اسرائیل عمق استراتژیک ندارد

به راستی آیا پارلمان یونان جهت استفاده از حریم ملی یونان جهت تمرین جنگنده های نظامی یک کشور بیگانه مجوز لازم را صادر کرده است؟ نیروی بزرگی متشکل از بیش از 100 جنگنده وارد یونان شده بدون اینکه اتفاقی رخ دهد. این حادثه حتی در کشوری چون یونان نیز بسیار عجیب و باورنکردنی است. موضوع بسیار جدی بوده و به قانون اساسی کشور مربوط می شود.
چرا تمامی احزاب سیاسی پارلمان سکوت کرده اند؟ طرف یونانی پاسخ متقاعد کننده ای در خصوص رزمایش نداده است. اسرائیل نیز سکوت کرده و جالب است که طراحی این رزمایش و کسی که اجرای آن را تحمیل کرده است (یعنی آمریکا) برگزاری رزمایش را افشا کرد.
سؤالات بسیار زیادی بدون پاسخ مانده است. چگونه، کجا و چه کسی تماس بین طرفین برقرار کرد؟ چه موافقتنامه محرمانه ای به امضا رسیده است؟ چه کسی و به چه دلیلی دستور اجرایی رزمایش را صادر کرده است؟
سؤالی که باید وزارت دفاع و وزارت خارجه یونان پاسخ دهند این است که آیا در خصوص ضرری که این رزمایش برای منافع یونانی دارد، ارزیابی دقیقی شده است یا خیر؟
بدیهی است که تأثیرات رزمایش بر سیاست خارجی یونان فوری و منفی خواهد بود.
سناریوی رزمایش، بر مبنای اجرای اهداف مورد نظر رهبران نظامی تعیین می شود. آیا شورای عالی سیاست خارجی و دفاعی یونان (KYSEA) و کمیسیون سیاست خارجی پارلمان یونان از این سناریوها با خبر بودند؟ به نقل از آمریکایی ها این رزمایش تمرین عملیات بمباران غافلگیر کننده تأسیسات هسته ای ایران بوده است، بنابراین باید شرایط، عملیات شبیه سازی می شد. پیش از اجرای رزمایش باید جزئیات کامل طرح پرواز نیروی هوایی، مهماتی که هواپیماها به آن مجهز هستند، کشورهایی که جنگنده ها از آنها عبور می کنند، مسیر پرواز و... قید شود. آیا یونان جهت ارائه این خدمات مهم، امتیازی از طرف مقابل گرفته یا بار دیگر مجانی حیثیت خود را در معرض خطر قرار داده است؟
در اجرای چنین رزمایشی چهار مورد در نظر گرفته می شود.
اولین و مهم ترین سناریو پشتیبانی جنگنده ها اعم از سوختگیری است.
دوم طرح فریب دادن نیروهای ایرانی با حمله علیه اهداف استراتژیک به غیر از تأسیسات هسته ای.
سوم طرح فرار و نجات خلبانانی که احتمالاً در حمله آسیب دیده اند و چهارم طرح چند بعدی جنگ الکترونیکی. امیدوارم در منطقه مورد نظر (کرانه آس) وزارت دفاع یونان به اسرائیلی ها اجازه نداده باشد تا از سلاح های کوچک هسته ای و الکترونیکی استفاده کرده باشند.
امیدوارم به این اندازه غیر حرفه ای عمل نکرده باشند تا به اسرائیلی ها اجازه دهند هر کاری می خواهند، انجام دهند.
سؤالی که برای یک شهروند، عادی یونانی مطرح است، اینکه «عزت اسپارت» (نام رزمایش برگزار شده بین یونان و اسرائیل) چه ربطی به حمله اسرائیل علیه ایران دارد. نام این رزمایش کاملاً با اهداف آمریکا و اسرائیلی بی ربط است.
جنگنده های اسرائیل (در صورت حمله به ایران) باید مسافت 1700 کیلومتری طی کنند. 550 کیلومتر در اردن، 700 کیلومتر در عراق و 450 کیلومتر از خلیج فارس تا اصفهان (نطنز) که تأسیسات غنی سازی اورانیوم ایران مستقر است.
بدیهی است که بدون کمک و پشتیبانی آمریکا امکان اجرای چنین عملیاتی وجود ندارد، حضور آمریکا در عراق و سیستم های دفاع هوایی این کشور در عربستان و اردن در این عملیات مورد استفاده قرار خواهند گرفت. تجربه بمباران طراحی مانور اسرائیلی- آمریکایی Glorious Spartou بوده است.
اسرائیلی- آمریکایی می گویم چرا که هرگز فکر نمی کنم نظر یونان را مد نظر قرار داده باشند. در این رزمایش حمله با دو نوع جنگنده F15 و F16 استفاده شده است. بدیهی است جنگنده های F15 جهت بمباران و جنگنده های F16 جهت عملیات مختلف و نیروی پشتیبانی متشکل از هواپیماها و چرخبال های نجات، که در عراق مستقر خواهد بود.
در این مانور از جزیره کرت به عنوان مقر نیروهای پشتیبانی استفاده شده است. بدیهی است که رزمایش یاد شده به حریم هوایی قبرس تجاوز کرده و این شاید نمونه ای باشد از روزهای دشواری که برای جمهوری قبرس در پیش است.
سؤال مهمی که مطرح است اینکه نقش جنگنده های یونان کدام بوده است؟ اگر نقش جنگنده های یونانی «دکوری» و جهت پوشش مانور بوده است، پس اجرای این رزمایش اشتباه بوده است.
اگر قسمت محرمانه رزمایش و ارزیابی توانایی نیروی هوایی و سیستم تدافعی هوایی کشورمان را اسرائیلی ها به آگاهی ترکیه برسانند، همگی باید به فکر مسئولیتی که در اجرای این رزمایش داشته اند، باشند.
ایرانیان تدابیر انفعالی جدی جهت حفاظت از تأسیسات هسته ای خود انجام داده اند. قلب سیستم هسته ای ایران در اصفهان (نطنز) است، که در زیرزمین ساخته شده و توانایی مقاومت با حمل سلاح های متعارف را دارد. از سوی دیگر دفاع ضد هوایی خود را سازماندهی مجدد کرده اما ارزیابی می شود که به سطح رضایتبخشی نرسیده است.
ایران از نظر جمعیت و تعصب مذهبی قدرت نظامی تلقی می شود اما گزارش های مربوط به موشک های تکنولوژی پیشرفته این کشور بی پایه است. ایران به مانور و اظهارات تهاجمی وزیر حمل و نقل اسرائیل، که گفته بود اسرائیل احمدی نژاد را پیش از اجرای تهدیداتش علیه اسرائیل محو خواهد کرد، واکنش نشان داد.
ایران به شورای امنیت سازمان ملل در خصوص حمله طراحی شده اسرائیل اعتراض کرده است. اوضاع وخیم شده و سرنوشت آن غیر قابل پیش بینی است و سؤال هر فرد عاقل این است که چرا یونان خود را در این ماجرا دخیل کرده است؟
اگر آمریکایی ها این رزمایش را در چارچوب بازی های انتخاباتی خود قرار داده اند و قصد دارند برای اوباما مانع تراشی کنند، یونان نباید در این قضیه داخل می شد چرا که سرنوشت آن به زیان یونان خواهد بود. بدیهی است که تصمیم یونان جهت در اختیار گذاشتن حریم هوایی خود به نیروی هوایی اسرائیل موجب نارضایتی ایران شده است. اگر این نارضایتی به سایر جهان اسلام نیز سرایت پیدا کند (که احتمالاً همین خواهد شد)، اوضاع بسیار بدتر خواهد بود.
یونان دارای رابطه خوب و درازمدت با کشورهای اسلامی بوده و این گزینه سیاست خارجی کشور هرگز برای آن ضرر نداشته است. اگر این رزمایش سرآغاز تغییر سیاست خارجی یونان باشد، بدیهی است که تصمیمی نادرست و عجولانه است.
از سوی دیگر کسانی که فکر می کنند برگزاری رزمایش برای نیروی هوایی یونان مفید بوده است، محاسبه های اشتباهی کرده اند.
اسرائیل دارای یک مسئله بزرگ استراتژیکی است. اسرائیل دارای عمق استراتژیک نیست و به اقداماتی چون گسترش کلاهک هسته ای زیر دریایی دست می زند.
ارزیابی ما این است که رزمایش نباید برگزار می شد. معتقدم به علت وسعت رسوایی مالی شرکت زیمنس، سیاستمداران و خبرنگاران و ملت یونان به این موضوع نپرداختند. حتی کمیته ها و سازمان های مختلف صلح طلب نیز واکنش نشان ندادند. عدم واکنش، اشتباه بود. چرا که این یک موضوع ملی بسیار بزرگی بود.