ناقوس مرگ پدرخوانده‌ها

ناصر بهرامی راد
محمود احمدی نژاد روز شنبه در یک کنفرانس خبری بین المللی باردیگر مواضع اصولی جمهوری اسلامی ایران را در برابر سلطه طلبی دیرپای چند کشور معدود غربی اعلام کرد و گفت: وقت آن رسیده که این چند کشور اعتمادسازی کنند.
اگرچه رئیس جمهور درباره پرونده شفاف فعالیت صلح آمیز هسته ای جمهوری اسلامی و به عنوان منتخب ملت ایران سخن می گفت ولی واقعیت این است که امروز از یک سو صدای انقلابی ای که از ایران اسلامی برمی خیزد بلافاصله در اقصی نقاط گیتی و بویژه جهان اسلام پژواک می یابد و از سوی دیگر دامنه موضوعاتی که آمریکا و چند کشور هم پیمانش باید در مورد آنها اعتمادسازی کنند، بسیار گسترده تر از موضوع تسلیحات اتمی است.
کمتر از یکی دو ماه پیش بود که آریل شارون در واکنش به پرسش منطقی رئیس‌جمهور کشورمان راجع به افسانه دروغین هولوکاست، تصریح کرد بسیاری از سران کشورهای عربی همانند احمدی نژاد درباره رژیم اشغالگر قدس فکر می کنند اما جرأت بیان علنی آن را ندارند. این اقرار صریح کسی بود که به پشتوانه چند بیانیه بی خاصیت و مقداری شانتاژ رسانه ای ادعا می کرد از حمایت کامل جامعه جهانی برخوردار است ولی قادر نبود سیل ویرانگر همین پرسش کلیدی را که از شرق و غرب عالم به سوی موجودیت رژیم غاصب و جعلی متبوعش به راه افتاده، ببیند.
با گذشت همین مدت کوتاه، دیگر نیازی به این نیست که کسی از ایران مسئولیت جنایتکاران واقعی را در داستان خیالی اتاق های گاز و کوره های آدم سوزی یادآوری کند، زیرا اندیشمندان بی غرض اروپایی احساس می کنند در برابر داغ و درفش و حساسیت دولت هایشان نسبت به این موضوع، واکسینه شده اند و زمان بی پرده سخن گفتنشان فرا رسیده است.
برخلاف آنچه آمریکا و یاران اروپایی اش تلاش دارند به مدد بلندگوهای پرشمار خود به همگان بباورانند، جامعه بین الملل کودکی صغیر نیست که پدرخوانده ها برایش تصمیم بگیرند و از زبان او حرف بزنند، بلکه ارگانیسمی زنده و فعال است که خود توان تصمیم گیری، سخن گفتن و عمل دارد. حیات مستقل این موجود زنده را در نظم نوین جهانی که در راه است، براحتی می توان از میان خبرهای جسته و گریخته لمس کرد. نیازی نیست در جهان اسلام، غیرمتعهدها و آمریکای لاتین دنبال این خبرها بگردیم.
دیک مارتی نماینده سنای سوئیس و گزارشگر یکی از کمیسیون های پارلمان اروپا با اشاره به زندان های مخفی سیا، واشنگتن را به نقض کنوانسیون های حقوق بشر متهم کرد و سران کشورهای اروپایی را بخاطر اطلاع از وجود این شکنجه گاه های مخوف و سکوت در برابر آن مورد انتقاد قرار داد. کریستین هالوورسن وزیر دارایی نروژ و رهبر حزب سوسیالیست این کشور هم کسی بود که به خود جرأت داد به قیمت تهدیدهای توخالی رایس وزیر خارجه آمریکا، خواستار تحریم کالاهای ساخت رژیم صهیونیستی شود.
هیبت پوشالی و دروغین، تجربه انباشته جنایت و استثمار، و پتانسیل رنگ به رنگ شدن از دوران قایق های توپدار تا زمان استعمار مدرن، دیگر ابزارهای کافی برای واداشتن ملت ها به تمکین بی چون و چرا نیستند. درست است که سازمان ملل متحد و ساختارهایی نظیر شورای امنیت تنها به منظور حراست از منافع برندگان جنگ جهانی دوم طراحی شدند، اما امروز بیش از 200 کشور با 6 میلیارد جمعیت، اعضای آن را تشکیل می‌دهند.
آنها دموکراسی را تنها «حاکمیت فریبکاران زرمند و زورمند» نمی دانند بلکه معتقدند شیوه ای است برای اعمال یک حق خدادادی به نام برابری میان آحاد و جوامع بشری. امواج آگاهی و بیداری که ملازمه ای جدایی ناپذیر با این حق طبیعی دارد، با ظهور پدیده بی نظیر انقلاب اسلامی به طور مداوم در حال ساطع شدن به جهان است و سلطه طلبان هر قدر هم دندان های تیزی از خود نشان دهند، قادر نیستند به حرکت در مسیر یکطرفه پرسشگری و طلبکاری ادامه دهند.
زرادخانه های هسته ای آمریکا، فرانسه، انگلیس، روسیه و رژیم صهیونیستی که قادر است بارها کره خاکی مان را نابود کند، تنها یکی از سؤالاتی است که باید پاسخ داده شود. هزاران کشته و مصدوم ایرانی و عراقی سلاح های شیمیایی که ناقضان حقوق بشر در اختیار صدام قرار داده بودند، بنا ندارند گریبان سازندگان آن را رها کنند؛ و خانواده صدها سرباز آمریکایی مبتلا به سندرم خلیج فارس که درباره سلاح های میکربی می پرسند، به خاری در گلوی کاخ سفید تبدیل شده‌اند.
قربانیان تبعیض های مذهبی و قومی در سراسر اروپا و رهیدگان از رژیم آپارتاید در آفریقای جنوبی ، منشور حقوق بشر را علیه مدعیان غربی بر سر دست گرفته‌اند. میلیون ها بوسنیایی، فلسطینی، افغانی و عراقی، شاکیان جنایتکاران جنگی هستند که در کاخ سفید و الیزه و باکینگهام جا خوش کرده‌اند.
طرفداران محیط زیست هنوز سؤال خود را از آمریکا در مورد خودداری اش از امضای پیمان کیوتو پس نگرفته اند. مردم فقیر آرژانتین و کشورهای جنوب شرق آسیا به این زودی ها فراموش نمی کنند سهامداران مو بور و چشم آبی چه بلایی بر سر اقتصاد ناتوان کشورهایشان آوردند...
برخورد سیاسی و تبعیض آمیز با پرونده فعالیت های هسته ای، مسئولیت اروپا در داستان بی پایه هولوکاست، و پیگیری همه جانبه نقض حقوق بشر که ملت پیشرو ایران از زبان رئیس جمهور منتخب خود ارائه کرده، نمای اولیه جهانی را ترسیم می کند که استعمارگران آمریکایی و اروپایی پیش روی خود دارند و حداقل «20 پیشنهاد درباره مسائل بین المللی» قرار است مطرح شود که هر کدامشان به اندازه یک پرسش ساده درباره حق حاکمیت ملت فلسطین، می تواند سیستم عصبی آنها را به هم بریزد.
جرج بوش، آنجلا مرکل و همگنان آنها در همان حال که در گرداب پذیرش یا عدم پذیرش مسئولیت جنایات رژیم اشغالگر قدس دست و پا می زنند، باید مراقب سونامی بزرگی باشند که در راه است.