مسجدالاقصی پس از انتخابات اسراییل

قاسم غفوری
یکی از تصمیم‌گیرندگان در عرصه سیاست داخلی و خارجی رژیم صهیونیستی، یهودیان افراطی هستند. بر این اساس دولتمردان این رژیم همواره تلاش نموده‌اند تا از این ابراز جهت تحقق اهداف توسعه‌طلبانه خود بهره‌برداری نمایند.
در مقطع کنونی و پس از برگزاری انتخابات فلسطین از یک سو و رژیم صهیونیستی از سوی دیگر، دولتمردان تل‌آویو بار دیگر سعی دارند تا برای تحقق اهداف خود از این گروهها استفاده و به عبارتی از آنان به عنوان سرپوشی بر عملکرد خود سود جویند. چنانچه در روزهای اخیر شاهد تحرکات سود‌‌جویانه افراطی و از سوی دیگر تدابیر شدید نظامی صهیونیست‌ها به بهانه مقابله با این افراطیون به ویژه در قبال مسجد‌الاقصی می‌باشیم. با توجه به تحولات سرزمین‌های اشغالی رویکرد دوباره دولتمردان رژیم صهیونیستی به یهودیان افراطی از چند منظر قابل تامل است.
1ـ تلاش برای سرکوب مخالفان داخلی: در طی ماه‌های اخیر و در حالی که حکومت تل‌آویو از ثبات سیاسی و اقتصادی برخوردار نیست مخالفت‌های داخلی با آنها افزایش یافته است. در حال حاضر نیز با برگزاری انتخابات حزب پیروز کادیما سعی دارد تا در راستای سیاست‌های خود اولا مخالفان را از صحنه‌های سیاسی خارج سازد ثانیا کابینه‌ای هماهنگ و یکدست تشکیل دهد که بخش اصلی آن را استمراردهندگان راه توسعه‌طلبی تشکیل می‌دهند.
بر این اساس در شرایط کنونی مقابله با عملکرد یهودیان افراطی می‌تواند زمینه‌های مناسبی برای ایهود اولمرت فراهم آورد تا در سایه مبارزه با افراطیون ضمن سرکوب مخالفان، کابینه‌ای همسو با خود تشکیل دهد که در آینده اجراکننده جنایات وی باشد. این در حالی است که این تحرکات می‌تواند سرپوشی باشد بر مشکلات داخلی این رژیم به ویژه در بعد اقتصادی و اجتماعی.
2ـ حفظ آتش‌بس: چندی پیش آتش بس یک ساله میان گروه‌های مقاومت با رژیم صهیونیستی به پایان رسید. هر چند رژیم صهیونیستی سعی کرده تا بار دیگر این توافق را تمدید نماید. اما به دلیل استمرار جنایات این رژیم، فلسطینیان آن را مردود دانستند، بر این اساس دولتمردان تل‌آویو با تایید بر نقش یهودیان افراطی در ناآرامی، برآنند تا اولا فلسطینیان را متقاعد به آتش‌بس نمایند ثانیا بدین وسیله با اعلام پایبندی خود له توافقات گذشته به عنوان ناجیان صلح، و جهه‌ای جهانی برای خود کسب نمایند که سرکوب افراطیون، تحقق‌بخش این سناریو می‌باشد.
3 ‍ـ اشغال و نظامی کردن مسجدالاقصی: از آغاز حضور صهیونیست‌ها در سرزمین فلسطین، آنها همواره سعی داشته‌اند تا مسجد‌الاقصی را به عنوان منطقه‌ای استراتژیک تحت سلطه داشته باشند و بیت‌المقدس را پایتخت اصلح خود معرفی نمایند. در این راستا سیاست‌های آنها اولا حضور نظامیان در اطراف مسجد‌الاقصی و امنیتی کردن آن، ثانیا تغییر در بافت و ساختار این مکان اسلامی و به ویژه در بخش‌های فرهنگی و باستانی آن که مربوط به مسلمانان است، می‌باشد. با توجه به اینکه دولتمردان تل‌آویو از عواقب این سیاست‌ها هراسانند و آن را عامل تحرک گسترش انتفاضه می‌دانند (اتفاقی که در سال 2000 در هنگام حضور شارون در مسجدالاقصی روی داد و انتفاضه دوم را آغاز کرد) لذا بر آنند تا با دامن زدن به حساسیت یهودیان افراطی به این مکان مقدس و به بهانه مقابله با تحرکات آشنا مبنی بر نابودی مسجد‌الاقصی، حضور نظامی خود را توجیه نمایند در حالی که در سایه این تدابیر به فعالیت‌های ساختمانی و توطئه‌های خود علیه این مکان ادامه می‌دهند.
4‍ـ افزایش فشارها بر حماس: با پیروزی مقاومت و جنبش حماس در انتخابات پارلمانی که منجر به تشکیل دولت توسط آنها گردید رژیم صهیونیستی که تمام تدابیر و سیاست‌های خود را برای سرکوبی مقاومت و پیش‌گیری از قدرت‌یابی، آن، نا‌کار‌آمد و شکست خورده می‌بینند، بار دیگر بر سیاست مشت آهنین و گسترش ناآرامی در اراضی اشغالی تاکید می‌نماید تا بدین وسیله حماس را وادار به پذیرش خواسته‌های خودکند. در این راستا تل‌آویو با تحریک یهودیان افراطی، از یک سو نگرش منفی خود به حماس را به کل جامعه صهیونیستی تعمیمی می‌دهد و از سوی دیگر با این‌گونه بحران‌آفرینی، جامعه جهانی را که این روزها برای تحقق صلح در منطقه تلاش می‌کند، به حماس معطوف و از آنها خواهد خواست که برای جلوگیری از استمرار عملکرد افراطیون، حماس را وادار به پذیرش خواسته‌های صهیونیستی و همپیمانان غربی آن نماید.
در حال حاضر بسیاری از کشورها و مجامع، مشروعیت حماس را پذیرفته‌اند که این امر با سیاست‌‌های تل‌آویو مغایر است لذا آنها سعی می‌کنند تا به هر نحو فشارهای جهانی بر حماس را افزایش دهند.
5 ‍ـ استمرار جنایات در اراضی اشغالی: رژیم صهیونیستی که در طول چند دهه حیات خود، همواره از نظامی‌گری و سرکوب فلسطینیان به عنوان ابزار توسعه‌طلبانه بهره‌برداری کرده است، در مقطع کنونی نیز به رغم عملکرد و خواست مجامع جهانی و توافقات با تشکیلات خود‌گردان همچنان به جنایات خود ادامه می‌دهند.
در این چارچوب آنها با بزرگنمایی فعالیت یهودیان افراطی استمرار تدابیر امنیتی در اراضی اشغالی:
اولا به بهانه دستیابی افراطیون و مقابله با فعالیت آنها به گسترش نظامی‌گری در منطقه پرداخته و بسیاری از رهبران منطقه را بدین بازداشت می‌کنند.
ثانیا عدم آزاد‌سازی اسیران فلسطینی را با بهانه قرار دادن امنیت جان آنها را برابر افراطیون توجیه می‌کنند.
ثالثا جنایات خود در اراضی اشغالی را به افراطی‌ها نسبت می‌دهند. به عبارتی دیگر آنها از نام افراطیون برای توجیه و استمرار جنایات خود به ویژه تشدید تدابیر امنیتی و ویران ساختن مساجد و مراکز مذهبی مسلمانان بهره‌برداری می‌کنند.
در نهایت می‌توان گفت که در حال حاضر دولتمردان رژیم صهیونیستی همچون پیشینیان خود (از جمله شارون) با وسیله قرار‌دادن یهودیان افراطی برآنند تا ضمن سرپوش نهادن بر مشکلات داخلی خود. جنایات و سیاست‌های توسعه‌طلبانه‌شان را در اراضی اشغالی را استمرار دهند در حالی که با بزرگنمایی نقش افراطیون، سیاسی و نظامی خود دارند.
بر این اساس در شرایط کنونی به جاست تا ملت فلسطین و مقاومت همچون گذشته با حفظ وحدت در برابر این توطئه رژیم صهیونیستی مقاومت نموده و بار دیگر شکستی دیگر برای آن به ارمغان آورند چنانکه در انتخابات پارلمانی، چنین اقداماتی را انجام دادند و با رای دادن به حماس، بر استمرار انتفاضه، تشکیل کشور مستقل فلسطین به پایتختی قدس شریف تاکید نمودند.