مرتضی قاسمی
به دنبال عملیات استشهادی موسوم به «توهم از دست رفته» که دو هفته پیش توسط گروه جهادی فلسطین به وقوع پیوست و به قتل دو نظامی یونیفرم بوش صهیونیست و اسارت یک نظامی دیگر منجر شد، ارتش رژیم صهیونیستی نوار غزه را به محاصره درآورده و مردم مظلوم این منطقه را به خاک و خون کشید. تا لحظه نگارش، گلولهباران نوار غزه از آسمان و زمین کماکان ادامه داشته و طی دو هفته به شهادت هفتاد زن و مرد و کودک فلسطین منجر گردیده است. همچنین تعداد زیادی از وزرای دولت منتخب حماس و نمایندگان پارلمان فلسطین به اسارت ارتش اشغالگران درآمده و طی حرکتی نمایشی به دادگاههای رژیم صهیونیستی برده شده و در جایگاه متهمین قرار گرفتند.
در حال حاضر بیش از هفتاد درصد نوار غزه به علت نابودی نیروگاه برق این منطقه فاقد برق بوده و ارتباط جادهای شمال به جنوب غزه قطع میباشد. با این احوال گروههای مقاومت فلسطین دست از مواضع خود برنداشته و همچنان بر شرایط خود برای آزادی سرجوخه اسیر شده اسرائیلی پافشاری میکنند. این گروهها که تا صبح روز سهشنبه سیزدهم تیرماه برای مرحله اول تبادل اسرا یعنی آزادی زنان و کودکان در بند رژیم صهیونیستی به اسراییل اولتیماتوم داده بودند پس از مواجهه با سرسختی رژیم صهیونیستی و تاکید نخستوزیر این رژیم عدم قبول هر شرط و بهایی برای آزادی سرباز اسرائیلی دست به اقدامی غیرمنتظره زدند که وحشت فراوانی در میان سیاسیون و نظامیان صیهونیستی ایجاد نمود.
اصابت یک موشک دستساز به مرکز شهر بندری «عسقلان» در جنوب فلسطین اشغالی نمایش قدرت درخشانی از گروههای جهادی فلسطین بود، تا جایی که نخستوزیر این رژیم در همان روز، در سخنرانی خود به مناسبت روز استقلال آمریکا صراحتاً گفت: «حمله به قلب عسقلان حادثهای بسیار جدی است و از افزایش بیسابقه سطح اقدامات حماس حکایت میکند».
یگانهای عزالدین قسام که مسئولیت این حمله موشکی را بر عهده گرفته بودند اعلام کردند در صورت عدم توقف حملات ارتش اسراییل اشغالگران باید منتظر پاسخهای شگفتانگیزی باشند. بیتوجهی اسرائیل به این پیام باعث شد که چند روز بعد دومین موشک دستساز قسام به شهر عسقلان اصابت کند و موجی از وحشت و حیرت را در میان صهیونیستها ایجاد نماید. هدفگیری دقیق این موشک و برد بیسابقه آن که بیش از پانزده کیلومتر است این وعده را به صهیونیستها میداد که تکنولوژی موشکهای دستساز در فلسطین طی دوره چهار ساله خود با سرعت رو به پیشرفت بوده و دور نخواهد بود زمانی که این موشکها «تلآویو» را هدف قرار دهند. با این اوصاف عملیات نظامی ارتش صهیونیستی تحت عنوان «باران تابستانی» همچنان تداوم داشته و بر شدت آن افزوده میشود. «یهود اولمرت» رئیس دولت رژیم صهیونیستی صراحتاً اعلام کرده است که دولت اسرائیل مسئول جان غیرنظامیان فلسطینی نیست و برای جنگی طولانی مدت برای آزادی سرباز خود آماده شده است.
سخنگوی حماس در لبنان نیز با جملهای کوتاه پاسخ داد: «اول اسرا، بعد اسیر» که اشاره داشت به شرط اول گروههای جهادی فلسطین برای ارائه اطلاعاتی از سرباز اسیر اسرائیلی، همچنین گروههای جهادی فلسطین تاکید کردند که حتی در صورت ترور اسماعیل هنیه نخستوزیر و یا ابومازون رئیسجمهور نیز اسیر خود را آزاد نخواهند کرد. در همین رابطه روزنامه اسرائیلی «معاریو» به نقل از رئیس سازمان امنیت ملی اسرائیل نوشت: «اسارت سرباز اسرائیلی دستاوردی واقعی برای جنبش حماس و کمیتههای مقاومت مردمی فلسطین به شمار میرود حماس به خوبی میداند که زنده بودن این سرباز یک گنج واقعی به شمار میرود. اگر چه ممکن است اسارات او مدتها طول بکشد اما راه حل سحرآمیزی برای این مساله وجود ندارد؛ مسالهای که ایجاد قواعد یک بازی جدید را در مقابل حماس میطلبد.»
در گفتوگویی با دکتر مجتبی رحماندوست دبیر کل جمعیت دفاع از فلسطین از ایشان خواستیم که تحلیل خود را از بحران اخیر در فلسطین و راهکارهای مقاومت فلسطین برای مقابله با سرسختی و لجاجت رژیم صهیونیستی بیان نماید.
دکتر رحماندوست با اشاره به توانمندیهای جهان اسلام گفت: جهان اسلام اول باید کار سلبی و مقاومت منفی کنند و به این شکل کلیه ارتباطاتی که با اسرائیل و شرکتهای آمریکایی و انگلیسی حامی اسرائیل دارند، قطع نمایند و رسماً اعلام کنند که این قطع ارتباط به خاطر جنایاتی است که اسرائیل مرتکب شده است. بعد کار ایجابی که حمایت مثبت و هجومی به سمت دشمنی است که به این صراحت با منافع جهان اسلام و همچنین منافع منطقه در افتاده است. مهمترین کار در درجه اول پول رساندن به دولت حماس است. متأسفانه ما شاهدیم که مردم پولهایی را پرداخت کردهاند و در بانکهای اردن و مصر جمع شده است و دولتهای این دو کشور هیچ پولی را به دولت حماس ـ که منتظر کمکهای مالی هم هست ـ نپرداختهاند. البته این مبالغ منهای آن کمکهایی است که دولتها باید به حماس کنند.
متاسفانه این مسئله روشهای آمریکایی در منطقه تا این حد تأثیرگذار است که اجازه ندهد دولتها کوچکترین تحرکی برای مقابله با برخورد دولت اسرائیل کنند، نشان دهنده بیغیرتی دولتهای منطقه است. آن زمانی که اسرائیل تشکیل شد جنگهای متعدد و بزرگ 1948، 1956، 1967 و 1973 صورت گرفت. این جنگها با اینکه نتایج مثبتی نداشت اما این نشان را داشت که هنوز در سران کشورهای عربی غیرتی وجود دارد تا در مقابل تجاوزات و جنایات اسرائیل متحد شدند و با آنها برخورد نمایند. الان آمریکا نه به عنوان مقابله بلکه تنها برای پیشگیری و حمله پیشگیرانه به خود اجازه میدهد به افغانستان و عراق حمله کند. جالب این که موافقت شورای امنیت را هم جلب نکرده، اما به کشورهای منطقه اجازه کوچکترین تحرکی برای مقابله با اسرائیل را نمیدهد. البته قرار هم نیست این کشورها از آمریکا اذن بگیرند. به همان مقدار که «ارباب بزرگ» جری و جسور هست که با احتمال هر خطری به خود اجازهی تجاوزگری میدهد همان اندازه هم سیستم سیاسی حاکمیت و ابرقدرتی آمریکا سران دولتهای منطقه را بیغیرت کرده که به راحتی شاهد وحشیانهترین اقدامات علیه مردم مظلوم فلسطین هستند اما دم برنمیآورند.
و در آخر هم باید سران کشورهای منطقه در قالب سازمان کنفرانس اسلامی، اتحادیه عرب و همپیمانهای منطقهای مثل شورای همکاری خلیج فارس دور هم جمع شوند و اعلام کنند که ملت فلسطین در حال حاضر زیر پوشش تبلیغات نیست بلکه زیر آتش شدید است. هر روز هم کشته و مجروح میدهد و برای رهایی این ملت مظلوم چارهاندیشی نمایند. البته متأسفم از اینکه این حرفم فقط یک حرف ایدهآلیستی است و فضای سیاسی امروز چنین چیزی را قابل اقدام نشان نمیدهد. البته ما امیدواریم که اینها سرعقل بیایند و چنین کاری را انجام دهند.
*یالثارات: هزینهای که حماس در اسارت آن سرباز اسرائیلی و نگهداری آن پرداخت و میپردازد، آیا به اقدامات وحشیانه میارزد؟
**رحماندوست: آن اسیر برای عملیات جنگی آمده است و این جور نیست که در خانهاش او را دستگیر کرده باشند. اسرائیلیها آمدهاند فلسطینیان را از خانههایشان در کرانه باختری ربودند؛ زیرا کرانهی باختری هم در فرهنگ اروپا و هم آمریکا اشغالی تلقی میشود. فلسطینیان کسی را اسیر کردند که به خاندان آنها هجوم برده و در عرف بینالمللی کار خلافی انجام داده است. دشمن وقتی میبیند که حتی به ازای یک اسیر، هر کاری که با فلسطینیان انجام میدهد آنها مقاومت میکنند ـ مثل اینکه تهدید کردند که بیت خاتون را تخلیه کنید که ما میخواهیم به آنجا حمله کنیم ـ یک نفر از بیت خاتون خارج نشد. این نشان میدهد که کار بسیار بارارزشی انجام دادهاند. زیرا دفاع از حق و مردم است. بالاخره رسیدن به حق هزینه هم دارد. بعد از اینکه سرباز اسرائیلی را آزاد نکردند و خواستار معاوضه با اسیران فلسطینی شدند و اسرائیلیها مقاومت مردم فلسطین را دیدند، به قدرت مقاومت حریف خودشان پی بردند و حساب کار خودشان را کردند.
نکتهی آخر در این باره این است که اسرائیل در برابر شرایط حماس که گفته در برابر آزادی این اسرائیلی باید هزار فلسطینی را آزاد کند سر تسلیم فرود آورده اما چون به پرستیژش بر میخورد در حال حاضر یک چنین کاری را انجام نمیدهد. اسرائیلیها میگویند شما آن اسیر را آزاد کنید و ما هم در سازمان ملل تعهد میدهیم که خواستههای شما را به تدریج عملی کنیم! و البته فلسطینیها این را قبول نکردند. میخواهم بگویم که این هزینه سنگینی است و خود اسرائیلیها را هم به چالش جدی کشیده است.
* یالثارات: چنین سابقه نداشته حتی در زمان عرفات که اسرائیلیها به خودشان اجازه چنین جسارتی دهند تا وزرا و نمایندگان مجلس فلسطین را که مصونیت دیپلماتیک هم دارند بربیاند و برایشان دادگاه تشکیل دهند. انگیزههای اسراییلیها از این اقدام چه بوده است؟
** رحماندوست: دولت حماس تمام خوابهایی را که اسرائیل دیده بود آشفته و تمام محاسبات آنها را در هم ریخت و به همین خاطر آنها دست به چنین اقداماتی زدند. در زمان عرفات دولت خودگردان نقش پلیس اسرائیل را داشت. نه حاکمیت سیاسی امنیتی بر منطقه داشت و نه مرزها در اختیارش بود. هیچ قدرتی نداشت. اینها فقط یک زندانهایی که در اختیار داشتند که فلسطینیهای به قول خودشان تندرو را به آنجا میانداختند؟
در واقع از طرف اسرائیل با دشمنان این رژیم برخورد میکردند. حالا یکباره دولتی سر کار آمده که اصلاً نه رژیم صهیونیستی را به رسمیت میشناسد و نه حاضر است اختیاراتی که در زمان حکومت خودگردان، اسرائیل داشت به رسمیت بشناسد. نه تنها حاضر نیست بازوی اجرایی اهداف اسرائیل در فلسطین باشد بلکه به این موضوع سخت پافشاری میکند که اسرائیل باید برود. حتی برخورد مسلحانه هم با او دارد. عملیات استشهادی را هم نه تنها محکوم نکرده بلکه خود مجری آن است. وقتی تمام استراتژیها و نقشههای اسرائیل را در نوع تلقیای که از دولت خودگردان داشت نقش بر آب دیدند دست به کارهای ناخواستهای زدند که البته ما فکر نمیکردیم چنین کارهای احمقانهای انجام بدهند.