اظهارات تهدیدآمیز ژاک شیراک رئیس جمهور فرانسه مبنی بر قصد این کشور در به کارگیری سلاح هسته ای علیه «تروریسم» بار دیگر بر این واقعیت صحه گذاشت که جنجال و هیاهویی که غرب بر سر مسائل هسته ای به راه انداخته، نه به خاطر دلسوزی برای صلح جهانی، بلکه به این دلیل است که غرب می خواهد تکنولوژی هسته ای و تسلیحات مربوط به این تکنولوژی را درانحصار خود داشته باشد تا هر زمان که منافعش اقتضا کرد آن را به کار بگیرد.
شیراک در حالی به طور علنی از «حق» این کشور برای «حمله هستهای» سخن می گوید که درگوشه دیگری از جهان غربی ها به دلیل فعالیت های صلح آمیز هسته ای کشورهای دیگر , فریاد سرمی دهند و ریاکارانه سینه چاک می کنند و برای به خطر افتادن « صلح » در جهان گریبان می درند و اشک تمساح میریزند.
اکنون این سئوال در اذهان افکار عمومی جهان مطرح است و طبعا غربی ها باید به آن پاسخ گویند که بر اساس کدام معیار و قانون , چند کشور که بدون استثنا سوابق جنگ طلبانه و استعماری نیز دارند باید تکنولوژی هسته ای را در انحصار داشته باشند , زرادخانه های مملو از تسلیحات هسته ای مهیا کرده باشند و بالاتر از همه اینکه حق حمله هسته ای نیز برای خود قائل باشند؟ این چند کشور کدام مزیت , رجحان و شایستگی را نسبت به کشورهای دیگر دارند و کدام مرجع مورد قبول جهان این حق انحصاری را به آنها داده است؟
اظهارات اخیر شیراک , بدون تردید از خصیصه خود برتربینی و جاه طلبی دولتهای غربی ناشی می شود. این ابراز موضع اگر چه از جانب دولتهای با سابقه استعماری , غیر منتظره نیست ولی در شرایط فعلی، این گونه اظهارات اعتراف و گواهی برای رد ادعاهای غرب در خلع سلاح اتمی جهان است , به گونه ای که ناخشنودی اردوگاه غرب را نیز درپی داشته است. البته اعتراض و مخالفت محافل غربی نسبت به اظهارات شیراک نه به این دلیل است که آنها با روح اظهارات شیراک مخالف هستند بلکه به این خاطر می باشد که آن را در شرایط فعلی مصلحت نمی دانند و به ضرر منافع غرب تشخیص میدهند.
نکته قابل ذکر اینکه , جاه طلبی نظامی فرانسوی ها به اظهارات اخیر شیراک محدود نمیشود. فرانسه ده سال قبل , زمانی که اعلام کرد آزمایش های هسته ای را , علیرغم مخالفت جامعه جهانی , ادامه می دهد اشتیاق و ولع خود را برای برتری طلبی و توسعه زرادخانه سلاح های هسته ای بروز داد. در آن هنگام نیز با وجودی که بسیاری از دولتهای غربی , به همراه سازمان ملل و آژانس انرژی اتمی پاریس را از اینگونه فعالیت ها منع کردند ولی سران کاخ الیزه بدون توجه و اعتنا به افکار جهانی, اعلام کردند آزمایش های هسته ای را با «ابررایانهها» ادامه خواهند داد.
همچنین پاریس را پس از واشنگتن , باید به عنوان دومین حامی و عامل تسلیح رژیم صهیونیستی به تسلیحات هسته ای دانست. فرانسه از سه دهه قبل به طور علنی و با علم به اینکه تکنولوژی اعطایی آن کشور, رژیم صهیونیستی را در مسیر ساخت سلاح های هسته ای قرار دارد تردیدی در اقدام خود در انتقال فناوری هسته ای به اسرائیل به خود راه نداد و همکاری هسته ای با این رژیم را تا بدانجا ادامه داد که هم اکنون به اذعان منابع جهانی, تل آویو بیش از 200 کلاهک هسته ای در اختیار دارد.
بهر حال , هرچند شیراک در اظهارات بعدی کوشید تا سخنان خود را تعدیل کند ولی واقعیت این است که آنچه شیراک به زبان آورد موضع و خواسته باطنی همه غربیهاست. از دیدگاه غربیها, کشورهای دیگر, شهروند درجه دو محسوب می شوند و باید تابع خواسته های جاه طلبانه آن ها باشند.