مجتبی قائمیمهر
چهارشنبه شب گذشته نظامیان رژیم اشغالگر به بهانه آزاد کردن سرباز گروگان گرفته شده صهیونیست، حمایت دهها تانک به نوار غزه حمله کردند و با انهدام 6 دستگاه ترانسفورماتور نیروگاه برق نصیرات. تنها نیروگاهی که 70 درصد برق غزه را تامین میکند. 600 هزار نفر اهالی این منطقه را در خاموشی فرو بردند. با توجه به محصور بودن این باریکه، بیشتر ساکنان آن با کمبود آب، برق و غذا روبهرو هستند و در ناامنی غذایی سختی به سر میبرند.
سکوت جامعه جهانی در قبال این جنایات، باعث تداوم آن از هوا، دریا و زمین گردید و در ادامه بیش از 64 تن از مسئولان دولت و مجلس حکومت خودگردان از سوی نظامیان رژیم صهیونیستی بازداشت و به زندان عوفر منتقل شدند. در میان بازداشت شدگان، رئیس مجلس، 8 وزیر و 24 نماینده مجلس قانونگذاری حکومت خودگردان دیده میشوند.
بعد از این اقدام، اولمرت به بهانه درخواست مصر از رژیم صهیونیستی برای توقف حملات، دستور تعلیق حمالت هوایی را صادر کرد، که مورد اعتراض ژنرال صهیونیستی قرار گرفت و آنها با انتقاد از عباس، خواستار انحلال مجلس قانونگذاری و برگزاری انتخابات زودهنگام در نوار غزه شدند. علیرغم اظهارات اولمرت در تعلیق حملات، بامداد جمعه نیز حملات به شهرها و روستاهای نوار غزه ادامه یافت و در مجموعه 15 پایگاه فلسطینی، تاسیسات زیربنایی و ساختمان وزارت کشور حکومت خودگردان بمباران شد.
و در منطقه رفح نیز شماری فلسطینی مجروح و شهید شدند. مشکلات روزافزون رژیم صهیونیستی و اطمینان این رژیم از عدم عکسالعمل جهانی نسبت به این جنایات از یک سو و تلاشهای ناموفق این رژیم برای سرنگونی دولت منتخب حماس. که با قطع کمکهای مالی امریکا و اروپا به حکومت خودگردان به دولت فلسطین نیز همراه بود. از سوی دیگر مهمترین دلیل برای دور جدید جنایات رژیم اشغالگر صهیونیستی است. آنها تصور میکنند با فشار به مردم میتوانند جایگاه حماس را تضعیف کنند و دولت و مجلس را در اختیار خودباختگان بگذارند.
اظهارات رئیس فراکسیون فتح در مجلس قانونگذاری خطاب به محمود عباس مبنی بر وجود خلا سیاسی به دلیل بازداشت وزرا و تقاضای وی از رئیس حکومت خودگردان برای استفاده از اختیارات خود، که در حقیقت تکرار خواسته ژنرالهای رژیم اشغالگر از عباس برای انحلال مجلس و برگزاری انتخابات زودهنگام است. موبد این ادعاست. اما اولمرت از این نکته غافل است که اگر مردم انتخاب کنند. این حملات نه تنها باعث تضعیف حساس نمیشود، بلکه دامنه یکپارچگی حمایت از این گروه مبارز فلسطینی با فشارهای غیرانسانی افزونتر خواهد شد.
از طرفی رژیم صهیونیستی نیز همواره نشان داده است که در پی تعامل با یک موجودیت قانونی سیاسی در حکومت خودگردان نیست و نادیده گرفتن این موجودیت قانونی سیاسی در این مقطع به معنی بازگشت به مقاومت، به عنوان تنها گزینه باقیمانده در برابر جنایات و کشتار است؛ که با توجه به موقعیت متزلزل بینالمللی صهیونیستها، حتما گزینهای بسیار سنگین و پرهزینه برای جنایتکاران صهیونیست خواهد بود. بنابراین اگر رژیم صهیونیستی به دنبال حذف حماس از میدان سیاسی فلسطین است، باید خود را آماده میدان جدیتر و گستردهتری به نام مقاومت کند؛ هر چند راهی جز مقاومت هم باقی نمانده است.