد مغایر با اصل 44 قانون اساسی را حذف کردند غافل از اینکه روزی دوباره درست در نیمه فعالیت خود مجبور خواهند بود با تشکیل کمیسیون ویژه و کمیتهای خاص از افراد عضو این کمیسیون ویژه به راهکار بازگرداندن برنامه چهارم به لایحه دولت هشتم بیاندیشند.
اما همین برنامه چهارم نیز کماکان با انتقاداتی از جانب نمایندگان مجلس روبروست و سرنوشت برنامهای که قرار است گام یک پنجمی ما در رسیدن به اهداف چشمانداز بیست ساله نظام باشد، همچنان با ابهامهای گستردهای روبروست. اما وظیفه اصلی کمیسیون ویژه رسیدگی کننده به اصل 44 قانون اساسی چیست؟ کمیسیون ویژه رسیدگی به اصل 44 قانون اساسی با تشکیل کمیتهای 6 نفره مرکب از رضا عبداللهی، الیاس نادران، محمدخوش چهره، غلامرضا مصباحی مقدم، عادل اذر و محمد مهدی مفتح به مثابه کار گروهی تخصصی به این افراد ماموریت داده است تمامی بندهای حذف شده برنامه چهارم که به جهت مغایرت با اصل 44 قانون اساسی از سوی شورای نگهبان مورد ایراد واقع شده بود را بررسی و آن دسته را که ابلاغیه اخیر بند ج اصل 44 قانون اساسی از زیر تیغ جراحی مجلس هفتم رهایی یافتهاند را جهت بررسی بیشتر به این کمیسیون ارجاع دهند. البته این اولین بار نیست که مجلس شورای اسلامی به این نتیجه میرسد که باید به سیاستهای اقتصادی مجلس ششم و دولت اصلاحات تن درمیداد و خبر ارائه لایحه افزایش پلکانی قیمت بنزین برای افزایش تدریجی قیمت بنزین و فرآوردههی نفتی همانند آنچه که در مجلس ششم مصوب شده بود نیز از جمله مواردی است که نشان میدهد سیاستهای اقتصادی نمایندگان مجلس هفتم و دولت نهم آنچنانکه خود تصور میکردند نتوانست نسخه معجزهگری برای اقتصاد کشور باشد.