پرونده اتمی و بازی غرب با کرملین

علی قاسمی
بازی غرب با پرونده اتمی جمهوری اسلامی ایران همچنان ادامه دارد. البته این بار بازی قرار است با خط‌مشی تازه آغاز شود.
در دور جدید بازی، غرب با بزرگنمایی طرح‌های انحرافی و جلو انداختن روسیه، ‌قصد دارد به سیاست‌های تخریبی و اهداف خود در ارتباط با پرونده اتمی جمهوری اسلامی ایران دست یابد. ناکامی طرف‌های غربی در دور جدید بازی اتمی با ایران منوط به تشریک مساعی و همکاری سازنده مسکو و تهران است.
نقش کرملین در درو جدید بازی غیرقابل انکار است. علاوه بر آن کرملین باید بداند افکار عمومی در ایران ناظر بر فعالیت و تحرکات دیپلماسی این کشور درباره فعالیت صلح‌آمیز هسته‌ای جمهوری اسلامی است.
کرملین نیک می‌داند که طرح موضوع غنی‌سازی اورانیوم ایران در خارج که طرف‌های غربی آن را مطرح می‌کنند، برخلاف مفاد ان‌پی‌تی و ناقض حقوق هسته‌‌ای ملت ایران است. علاوه بر آن این طرح به نوعی گروگانگیری اتمی است و وقفه و اخلال جدی در توسعه پایدار ایران و در پیشرفت علوم مختلف در این کشور بر جای می‌گذارد. هر چند آثار زیبانبار آن را بر سایر حوزه‌ها از جمله مسایل زیست محیطی نباید از نظر دور داشت.
بزرگنمایی این طرح و بحث گسترده آن در رسانه‌های غربی در واقع همان محروم کردن ملت از چرخه سوخت هسته‌ای است. کارآمدترین طرح که می‌تواند هم اعتمادسازی بین‌المللی کند و هم در برگیرنده حقوق هسته‌ای ملت ایران باشد، پیشنهاد احمدی‌نژاد در سازمان ملل است. غنی‌سازی مشترک اورانیوم در خاک ایران موضوعی است که ملت ایران بر روی آن اجماع دارد.
اروپا و آمریکا صلاحیت موضع‌گیری درباره چرخه سوخت اتمی کشور ما را ندارند. تهران براساس ملاحظات حقوقی، سیاسی، اقتصادی، علمی بر غنی‌سازی اورانیوم در خاک این کشور تاکید دارد. علاوه بر آن برنامه هسته‌ای کشور ما باید در چارچوب آژانس بین‌المللی انرژی اتمی دنبال شود و با عادی‌سازی این پرونده مذاکره اتمی در فضای مناسب از سر گرفته شود.
غرب در حالی نقش بحران‌زایی در فعالیت صلح‌آمیز اتمی ایران را برعهده دارد که خود درصدد احیای برنامه استفاده گسترده‌تر از نیروگاههای هسته‌ای است. موضوعی که "تونی بن" سیاستمدار بریتانیایی که از سال 1975 تا 1979 سمت وزیر انرژی را در دولت کارگری انگلیس برعهده داست به آن اذعان و اعتراف کرده است. وی همچنین تصریح کرد تاریخچه فعالیت‌های اتمی ایران و کمک‌های غرب به برنامه هسته‌ای این کشور در زمان محمدرضا پهلوی از دورویی اتمی غرب حکایت دارد.
سرانجام اینکه کرملین باید هوشیار باشد تا در دام کاخ سفید گرفتار نشود. موضوع غنی‌سازی اورانیوم در خارج از ایران تنها به پیچیده کردن این پرونده کمک می‌‌کند و کمک سازنده‌ای به حل آن نخواهد کرد. اما این بار کاخ سفید با علم به این موضوع قصد دارد با به تور انداختن پوتین، بحران خودساخته و گره‌های این پرونده را افزایش دهد. بهتر است کشورهایی مانند روسیه، چین، هند، ژاپن، آفریقای جنوبی با پاسخ مثبت به پیشنهاد اتمی ایران، در فرآیند غنی‌سازی اورانیوم در خاک ایران مشارکت نمایند و با نظارت آژانس بر این فرآیند نیز نگرانی‌های احتمالی در سطح بین‌الملل مرتفع می‌شود. هر چند مسیر این اعتمادسازی دوطرفه است و آژانس و طرف‌های غربی تا به امروز گام جدی و استواری در این مسیر برنداشته‌اند.